VII SA/Wa 2911/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie: sędzia WSA Iwona Ścieszka (sprawozdawca), asesor WSA Szczepan Borowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2026 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 października 2025 r. znak: DOR.7101.184.2025.BSI w przedmiocie wydania kopii akt sprawy oddala skargę

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 6 października 2025 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, zwanej dalej "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia E.S. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2025 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z [...] maja 2025 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] umorzył w całości postępowanie w sprawie legalności parkingu na terenie działki nr [...] położonej w [...] . Od tej decyzji odwołała się skarżąca. Po otrzymaniu zawiadomienia o możliwości zapoznania się z całością akt administracyjnych sprawy oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów znajdujących się w aktach, skarżąca wystąpiła pismem z 14 lipca 2025 r. o wydanie kopii całości akt sprawy wskazanych w piśmie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 lipca 2025 r. Podkarpacki WINB odwołując się do treści art. 73 k.p.a. wskazywał, że wydanie kopii z akt sprawy jest uzasadnione, jeżeli: strona posiada w tym interes prawny, wykonanie kopii przez stronę nie jest możliwe, oraz wykonanie tych kopii nie stanowi nadmiernego obciążenia po stronie organu. Jednocześnie można odmówić wydania kopii z akt sprawy, jeżeli strona w sposób oczywisty i świadomy nadużywa prawa wynikającego z art. 73 § 1 k.p.a. Organ powołał się przy tym na stanowisko wynikające z uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2018 r., sygn. I OPS 1/18, które stanowi, że "w ramach udostępnienia akt stronie na podstawie art. 73 § 1 k.p.a. mieści się sporządzanie przez organ, w sposób wynikający z jego możliwości technicznych i organizacyjnych, na wniosek strony kopii dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy". Organ podkreślał, że w przedmiotowej sprawie skarżąca dokonała wglądu w akta sprawy w dniu 9 listopada 2021 r., kiedy to również wydano jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem protokołu rozprawy administracyjnej z dnia 23 września 2021 r. Kolejno uzyskała ona również kopie wniosku J.Z. z 31 marca 2025 r. o zawieszenie postępowania i protokołu z rozprawy administracyjnej wyznaczonej na 24 kwietnia 2025 r. oraz zeznań J.Z. i wszystkich jego świadków i stron tego postępowania. Organ wojewódzki zauważał, że wniosek strony skarżącej dotyczył wykonania kopii całości akt sprawy, gdzie akta zawierają 452 strony, przy czym duża część tych akt stanowi wnioski skarżącej o wydanie kopii pism oraz rozstrzygnięcia podejmowane przez organ w tym zakresie. Organ podniósł, że w przypadku wskazania konkretnych dokumentów, których wydania kopii żąda skarżąca, możliwe będzie ich wykonanie i doręczenie skarżącej, jednak ze względu na znaczną objętość akt postępowania nie jest możliwe wykonanie kopii ich całości. Do podjęcia takich czynności konieczne byłoby bowiem zaangażowanie odpowiedniej liczby pracowników, zaś skarżąca nie podnosi ważnego powodu uzasadniającego posiadanie przez nią kopii całości sprawy. Z jej wniosku wynika jedynie, że "przed wydaniem decyzji [...] , z [...].05.2025 zostałam bezprawnie pozbawiona prawa zapoznania się z aktami sprawy" oraz, że z powodu złego stanu zdrowia nie ma żadnych możliwości zapoznania się z całością akt sprawy. Organ wskazał przy tym, że istnieje również możliwość ustanowienia przez stronę skarżącą pełnomocnika, który zapoznałby się w jej imieniu z aktami postępowania, gdyż organ nie odmawia stronie prawa do zapoznania się i wykonania z dokumentów kopii w postaci fotokopii. Mając na uwadze powyższe, organ I instancji postanowieniem z [...]sierpnia 2025 r., na podstawie art. 74 § 2 k.p.a., odmówił wydania skarżącej kopii całości akt sprawy wskazanych w piśmie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 lipca 2025 r. Po rozpatrzeniu zażalenia na ww. rozstrzygnięcie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że jak wynika z aktualnego orzecznictwa, sporządzenie i wydanie kserokopii dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie jest bezwzględnym obowiązkiem organu. Organ może odmówić podjęcia takiego działania, jeżeli strona nie wykaże ważnego interesu prawnego w uzyskaniu takich kserokopii, jeżeli jest to technicznie utrudnione bądź gdy strona nadużywa swojego prawa wynikającego z art. 73 § 1 k.p.a. W przedmiotowej sprawie akta organu, których sporządzenia kopii żąda skarżąca, mają 452 strony. Dodatkowo, jak zauważył organ I instancji, akta te składają się głównie z wniosków skarżącej dotyczących wydania kopii dokumentów oraz rozstrzygnięć organów podejmowanych w tym zakresie. Zdaniem organu odwoławczego powyższe stanowi o braku konieczności przychylenia się do wniosku strony skarżącej. Stosownie do art. 73 § 1 k.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Przepis ten jednoznacznie nakłada na stronę obowiązek działania w swojej sprawie. Zatem czynność sporządzania kopii akt postępowania przez organ należy rozumieć jako wyjątek umotywowany omówionymi wcześniej okolicznościami. Podniesiono także, że strona może realizować swoje prawo wynikające z art. 73 § 1 k.p.a. również przez pełnomocnika. Zdaniem organu II instancji w przedmiotowej sprawie słusznie organ niższej instancji odmówił wydania kopii całości akt sprawy wskazanych w piśmie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 lipca 2025 r. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 6 października 2025 r., złożyła E.S.. Wskazała ona, że podtrzymuje zarzuty wskazane w zażaleniu z dnia 19 sierpnia 2025 r. Podniosła, że wystąpiła o wydanie wyłącznie akt z przeprowadzonej rozprawy administracyjnej z dnia 24 kwietnia 2025 r. i wniosek ten dotyczył wznowionego postępowania – tj. tylko trzech kopii z akt (kopii wniosku J.Z. z dnia 31 marca 2025 r. o zawieszenie postępowania znak: [...], kopii protokołu rozprawy administracyjnej z dnia 24 kwietnia 2025 r., znak: -[...] i kopii zeznań J.Z. i wszystkich jego świadków i stron tego postępowania). Zaprzeczyła, aby dokonała wglądu w akta w dniu 9 listopada 2021 r. w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], gdyż jest osobą niepełnosprawną ruchowo i nigdy nie była w tej siedzibie organu. Jej zdaniem wydanie przedmiotowych kopii ma służyć możliwości wniesienia odwołania od przyszłego podjętego rozstrzygnięcia, co zgodnie z prawem jej przysługuje. Według skarżącej, organy nadzoru budowlanego uniemożliwiły jej udział w rozprawie administracyjnej, uniemożliwiły dokonanie wglądu w akta i zapoznanie się z całością materiału dotyczącego wznowionego postępowania, odmówiły wydania kopii akt wymienionych we wniosku z dnia 25 kwietnia 2025 r., uniemożliwiły zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2025 r., znak: [...], pozbawiły ją prawa do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem postanowienia z dnia [...] kwietnia 2025 r., znak: [...], uniemożliwiły zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem postanowienia z dnia [...] maja 2025 r., znak: [...], uniemożliwiły zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem postanowienia z dnia [...]sierpnia 2025 r., znak: [...], uniemożliwiły zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem postanowienia z dnia [...] października 2025 r., znak: [...]. Mając na uwadze powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o: uchylenie w całości postanowienia z [...] października 2025 r., wydanie kopii akt wymienionych w piśmie z dnia 25 kwietnia 2025 r. lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją argumentację wskazaną w postanowieniu z dnia 6 października 2025 r. Podniesiono, że pomimo wskazania przez skarżącą, iż w rozpatrywanym wniosku (z dnia 14 lipca 2025 r.) chodziło jej o wydanie "3-4 kopii akt", wynikających m.in. z wniosku z dnia 25 kwietnia 2025 r., to we wniosku z dnia 14 lipca 2025 r. wniosła ona "o wydanie mi kopii całości tych akt, celem zapoznania się i wniesienia zastrzeżeń, czy odwołań". Zakresu tak opisanego wniosku organ nie może modyfikować ani domyślać się jego znaczenia, przyjęto zatem, że wniosek rzeczywiście dotyczy wykonania i wydania kopii całości akt – czynność ta stanowiłoby zaś nadmierne obciążenie pracowników organu. Organ zauważył również, że przy piśmie z dnia 25 czerwca 2025 r. przesłano stronie skarżącej kopie dokumentów żądanych w piśmie z dnia 25 kwietnia 2025 r., tj. wniosek Pana J.Z. z 31 marca 2025 r. i protokół z rozprawy administracyjnej z 24 kwietnia 2025 r., zatem skarżąca jest w ich posiadaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, stosownie do art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na tej właśnie podstawie w trybie uproszczonym została rozpoznana skarga wniesiona w niniejszej sprawie. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia, wykazała, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Spór dotyczy rozstrzygnięcia, czy wniosek E.S. z dnia 14 lipca 2025 r. o wydanie kopii akt sprawy prowadzonej przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...] został w sposób usprawiedliwiony rozpatrzony negatywnie, przy odwołaniu się do przepisu art. 73 § 1 i art. 74 § 2 k.p.a. Przypomnieć należy, iż przepis art. 73 § 1 k.p.a., stanowi, że strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii, lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Z kolei z art. 73 § 1a k.p.a. wynika, że: "Czynności określone w § 1 dokonywane są w lokalu organu administracji publicznej w obecności pracownika tego organu". W myśl art. 73 § 2 k.p.a.: "Strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony." Zgodnie zaś z art. 74 § 2 k.p.a., odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że z uwagi na fakt pojawiających się przeciwstawnych poglądów w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w zakresie interpretacji art. 73 § 1 k.p.a., co prowadziło do niejednolitej praktyki organów w jego stosowaniu, na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 8 października 2018 r. podjął uchwałę sygn. akt I OPS 1/18 następującej treści: "W ramach udostępnienia akt stronie na podstawie art. 73 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) mieści się sporządzenie przez organ, w sposób wynikający z jego możliwości technicznych i organizacyjnych, na wniosek strony, kopii dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy.". W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przepis art. 51 ust. 3 Konstytucji RP przyznaje każdemu prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić jedynie ustawa. Poza wskazaniem dopuszczalnego źródła ograniczenia Konstytucja nie precyzuje postaci ograniczeń. Mogą mieć one zarówno wymiar podmiotowy, jak i przedmiotowy. W tym ostatnim zakresie ograniczenia mogą polegać na wskazaniu kategorii wyłączonych z dostępu urzędowych dokumentów lub zbiorów danych, ale także nakreśleniu ustawowych form udostępniania, rodzajach dopuszczalnych uprawnień w zakresie dostępu do urzędowych dokumentów i zbiorów danych. W postępowaniu administracyjnym taką funkcję spełniają obecnie przepisy art. 73 i art. 74 k.p.a. Regulacja ustawy zasadniczej (Konstytucji RP), uszczegółowiona elementami konstrukcyjnymi, określonymi w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 12 k.p.a.) pozwala sformułować prawo strony dostępu do akt sprawy - ujmowane jako fundamentalna gwarancja procesowa. Nie może w związku z tym budzić wątpliwości, że dostęp stron do akt sprawy to jeden ze standardów sprawiedliwego postępowania administracyjnego, który z kolei stanowi istotny element zasady państwa prawnego, wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP. W tym zakresie zresztą dochodzi do zbiegu ochrony wynikającej z art. 2 i art. 51 ust. 3 Konstytucji RP. Oba przepisy należy odczytywać łącznie. W uzasadnieniu podjętej uchwały NSA wskazywał przy tym, że prawo wglądu w akta sprawy stanowi istotny przejaw zasady jawności postępowania, zapewnia stronom czynny udział w postępowaniu administracyjnym, a przez to prawo do obrony. Znajomość akt zapewnia realną możliwość składania wniosków dowodowych, co w konsekwencji pozwala wyjaśnić stan faktyczny spraw zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów zauważył, że odczytując przepis art. 73 § 1 k.p.a. mieć należy jednak na względzie, że nie każda ze stron ma możliwość samodzielnego zapisania zawartości akt za pomocą najnowocześniejszych urządzeń technicznych, czy to ze względu na to, że ich nie posiada, czy to z uwagi na nieumiejętność posługiwania się nimi. W takiej sytuacji, odmowa wykonania kopii za pomocą dostępnych w biurze organu urządzeń prowadziłaby w istocie do nierówności pomiędzy stronami ze względu na dostępność nowych technologii, co nie może znaleźć akceptacji w demokratycznym państwie prawym. Powszechna dostępność np. kserokopiarek w urzędach i łatwość z jaką można w ten sposób uzyskać choćby kserokopię żądanego materiału z akt, powinna pozwolić rozwiązać tę sytuację w zgodzie z gwarancjami z art. 51 ust. 3 i art. 2 Konstytucji RP. Oznaczać to może jedynie odczytanie przepisu art. 73 § 1 k.p.a. jako dopuszczającego sporządzenie na wniosek strony kopii z akt, przy użyciu dostępnych w organie urządzeń, tak aby w dobie postępu technicznego możliwość utrwalenia treści akt przez stronę nie ograniczała się do notatek odręcznych, z istoty swej niegwarantujących w stosunkowo krótkim czasie takiego odwzorowania treści, jak np. kserokopia, czy fotokopia. (...) Dokonując interpretacji przepisu art. 73 § 1 k.p.a. mieć należy również na względzie, że odmowa udostępnienia stronom urządzeń pozostających na wyposażeniu organu stawia w gorszym położeniu osoby o niższym statusie materialnym, których na takie urządzenia nie stać bądź też osoby, które z racji wieku lub ułomności np. fizycznych, nie mogą samodzielnie z nich skorzystać. Powołana wyżej uchwała jest tzw. uchwałą abstrakcyjną, podjętą w składzie 7 sędziów NSA i posiada ogólną moc wiążącą na podstawie art. 269 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. W późniejszym orzecznictwie respektując w pełni przywołaną uchwałę wskazywano, że rekonstruując wzór zachowania organu administracji w przedmiocie udostępniania akt należy wyjść poza literalne brzmienie art. 73 § 1 k.p.a. i zgodnie z celowościowymi i systemowymi regułami wykładni rozszerzyć zakres uprawnień strony, tak aby w razie uzasadnionej potrzeby mogła żądać od organu sporządzenia kopii dokumentów z akt sprawy (por. wyrok NSA z 25 stycznia 2021 r., sygn. akt I OSK 3898/18, CBOSA). Zaznacza się przy tym, że choć obowiązek sporządzenia przez organ kserokopii akt nie ma charakteru bezwzględnego, jednak odmowa uwzględnienia takiego wniosku strony może nastąpić jedynie, gdyby organ wykazał konkretne utrudnienia wynikające z braku potrzebnego sprzętu lub dużej liczby dokumentów przewidzianych do kopiowania. Tylko więc w sytuacjach wymagających większego organizacyjnego zaangażowania ze strony pracowników organu dopuszczalne byłoby wyznaczenie stronie określonych warunków realizacji wniosku w przedmiocie sporządzenia kserokopii dokumentów. Odmowa wydania kopii z akt sprawy może być też usprawiedliwiona w sytuacji, gdy strona w sposób oczywisty i świadomy nadużywa prawa wynikającego z art. 73 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 12 grudnia 2018 r., sygn. akt II GSK 4549/16, CBOSA). Takie rozumienie art. 73 § 1 k.p.a. nie oznacza zatem bezwzględnego związania organu żądaniem strony o wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy, lecz wprowadza ograniczenia mające wykluczyć nieuzasadnioną odmowę załatwienia wniosku w tym przedmiocie. Sąd orzekający w sprawie niniejszej w pełni podziela pogląd zaprezentowany w przywołanej wyżej uchwale i będąc