VII SA/Wa 2868/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. Ż. i J. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2016 r. sprawy ze skargi J. Ż. i J. Ż. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie J. Ż. i J. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2016 r.

Postanowieniem z dnia 24 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wyłączenia referendarza sądowego Katarzyny Pakuły-Getki. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na fakt, że były to kolejne wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, zostały potraktowane jako wnioski o zmianę postanowień z dnia 17 i 18 maja 2016 r. w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) i postanowieniami z dnia 23 i 24 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił zmiany odpowiednio postanowień z dnia 18 i 17 maja 2016 r., odmawiających przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprzeciwów, postanowieniami odpowiednio z dnia 8 i 12 maja 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia z dnia 23 i 24 lutego 2017 r. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wezwał skarżących na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 24 października 2016 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie doręczono skarżącym w dniu 5 czerwca 2016 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia przypadł więc na dzień 12 czerwca 2016 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego J. Ż. wniósł zażalenie na ww. zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r., oddalił zażalenie. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2017 r., J. Ż. został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 12 maja 2017 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 4 września 2017 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścili wpisu sądowego od zażalenia, zatem zażalenie należało odrzucić. Z tego też względu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie.