VII SA/Wa 303/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2023 r. znak: KOC/5098/Eg/23 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu - Z. w W. 100 zł (sto złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez Z. w W. skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2023 r. znak: KOC/5098/Eg/23 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2024 r. doręczonym przy piśmie z dnia 13 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącej Spółki, o nadesłanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS aktualny na dzień wniesienia skargi, albo pełny odpis KRS). Skarżąca Spółka odebrała ww. wezwanie w dniu 19 lutego 2024 r. i w wyznaczonym terminie nie nadesłała do Sądu ww. dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) zwanej dalej p.p.s.a. - skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wskazać należy, że jeżeli skargę wnosi podmiot podlegający rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym, to w celu udokumentowania należytej reprezentacji strony skarżącej zobowiązany jest do wskazania numeru KRS, a także powinien przedłożyć dokument, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W świetle art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 (tj. osoby prawne), mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie nadeśle dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania, do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zarządzeniem z 8 lutego 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS aktualny na dzień wniesienia skargi, albo pełny odpis KRS) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skarżąca odebrała w dniu 19 lutego 2024 r. Ustawowy termin na dokonanie ww. czynności upływał zatem z dniem 26 lutego 2024 r. Skarżąca w zakreślonym terminie, nie uzupełniła wyżej wymienionego braku formalnego skargi. Wobec powyższego, skoro – pomimo prawidłowego wezwania – skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji postanowienia o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.