VII SA/Wa 634/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S i Z S na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 grudnia 2022 r. nr 1316/22 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić A S i Z S solidarnie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

A S i Z S ("skarżący") w dniu 20 stycznia 2023 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 12 grudnia 2022 r. w przedmiocie nakazu dokonania przez skarżących całkowitej rozbiórki budynku gospodarczo-garażowego znajdującego się na działce o nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z 21 marca 2023 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżących oraz nadesłanie dwóch odpisów skargi wraz z załącznikami. Z S dodatkowo zobowiązany został do nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej. Ponadto obydwoje skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 500 złotych. W zarządzeniu wskazano, że braki należy usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłki zawierające ww. wezwania zostały doręczone obojgu skarżącym w dniu 11 kwietnia 2023 r. (k. 34 i 35). W dniu 17 kwietnia 2023 r. wpłynęła wymagana opłata sądowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a.") wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Podstawowe wymogi, które powinny spełniać pisma w postępowaniu sądowym określone zostały art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosowanie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci wskazania numeru PESEL oraz dwóch odpisów skargi z załącznikami, wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. W zarządzeniu wskazano bowiem na rygor w postaci odrzucenia skargi. Z S został ponadto zobowiązany do nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie zostało odebrane 11 kwietnia 2023 r. (k. 34 i 35). Termin do uzupełnienia ww. braków formalnych upłynął zatem w dniu 18 kwietnia 2023 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący złożyli jedynie pismo stanowiące uzupełnienie skargi. Uiścili też wpis sądowy w wysokości 500 złotych. Pozostałe braki formalne nie zostały uzupełnione. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.