VII SA/Wa 3026/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej "P." w W. w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "P." w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić Wspólnocie Mieszkaniowej "P." w W. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wspólnota Mieszkaniowa "P." w W. złożyła na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Argumentując wniosek Wspólnota Mieszkaniowa "P." w W. wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie uzyskuje dochodów, środki uzyskiwane przez właścicieli są przeznaczane na pokrycie kosztów funkcjonowania nieruchomości oraz utrzymanie jej w niepogorszonym stanie. Większość zgromadzonych obecnie środków zgromadzona jest na funduszu remontowym i jest zarezerwowana na poczet zawartych już umów remontów. Z formularza PPPr wynika, że wspólnota posiada na dwóch kontach 35 586,51 i 45 429,91 zł. Bilans za zeszły rok wskazał zysk 2 348,59 zł. Wskazana wysokość kapitału zakładowego to 177 936,06 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona może być zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych tylko wyjątkowo. Przyznanie prawa pomocy jest odstępstwem od zasady ponoszenia przez stronę kosztów zainicjowanego postępowania. W efekcie prowadzi do przerzucenia kosztów postępowania na ogół społeczeństwa, w związku z czym może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych - gdy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie analizując złożony wniosek wskazać należy, że Wspólnota nie wykazała, że nie posiada środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych. Trudno mówić by Wspólnota Mieszkaniowa "P." w W. znajdowała się w sytuacji, w której nie ma środków na prowadzenie sprawy sądowej, skoro posiada na dwóch kontach bankowych ponad 80 000 zł. Nawet jeżeli kwota ta, zgodnie z podjętymi uchwałami i zobowiązaniami Wspólnoty, nie może być przeznaczona na inne cele np. finansowanie sprawy sądowej, to Wspólnota powinna podjąć odpowiednią uchwałę w celu zabezpieczenia tych wydatków. Przerzucanie ciężaru funkcjonowania Wspólnoty Mieszkaniowej, a wiec w istocie zrzeszenia współwłaścicieli nieruchomości, na społeczeństwo i Państwo, chociażby w ten sposób, aby uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych rodzi ten skutek, że faktycznie działalność tego podmiotu zostaje finansowana ze środków publicznych. W tym stanie rzeczy należy wskazać, że Wspólnota nie wykorzystała wszystkich możliwości dla zabezpieczenia finansowego prowadzonych spraw i brak jest podstaw do przyznania skarżącej Wspólnocie prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.