VII SA/Wa 333/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA – Justyna Wtulich – Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na czynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie zmiany numeracji porządkowej budynków postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej A.K. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

A.K. pismem z 6 stycznia 2023 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie zmiany numeracji porządkowej budynków przy ulicy [...] w W. Zdaniem skarżącej zaskarżona czynność nastąpiła z naruszeniem jej interesu prawnego oraz innych mieszkańców ul. [...] w W., którzy podpisali się pod skargą skierowaną do Prezydenta m.st. Warszawy. Skarżąca wskazała na niewłaściwe stosownie prawa w zakresie ewidencji miejscowości, ulic i adresów tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. 2021 r. poz. 1368). Uzasadniając swój interes prawny w zaskarżeniu czynności skarżąca wskazała, że zmiana numeracji porządkowej budynków przy ulicy [...] w W,. może spowodować zachwiania w dostarczeniu korespondencji, konieczność przerejestrowania samochodów i dokonania zmian w pełnomocnictwach oraz innych zmian np. u dostawców prądu, gazu, czy wywozu nieczystości stałych. Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności, wstrzymanie wykonania czynności w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w razie uwzględnienia skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. bądź w przypadku uznania, że nie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi o oddalenia skargi w całości. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że skarżąca nie jest adresatem czynności dotychczas dokonanych przez organ w zakresie zmiany numerów porządkowych przy ulicy [...]. Wyjaśnił, że dotychczas dokonane zmiany numerów porządkowych dotyczyły właścicieli nieruchomości przy ulicy [...] nr [...], nr [...] i nr [...]. Skarżąca jest natomiast właścicielką nieruchomości przy ul. [...] Zaznaczył, że skarga skarżącej nie dotyczy konkretnego rozstrzygnięcia Prezydenta m.st. Warszawy odnoszącego się do jej interesu prawnego, gdyż dotyczy dopiero planowanych czynności. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi organ wskazał, że nadanie numeru porządkowego nieruchomości jest następstwem wykonania przez organ gminy zadań wskazanych w art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm). Dodał, że porządkowanie poszczególnych adresów w W. następuje z zachowaniem wszelkich reguł określonych w przepisach powszechnie obowiązujących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Skargę należało odrzucić ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy strona skarżąca w sposób oczywisty nie miała interesu prawnego w zaskarżeniu czynności zmiany numerów porządkowych dla budynków przy ul. [...] w W.. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W sytuacji gdy strona skarżąca (jako właściciel sąsiedniej nieruchomości) nie była stroną postępowania dotyczącego zmiany numeru porządkowego o możliwości zaskarżenia takiej czynności decyduje wykazanie interesu prawnego. Jak więc powszechnie podkreślają sądy administracyjne przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których jest mowa w art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej - według jego oceny - wniesienie skargi do sądu administracyjnego (por. wyroki NSA z 7 października 2020 r., sygn. akt II OSK 3466/19; z 23 lutego 2022 r., sygn. akt I OSK 880/21). Skuteczne wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione jest m.in. od istnienia po stronie podmiotu wnoszącego skargę legitymacji do jej złożenia. Kwestię tę reguluje art. 50 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 cyt. artykułu). Z powyższego wynika więc, że legitymacja do wniesienia skargi jest związana z posiadaniem przez skarżącego interesu prawnego. Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest ta legitymacja, ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku (wyrok NSA z 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, publ. ONSA 1997 nr 2, poz. 89). Interes prawny istnieje zatem wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z 22 luty 1984 r., sygn. akt I SA 1748/83, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 P.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia, stanowi jedną z podstawowych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, której brak skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok NSA z 4 lutego 1998 r., sygn. akt SA/Bk 947/96, LEX nr 31892, postanowienie NSA z 19 maja 1998 r., sygn. akt I SA/Łd 78/98, LEX 36198). W postanowieniu z 13 czerwca 2007 r., sygn. II FSK 1337/06 (LEX nr 384145) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że odrzucenie skargi uznać należy tylko wtedy za dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny, np. skargę wniosła osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku tej legitymacji. W niniejszej sprawie skarga skarżącej nie dotyczy konkretnego rozstrzygnięcia Prezydenta m. st. Warszawy odnoszącego się do jej interesu prawnego. Jak wynika z akt sprawy Prezydent m.st Warszawy dokonał czynności polegającej na zmianie numeracji porządkowej budynków znajdujących się przy ul. [...] w W. nr [...], nr [...] i nr [...]. Nie dokonał natomiast jeszcze zmiany numeracji porządkowej budynków położonych przy ul. [...] w W. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości położonej przy ul. [...], a zatem w stosunku do niej nie została jeszcze podjęta przez organ żadna czynność, która mogłaby zostać zaskarżona do Sądu. Organ dotychczas nie poinformował nawet właścicieli nieruchomości przy ul. [...] w W. jak miałaby wyglądać zmiana numerów porządkowych poszczególnych budynków. Stwierdzić zatem należy, że skarga skarżącej dotyczy dopiero planowanych przez organ czynności. Natomiast dokonane dotychczas przez organ czynności w zakresie zmiany numerów porządkowych budynków przy ul. [...] nr [...], nr [...] i nr [...] nie odnoszą się do interesu prawnego skarżącej. Dodać należy, że adresatami czynności dotychczas dokonanych przez organ są właściciele nieruchomości przy ul. [...] nr [...], nr [...] i nr [...], a nie skarżąca będąca właścicielem nieruchomości przy ul. [...] w W.. Jak podkreślał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 5 sierpnia 2008 r., IV SA/Wa 853/08 kwestie związane z oznaczeniem działek sąsiednich, nawet położonych przy tej samej ulicy, mają wprawdzie wpływ na sytuację faktyczną innych osób ubiegających się o nadanie numeru, jednak dotyczą wyłącznie interesu prawnego właścicieli konkretnych nieruchomości, którym nadano już numery. Nie do przyjęcia jest taka wykładnia przepisów dotyczących numeracji nieruchomości, która prowadziłaby do możliwości kwestionowania przez osoby trzecie oznaczenia każdej nieruchomości, o ile miałoby to mieć faktyczny wpływ na numerację ich własnej nieruchomości. Pogląd ten podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OSK 2475/17. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych jak i podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi. Strona skarżąca jako właścicielka sąsiedniej nieruchomości nie była stroną postępowania o zmianę numeru porządkowego budynków przy ul. [...] nr [...], nr [...] i nr [...]. Skarga skarżącej nie dotyczy konkretnej czynności Prezydenta m.st. Warszawy odnoszącego się do jej interesu prawnego, gdyż w stosunku do niej nie została podjęta przez organ żadna czynność. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności sprawy, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.