VII SA/Wa 807/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na działanie Ministra [...] w przedmiocie wniosku o wprowadzenie pakietu psychiatrycznego postanawia: odrzucić skargę

J. L. pismem z dnia [...] lutego 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Ministra Zdrowia w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie wprowadzenia pakietu psychiatrycznego. W uzasadnieniu skargi J. L. wyjaśnił, iż Minister Zdrowia odrzucił, jego wniosek w sprawie wprowadzenia pakietu psychiatrycznego. Ponadto stwierdził, iż sąd powinien wydać wyrok o treści "przedszkolanki obowiązane są do kierowania na badania psychiatryczne dzieci, które stają się mało rozmowne, apatyczne". W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że organ odpowiada na pisma skarżącego w zakresie w jakim złożone są wnioski oraz w zakresie własnych kompetencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność Ministra Zdrowia polegająca w przekonaniu skarżącego na niewłaściwym zajęciu stanowiska przez organ w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku w sprawie wprowadzenia pakietu psychiatrycznego w zakresie "przedszkolanki obowiązane są do kierowania na badania psychiatryczne dzieci, które stają się mało rozmowne, apatyczne". Należy uznać, że skarga ta została złożona na podstawie Działu VIII k.p.a. (art. 246 k.p.a., na który powołuje się skarżący). Przepis ten przewiduje prawo wnioskodawcy do otwarcia postępowania skargowego w trzech przypadkach: niezadowolenia ze sposobu załatwienia wniosku, niezałatwienia wniosku w terminie określonym w art. 244 i niezałatwienia wniosku w terminie wskazanym w zawiadomieniu. Dwa ostatnie przypadki otwierają drogę postępowania zażaleniowego w razie dalszego milczenia organu, pierwszy jedynie w przypadku milczenia po wniesieniu skargi. Nie służy jednak następnie skarga do sądu administracyjnego (por. Jaśkowska Małgorzata. Art. 246. [w:] Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego. System Informacji Prawnej LEX, 2020). Pogląd ten jest również ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie wskazuje się, że postępowanie w sprawie skarg i wniosków odbywa się w ramach przepisów umiejscowionych w k.p.a., dotyczy działań organów administracji publicznej i oparte jest na uprawnieniu konstytucyjnym do inicjowania takich postępowań przez każdy zainteresowany podmiot. Nie może być ono jednak utożsamiane z jurysdykcyjnym postępowaniem administracyjnym, które decyduje o prawach i obowiązkach stron, jest sformalizowane, dwuinstancyjne i prowadzi do określenia sytuacji prawnej zewnętrznego - wobec organu administracji - adresata normy prawnej w jego indywidualnej sprawie administracyjnej poprzez wydanie aktu władczego. Stąd też sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem są akty zapadające w tym trybie. Postępowanie skargowo – wnioskowe uregulowane w Dziale VIII k.p.a. ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego i w odróżnieniu od postępowania administracyjnego - nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb ten jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2759/17, LEX nr 2430300). Biorąc pod uwagę powyższe regulacje Sąd analizując przedmiotową sprawę stwierdził, że nie należy ona do właściwości sądów administracyjnych, bowiem nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Sąd nie jest więc w tym przypadku uprawniony do badania zasadności i legalności czynności podjętych, bądź też niepodjętych przez Ministra Zdrowia. Równocześnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił.