Sygnatura
VII SA/Wa 2444/22
Wyrok WSA w Warszawie z 22 marca 2023 r., VII SA/Wa 2444/22 – warunki zabudowy terenu
Wynik
Oddalono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
- Data orzeczenia
- 22 marca 2023
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Asesor WSA Michał Podsiadło, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 marca 2023 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 września 2022 r., nr KOC/5331/Ar/22 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z 13 września 2022 r., znak: KO C/5331/Ar/22, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej: "SKO", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 i art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 1 i art. 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.; dalej: "s.k.o."), po rozpoznaniu zażalenia Spółdzielni Mieszkaniowej "L." w W. (dalej: "strona skarżąca", "Spółdzielnia", "inwestor") na postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy (dalej: "Zarząd", "organ I instancji") z 4 sierpnia 2022 r., nr 316/2022, znak: UD-I-WAB-B.6730.87.2022.MCR - utrzymało w mocy ww. postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał przebieg postępowania i ustalenia dokonane przez Zarząd. Podniósł, że ww. organ I instancji, postanowieniem z 4 sierpnia 2022 r., nr 316/2022 zawiesił z urzędu postępowanie wszczęte na wniosek Spółdzielni (złożony 12 lipca 2022 r., uzupełniony 27 lipca 2022 r.), w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu 2 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażem podziemnym oraz trafostacji na działkach ewid. nr: [...] oraz na częściach działek ewid. nr: [...] z obrębu[...], położonych przy ul. [...] w Dzielnicy [...] m.st. Warszawy, na okres 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku tj. do 12 kwietnia 2023 r. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2022 r., poz. 503; dalej: "u.p.z.p."), wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla ww. inwestycji. W trakcie postępowania ustalono, że przedmiotowa inwestycja planowana jest na obszarze, dla którego Rada m.st. Warszawy podjęła uchwałę nr XXVl/506/2011 z 20 października 2011 r., w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] (dalej: "MPZP"). Projekt planu wyłożony był do publicznego wglądu w okresie: od 14 listopada 2017 r. do 14 grudnia 2017 r. Zarząd wyjaśnił, że stosownie do art. 62 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu lub jego zmiany. Zgodnie z pismem Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy z 4 listopada 2021 r., znak sprawy: UD-I-WAB.670.47.2021 .LST,2.IIZ.AM-ZP-N, prognozowane uchwalenie ww. MPZP to przełom 2022/2023 roku. Zakończenie przedmiotowych prac planistycznych - uchwalenie MPZP możliwe będzie zatem w I kwartale 2023 r. (w okresie zawieszenie przedmiotowego postępowania tj. do 12 kwietnia 2023 r.). Podkreślił, że w myśl przyjętego orzecznictwa, zawieszenie postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., powinno zależeć nie tylko od samego podjęcia procedury planistycznej, ale także w szczególności od oceny czy dokumentacja planistyczna wskazuje na sprzeczność przeznaczenia terenu objętego planowaną inwestycją z możliwymi postanowieniami projektowanego planu miejscowego, na jakim etapie są prace planistyczne i czy istnieje możliwość zakończenia tych prac w terminie wynikającym z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z rysunkiem projektu planu [...], teren na którym planowana jest inwestycja oznaczony jest symbolami planistycznymi: B.2.U - tereny zabudowy usługowej; B.3.KPJ - tereny ciągów pieszo-jezdnych; B.8.KPJ - tereny ciągów pieszo-jezdnych; C.5.KPJ - tereny ciągów pieszo-jezdnych; C.12.KPJ - tereny ciągów pieszo-jezdnych; C.ll.MW - tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej; 13.KD-D- tereny dróg publicznych klasy dojazdowej; 15.KD-D -tereny dróg publicznych klasy dojazdowej; 14.2.KD-D - tereny dróg publicznych klasy dojazdowej. W ocenie organu I instancji, planowana inwestycja pozostaje w sprzeczności z projektem planu w zakresie przeznaczenia i gabarytów dla terenu oznaczonego jak B.2.U (teren zabudowy usługowej). Zgodnie z § 32 projektu MPZP [...] dla terenu B.2.U określa się m.in.: 1) przeznaczenie: zabudowa usługowa w szczególności z zakresu: administracji i biur, gastronomii, handlu, kultury, rzemiosła, sportu i rekreacji, ochrony zdrowia nie związanych ze stałym lub całodobowym pobytem ludzi; 2) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu: a) ustala się maksymalną intensywność zabudowy: 1,0, b) ustala się minimalną intensywność zabudowy: 