VII SA/Wa 731/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Infrastruktury Rozwoju uchylającej w części i umarzającej w tym zakresie postępowanie organu I instancji dotyczącej ustalenia lokalizacji kolejowej postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju (obecnie Minister Rozwoju i Technologii) z dnia (...) stycznia 2020 r. znak: (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju uchylającej w części i umarzającej w tym zakresie postępowanie organu I instancji dotyczącej ustalenia lokalizacji kolejowej Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 20 grudnia 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 stycznia 2022 r. Skarżący nie wykonał powyższego zarządzenia. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 27 czerwca 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy tytułem wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) dalej zw. p.p.s.a., wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z przedstawionego wyżej stanu sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę bez uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi we wskazanym przypadku 200 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania skarżącemu w dniu 15 stycznia 2022 r. Termin do uzupełnienia wpisu sądowego minął zatem bezskutecznie w 24 stycznia 2022 r. Sąd ustalił, że do dnia 26 czerwca 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty, która mogłaby zostać uznana za uiszczenie wpisu sądowego. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Należy również wskazać, że Sąd zauważył, że skarżący złożył po otrzymaniu ww. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego kolejny – trzeci, wniosek o przyznanie prawa pomocy m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jednak aby wniosek ten mógł odnieść skutek powinien być złożony w terminie w jakim skarżący był zobowiązany uiścić wpis sądowy. Tymczasem skarżący trzeci wniosek złożył po upływie tego terminu, bowiem 25 stycznia 2022 r., a termin na uiszczenie wpisu upływał 24 stycznia 2022 r. W tej sytuacji wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych pozostaje bez wpływu na czynność wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy – na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.