VII SA/Wa 2742/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na czynności z zakresu administracji publicznej wykonywane przez Komendanta [...]Policji w przedmiocie odmowy zmniejszenia liczby punktów karnych postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

J.S. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności z zakresu administracji publicznej wykonywane przez Komendę [...] Policji, w zakresie naruszenia prawa, co do braku cofnięcia i unieważnienia wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy nr [...]wystawionego przez Komendę [...] Policji w dniu [...] lutego 2016 r. oraz wykreślenia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzonej przez Komendę [...] Policji informacji o wystawieniu wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy po wykreśleniu punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w związku z ich zatarciem. Skarżący wnosząc skargę zarzucił Komendantowi [...] policji naruszenie § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 oraz 80 i 81 k.p.a. Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta [...] Policji do cofnięcia, anulowania lub unieważnienia wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, wykreślenie ze wszelkich zbiorów i rejestrów, w tym w szczególności z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzonej przez Komendę [...]Policji wzmianki o wystawieniu wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, stwierdzenie bezskuteczności, uchylenie lub unieważnienie wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oraz wzmianki o takim wniosku zamieszczonej w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzonej przez Komendę [...]Policji. Ponadto skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Komendant [...]Policji wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Ewentualnie Komendant [...]Policji wniósł o odrzucenie skargi ze względu na to, że sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona lub ze względu na wniesienie jej po terminie. Z ostrożności procesowej Komendant [...]Policji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej. Art. 3 § 2 p.p.s.a., stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Kognicja sądów administracyjnych może być kreowana także przez przepisy szczególne, co znajduje potwierdzenie w treści art. 3 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi musi więc być działalność w prawnych formach określonych w art. 3 § 2 lub w przepisach szczególnych lub bezczynność, a działalność ta lub bezczynność musi być wykonywana przez organy administracji publicznej. Konsekwentnie przedmiotową skargę należało odrzucić, bowiem sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 p.p.s.a. Skarga J.S. dotyczy czynności Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie wniosku o sprawdzenie kwalifikacji. Powyższy wniosek, jak wynika z akt sprawy sporządzony został na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) oraz art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2015 r., poz. 155 ze zm.). Natomiast na podstawie § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającym przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 488), obowiązującego w dacie sporządzenia przez Komendanta wniosku, wydanego na podstawie art. 130 ust. 4 , art. 140 ust. 5 Prawa o ruchu drogowym, Komendant Policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazd, w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wniosek, stanowiący przedmiot toczącego się w niniejszej sprawie postępowania sądowoadministracyjnego jest zatem pismem skierowanym przez organ policji do właściwego starosty informującym o określonym stanie faktycznym i jednocześnie wnioskującym o podjęcie przewidzianych prawem działań. Nie jest zatem, ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., ani żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. Nie jest on także innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z aktem lub czynnością w rozumieniu tego przepisu mamy do czynienia, gdy odnosi się on do zewnętrznych, konkretnie imiennie oznaczonych podmiotów, co do których organ administracji działa w sposób władczy poprzez stwierdzenie, ustalenie lub potwierdzenie uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa administracyjnego. W przedmiotowej sprawie kwestionowany wniosek nie jest skierowany na zewnątrz organów administracji publicznej (jego adresatem jest organ administracji), nie wywołuje on skutku w postaci potwierdzenia uprawnień lub nałożenia obowiązków na stronę (por. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 416/06; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 16 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 467/11, dostępne na http://www. nsa.gov.pl). Dopiero na podstawie tego wniosku starosta wydaje decyzję administracyjną, o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, która rodzi prawa czy obowiązki po stronie jej adresata. I dopiero decyzja właściwego starosty o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji, po wyczerpaniu toku instancji, może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego, a w takiej skardze można zawrzeć zarzuty odnośnie wniosku wszczynającego postępowanie w przedmiocie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Sam natomiast wniosek nie może stanowić przedmiotu skargi. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.