związany poglądem w niej wyrażonym rozstrzygnął sprawę zgodnie z wyrażonym w niej stanowiskiem przyjmując, że udostępnienie akt stronie na podstawie art. 73 § 1 k.p.a. może polegać na sporządzeniu przez organ na wniosek strony, kopii dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy. Za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2025 r., sygn. akt II OSK 923/23, CBOSA, wskazać jednocześnie trzeba, że art. 73 § 1 k.p.a. wskazuje na możliwość sporządzenia kopii z akt, a nie kopii akt (całych). W związku z tym art. 73 k.p.a. nie nakłada na organ bezwzględnego obowiązku sporządzenia i dostarczenia stronie postępowania, na jej żądanie, kopii całości akt administracyjnych danej sprawy. Mówi on przede wszystkim o dostępie do akt, gwarantując uprawnienie wynikające z art. 51 ust. 3 Konstytucji RP (zob. wyrok NSA z 28 września 2022 r., sygn. II OSK 2721/19, LEX nr 3419875). Realizacja żądania strony przesłania za pośrednictwem tradycyjnej poczty wnioskowanych zwykłych kserokopii, odpisów (już sporządzonych przez organ), jest swoistym uprawnieniem organu, a nie jego obowiązkiem nakazanym prawem. Biorąc pod uwagę, że organ ma prawo do prowadzenia korespondencji ze stronami postępowania, to uprawnienie może dotyczyć także ew. doręczenia żądanych dokumentów, jednak przy założeniu, że to żądanie mieści się w rozmiarze względnie standardowej korespondencji (zob. wyrok WSA w Krakowie z 7 czerwca 2018 r., sygn. II SA/Kr 542/18, LEX nr 2510490). Należy zaznaczyć, że wydane w sprawie postanowienia były procesową reakcją na wniosek skarżącej sformułowany w piśmie z 14 lipca 2025 r. Wniosek ten został złożony w odpowiedzi na zawiadomienie Podkarpackiego WINB z 4 lipca 2025 r. o możliwości zapoznania się z aktami w związku z postępowaniem odwoławczym z odwołania E.S. od decyzji PINB w [...] z [...] maja 2025 r. i dotyczył "wydania kopii całości tych akt, celem zapoznania się i wniesienia zastrzeżeń, czy odwołań". W ocenie Sądu odmowa uwzględnienia wniosku skarżącej z 14 lipca 2025 r. z uwagi na tak zakreślone żądanie była usprawiedliwiona. Organ wykazał bowiem konkretne utrudnienia w dokonaniu tych czynności, które wymagały znacznego wysiłku pracowników organu i kosztów związanych ze skopiowaniem 452 stron akt sprawy prowadzonej przed organem powiatowym. Z uwagi na dużą ilość dokumentów, których kopiowanie wymaga większego organizacyjnego wysiłku, nie jest możliwe uwzględnienie wniosku strony. Jego wykonanie mogłoby wpłynąć na prawidłowe funkcjonowanie organu, do którego taki wniosek został przez stronę skierowany. Odmowa sporządzenia kopii akt sprawy nie ograniczyła w żaden sposób prawa strony do sądu oraz nie pozbawiła możliwości dochodzenia swoich praw. Skarżąca miała bowiem wiele możliwości zapoznania się z treścią akt sprawy, jak chociażby stawienie się osobiście w siedzibie organu czy przez ustanowienie pełnomocnika (którym w myśl art. 33 § 1 k.p.a. może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych) celem realizacji przysługujących jej praw wynikających z art. 73 k.p.a. Skoro organ nie miał możliwości technicznych i organizacyjnych do sporządzenia kserokopii całości akt sprawy i ich wysyłki to zaistniały przesłanki do odmowy uwzględnienia wniosku skarżącej. Odnosząc się do argumentów skargi związanych z brakiem odniesienia się do wniosku z 25 kwietnia 2025 r. o wydanie żądanych kopii dokumentów stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie stanowiło wyłącznie procesową odpowiedź na wniosek złożony w piśmie z 14 lipca 2025 r. W piśmie tym skarżąca nie zakreśliła żądania do wydania kopii konkretnych dokumentów, nie wykazywała też, że pismo to stanowi kontynuację żądań zakreślonych wnioskiem z 25 kwietnia 2025 r. W związku z jednoznacznym zakreśleniem potrzeby zapoznania się z całością akt, organ słusznie rozpatrywał złożony wniosek w powyższym zakresie. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę, o czym orzekł na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.