VII SA/Wa 2814/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska- Jaroszewicz (spr.), asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).

Minister Infrastruktury i Budownictwa postanowieniem z dnia [...] października 2017 r., znak: [...], , po rozpatrzeniu zażalenia J. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., znak: [...], odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa drogi powiatowej nr [...] [...] – [...] – [...] w miejscowości W. w km [...] – [...]", utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że Starosta [...] wydal w dniu [...] lipca 2016 r. decyzję Nr [...] znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, pn.: "Budowa drogi powiatowej nr [...] [...] – [...] –[...] w miejscowości W. w km [...]-[...]", w stosunku do której J. K. złożył odwołanie. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, Wojewoda [...] wydał w dniu [...] września 2016 r. decyzję znak: [...] utrzymującą ww. decyzję Starosty [...] w mocy. Pismem z dnia 13 marca 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. J. K. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., w związku z wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...], o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego. J. K. wskazał, iż o wniosku o wznowienie na podst. art. 145 ust. 1 pkt 8 k.p.a. dowiedział się w połowie miesiąca lutego 2017 r. Mając na uwadze, iż J. K. nie wskazał precyzyjnie ani nie udokumentował daty, w jakiej dowiedział się o podanej we wniosku okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, tj. o fakcie uchylenia ww. decyzji Wójta Gminy [...] przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], Wojewoda [...] pismem z 11 maja 2017 r. znak: [...], wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z prośbą o wskazanie daty odbioru przez J. K. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ wskazał, że pismem z dnia 31 maja 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało, że J. K. odebrał przedmiotową decyzję w dniu [...] grudnia 2016 r. oraz załączyło do pisma kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji z własnoręcznym podpisem J. K.. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., znak: [...], Wojewoda [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż wniosek J. K. o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Wyjaśnił, że z posiadanych dokumentów wynika, że J. K. odebrał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...] grudnia 2016 r. natomiast wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu 13 marca 2017 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., który minął z dniem 9 stycznia 2017 r. Ponadto Wojewoda [...] stwierdził, J. K. nie wyjaśnił zależności pomiędzy decyzją Wojewody [...] a decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego, tj. okoliczności mającej być podstawą wznowienia postępowania na podstawie art 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Pismem z dnia 22 czerwca 2017 r. (pismo złożone osobiście w siedzibie [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniu 22 czerwca 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia 7 sierpnia 2017 r., J. K. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewody [...] do Ministra Infrastruktury i Budownictwa. J. K. wskazał, iż zarzucono mu, że spóźnił się z "odwołaniem, dlatego otrzymał negatywną odpowiedź" Zdaniem skarżącego "pracownicy administracyjni" nie brali pod uwagę merytorycznej oceny problemu, liczył się tylko brak terminowego "odwołania". W związku z powyższym organ odwoławczy w trakcie przeprowadzonego postępowania zapoznał się z treścią wniosku skarżącego z dnia 13 marca 2017 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...], przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony w trakcie postępowania wstępnego zakończonego postanowieniem Wojewody [...], w tym zbadał prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia, jak również zapoznał się z zażaleniem skarżącego. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ wskazał, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, w oparciu o przepis art. 145 § 1 k.p.a., jest nadzwyczajnym trybem wzruszania orzeczeń wydawanych w toku postępowania administracyjnego, który ma na celu usunięcie z obrotu prawnego decyzji ostatecznych, dotkniętych istotnymi wadami kwalifikowanymi. W ocenie Ministra, Wojewoda [...] w toku prowadzonego postępowania prawidłowo ustalił, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem jednomiesięcznego terminu, wskazanego w art. 148 § 1 k.p.a. Minister podkreślił, że występując najpierw do skarżącego a następnie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] organ I instancji zasadnie przyjął , iż termin na złożenie wniosku o wznowienie upłynął 9 stycznia 2017 r. skoro Skarżący pokwitował odbiór decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016r. , w dniu 9 grudnia 2016r. Skargę na powyższe postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2017 r., znak [...] wniósł J. K.. W treści wniesionej przez siebie skargi J. K. zakwestionował stanowisko organów administracji wyrażone w zaskarżonych rozstrzygnięciach. Wskazał, że domaga się wstrzymania budowy drogi, która wg niego jest przedmiotem sporu, z tej przyczyny, że złamane zostało prawo. Obawia się , że budowa tej drogi doprowadzi do zawalenia się jego domu. Podkreślił, że stres związany z przedmiotową sprawą nasila jego dolegliwości chorobowe. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Skarga podlega uwzględnieniu , jednakże z przyczyn odmiennych niż w niej wymienione. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Podstawą dokonanego w sprawie niniejszej rozstrzygnięcia stała się okoliczność faktyczna ustalona przez organy obu instancji, że pismem z dnia 31 maja 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że J. K. odebrał przedmiotową dla niniejszej sprawy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016r., w dniu 9 grudnia 2016 r. jak również poinformowało o załączeniu do swojego pisma kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji z własnoręcznym podpisem Skarżącego. Analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi jednakże do wniosku, że wymienione wyżej dokumenty nie zostały w sprawie niniejszej przedłożone. Z uwagi zaś na powyższe niemożliwym było dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia, bowiem akta sprawy są niekompletne, co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.