VII SA/Wa 394/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący:, sędzia WSA, Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędziowie: sędzia WSA, asesor WSA, Włodzimierz Kowalczyk, Michał Podsiadło (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2023 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 października 2022 r. znak: KOC 5156/Ar/21 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz skarżącej P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczonego wpisu od skargi.

P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 18 października 2022 r. znak: KOC/5156/Ar/22 o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę, Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżonym postanowieniem organ odmówił zawieszenia postępowania w trybie art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775; dalej: k.p.a.). Z art. 101 § 3 k.p.a. wynika natomiast, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Za utrwalone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjmuje się stanowisko, że art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, iż zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. W przepisie tym użyto zwrotu "w sprawie odmowy podjęcia postępowania", przez który ustawodawca rozumie jedynie postanowienia negatywne, a zatem brak jest tym samym podstaw, aby w stosunku do postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania" dokonywać wykładni rozszerzającej ten zwrot, zamiast ograniczać go wyłącznie do postanowień o zawieszeniu postępowania. Wskazuje się również, że konieczność takiej właśnie interpretacji art. 101 § 3 k.p.a. wynika też z wykładni celowościowej i systemowej tego przepisu. Istotą nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a., dokonanej na podstawie ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 6 poz. 18), było wykluczenie możliwości zaskarżania postanowień nietamujących postępowania administracyjnego, a więc np. postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania i poddanie kontroli instancyjnej wyłącznie tych postanowień, które skutkują wstrzymaniem toku postępowania, a więc postanowień o zawieszeniu postępowania lub o odmowie jego podjęcia. Uzasadnienia takiego założenia należy poszukiwać również w zasadzie szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.), wymagającej od organu administracji publicznej wnikliwego i szybkiego działania w sprawie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Przy czym zauważyć należy, iż strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli. Zgodnie z art. 142 k.p.a., tego rodzaju postanowienie może ona kwestionować w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a następnie w ewentualnej skardze do sądu administracyjnego od decyzji organu odwoławczego. W związku z tym, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko wyrażone w dotychczasowym i dominującym orzecznictwie, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje (por. wyroki NSA z dnia: 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 2296/12; 12 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2509/12; 28 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 2975/12; 17 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 1651/14; 3 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1542/16; 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II OSK 2855/13; 22 marca 2016 r., sygn. akt I OSK 339/16, 3 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 885/15; 3 marca 2017 r., sygn. akt II OSK 1542/17; 6 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 987/17; 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 1501/17; 28 maja 2021 r., sygn. akt I OSK 2705/20 oraz 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt II OSK 3827/18). W związku z tym, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie, z mocy przytoczonego wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., postanowienie takie nie może być zatem również przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Zasada ta odnosi się zarówno do postanowień tego typu wydawanych przez organy I instancji, jak i do rozstrzygnięć o odmowie zawieszenia postępowania wydawanych przez organy wyższego stopnia w postępowaniu odwoławczym. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec tego w punkcie 2 sentencji orzeczono o zwrocie stronie skarżącej kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odrzuconej skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił, jak w sentencji.