VII SA/Wa 2594/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić M. K. reprezentowanemu przez adwokata P. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 500 (pięćset) złotych wniesione z tytułu uiszczenia wpisu od skargi.

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nadto w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy. Zgodnie z zrządzeniami z dnia 21 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z dnia 5 grudnia 2016 r., wezwał skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika do nadesłania 2 odpisów skargi, złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 grudnia 2016 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 19 grudnia 2016 r. W wyznaczonym terminie nie zostały nadesłane wymagane odpisy skargi, pełnomocnictwo oraz nie został uiszczony wpis sądowy od skargi, ani nie złożono wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na marginesie Sąd wskazuje, że w dniu 20 grudnia 2016 r., a wiec po terminie wyznaczonym przez Sąd, pełnomocnik skarżącego nadesłał pismo przewodnie z dnia 18 grudnia 2016 r. dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi, jednakże nie dołączył do niego odpisów skargi, ani pełnomocnictwa. Dokumenty te zostały nadesłane przy kolejnym piśmie pełnomocnika z dnia 21 grudnia 2016 r., stanowiącym uzupełnienie jego wcześniejszego pisma z dnia 18 grudnia 2016 r. Zaś skarżący osobiście wniósł o przyznanie prawa pomocy pismem z dnia 19 grudnia 2016 r., nadanym w dniu 20 grudnia 2016 r., a więc również po terminie wyznaczonym przez Sąd. Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynności strony skarżącej, od których zależała skuteczność skargi nie zostały wykonane w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu. Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ppsa.