VII SA/Wa 2949/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego i nałożenia obowiązku wpłacenia zaliczki postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 14 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną złożoną osobiście przez M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2016r. Odpis postanowienia został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 lutego 2017 r. W dniu 24 lutego 2017 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r. Zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do art. 175 § 2 p.p.s.a., wymogu powyższego nie stosuje się, gdy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W orzecznictwie sądowym powszechnie aprobowany jest pogląd, że obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2013 r., I OZ 902/13, LEX nr 1449983). Innymi słowy, sporządzenie zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę inną niż wymieniona w art. 194 § 4 p.p.s.a. powoduje identyczne skutki prawne, jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2011 r., II GZ 58/11), tj. konieczność odrzucenia takiego zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Dodać należy, że odpowiednie stosowanie do zażalenia przepisów o skardze kasacyjnej nakazuje przyjąć, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone osobiście przez stronę lub nieprofesjonalnego pełnomocnika jest nieusuwalnym brakiem takiego zażalenia. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 194 § 4 oraz w art. 175 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.