II OZ 1285/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2594/16 odrzucające skargę M. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2017 r., na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił skargę M. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzeń z dnia 21 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pismami z dnia 5 grudnia 2016 r., wezwał pełnomocnika skarżącego do nadesłania 2 odpisów skargi, złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 grudnia 2016 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 19 grudnia 2016 r. W wyznaczonym terminie nie zostały nadesłane wymagane odpisy skargi, pełnomocnictwo oraz nie został uiszczony wpis sądowy od skargi, ani nie złożono wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd podniósł, że w dniu 20 grudnia 2016 r., pełnomocnik skarżącego nadesłał pismo przewodnie z dnia 18 grudnia 2016 r. dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi, jednakże nie dołączył do niego odpisów skargi, ani pełnomocnictwa. Dokumenty te zostały nadesłane przy kolejnym piśmie pełnomocnika z dnia 21 grudnia 2016 r., stanowiącym uzupełnienie jego wcześniejszego pisma z dnia 18 grudnia 2016 r. Zaś skarżący osobiście wniósł o przyznanie prawa pomocy pismem z dnia 19 grudnia 2016 r., nadanym w dniu 20 grudnia 2016 r., a więc również po terminie wyznaczonym przez Sąd. Pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r. M. K. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 1 sierpnia 2017 r. zarzucając naruszenie: 1. art. 58 ust. 3 w zw. z art. 220 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji gdy przepis ten w niniejszej sprawie nie powinien mieć w ogóle zastosowania; 2. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania w zw. z art. 199 k.c. poprzez brak uwzględnienia faktu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu, co w korelacji faktem, iż skarżący jest współwłaścicielem w 1/6 udziału części w/w nieruchomości czyni niemożliwym prawidłowe wykonanie przez niego decyzji organu, wobec czego wpływ na przebieg postępowania ma prowadzone aktualnie przed SR w Mińsku Mazowieckim postępowanie o sygn. akt [...]; 3. brak ustalenia i uwzględnienia szczegółowych okoliczności stanu faktycznego sprawy, tj. faktu uzupełnienia poszczególnych braków formalnych skargi w przewidzianym terminie i poczynieniu przez Sąd ustaleń dowolnych w zupełnym oderwaniu od stanu faktycznego sprawy, jak też pominięcie i zaniechanie ustaleń prawidłowych dat wykonania wezwań, okoliczności wystąpienia z ponownym wnioskiem o zwolnienie z opłat przez skarżącego, jak też szczegółowego określenia jakie braki zostały uzupełnione i jakie powinny być ich sądowoadministracyjne konsekwencje dla przebiegu postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W oparciu o treść art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że nieopłacenie przez skarżącego w wyznaczonym terminie wpisu od skargi skutkować musiało jej odrzuceniem. Należy podkreślić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został nadany do Sądu w dniu 20 grudnia 2016 r. a więc jeden dzień po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i z tej przyczyny nie mógł wywołać on skutku przerwania terminu do uiszczania wpisu sądowego. Dodatkowo wniesiona skarga została odrzucona również na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewątpliwie takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak odpisów tego pisma oraz brak pełnomocnictwa dla ustanowionego pełnomocnika. Należy podkreślić, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w postaci 2 jej odpisów lub uwierzytelnionych fotokopii, celem doręczenia uczestnikom postępowania, oraz nadesłania stosownego pełnomocnictwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie w tym zakresie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 grudnia 2016 r., co jest niesporne. Niekwestionowane jest także, że pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie braków formalnych skargi nie usunął. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.