0,5, c) ustala się minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej: 25%,d) ustala się wielkość powierzchni zabudowy nie więcej niż: 70%, e) ustala się maksymalną wysokość zabudowy: 12,0 m, f) ustala się nieprzekraczalne linie zabudowy zgodnie z rysunkiem planu. Organ I instancji stwierdził, że zgodnie z wnioskiem, inwestor planuje budowę 2 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w parterze. Projekt planu dla tego terenu przewiduje tylko zabudowę usługową. Ponadto planowana wysokość budynków wynosi 20 m - podczas, gdy projekt planu dopuszcza maksymalną wysokość 12 m. Łączna powierzchnia działek ewid. nr: [...] oraz części działek ewid. nr: [...] z obrębu [...], które objęte są powyższym ustaleniem B.2.U, wynosi ok. 6 860,4 m² (pomierzono przy pomocy oprogramowania Arc Map). Powierzchnia całkowita nadziemna zabudowy, zgodnie z wnioskiem (załącznik graficzny nr 3), wynosi 9 737 m². Stosunek powierzchni całkowitej nadziemnej zabudowy do powierzchni terenu obejmującego ustalenie B.2.U (intensywność zabudowy) wynosi ok. 1,41 - natomiast zgodnie z projektem planu, na tym terenie maksymalna intensywność zabudowy wynosi 1,0. Projekt planu przewiduje na omawianym obszarze realizację placów targowych i przestrzeni wymagających specjalnego opracowania posadzki, czego wnioskodawca nie uwzględnił we wniosku. Ponadto realizacja zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami jest niezgodna z projektem MPZP [...] w zakresie funkcji, gabarytów i określonej nieprzekraczalnej linii zabudowy na obszarach planistycznych B.3.KPJ, B.8.KPJ, C.5.KPJ, C.12.KPJ, C.ll.MW, 13.KD-D, 15.KD-D, 14.2.KD-D. Jego zdaniem, wyczerpana została przesłanka warunkująca możliwość zawieszenia przedmiotowego postępowania. Stopień zaawansowania prac nad projektem MPZP oraz sprzeczność planowanej inwestycji z projektem MPZP w pełni uzasadnia zawieszenie przedmiotowego postępowania. Zarząd (powołując się na orzecznictwa sądów administracyjnych) wskazał na wykazaną sprzeczność pomiędzy ustaleniami projektu planu, a wnioskowaną inwestycją, jak również na kwestię stosowania przez sądy art. 62 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. W konsekwencji, postanowieniem z 4 sierpnia 2022 r., nr 316/2022, zawiesił z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie. 2. Spółdzielnia Mieszkaniowa "L." w W., reprezentowana przez T.K. wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, zaskarżając je w całości. 3. SKO (utrzymując w mocy powyższe rozstrzygnięcie) uznało, że powołanie się w uzasadnieniu postanowienia na projekt planu zagospodarowania przestrzennego [...], którego termin uchwalenia przewiduje się na 2023 r. - stanowi przesłankę uzasadniającą możliwość zawieszenia postępowania, wynikającą z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. W przypadku nie uchwalenia MPZP w okresie zawieszenia, Zarząd ma obowiązek podjęcia zawieszonego postępowania. Organ I instancji mógł zatem skorzystać z art. 62 ust. 1 u.p.z.p., uprawniającego do zawieszenia postępowania wszczętego wnioskiem inwestora z 9 sierpnia 2019 r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że uzasadnienie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy powinno być poparte wykładnią systemową. Użycie zwrotu "można zawiesić" było podyktowane stosunkiem merytorycznej treści rozstrzygnięcia postępowania administracyjnego dopuszczającego realizację konkretnego zamierzenia inwestycyjnego do ustaleń sporządzanego MPZP. Jeśli z materiałów planistycznych wynika, że realizacja danej inwestycji będzie zgodna z tworzonym MPZP, to nie jest celowe wstrzymywanie postępowania. Natomiast w przypadku, gdy zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji z projektowanymi ustaleniami MPZP, organ powinien na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., zawiesić to postępowanie. Zdaniem SKO, z porównania postanowień projektu MPZP z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy wynika, że w projekcie planu teren nieruchomości objętej wnioskiem przeznaczony jest pod - tereny zabudowy usługowej (B.2.U), tereny ciągów pieszo-jezdnych (B.3.KPJ), tereny ciągów pieszo-jezdnych (B.8.KPJ), tereny ciągów pieszo-jezdnych (C.5.KPJ), tereny ciągów pieszo-jezdnych (C.12.KPJ), tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (C.ll.MW), tereny dróg publicznych klasy dojazdowej (13.KD-D), tereny dróg publicznych klasy dojazdowej (15.KD-D), tereny dróg publicznych klasy dojazdowej (14.2.KD-D). Zatem jedynie w części teren objęty wnioskiem pokrywa się w zakresie funkcji zabudowy z projektem planu, w znacznej części jest jednak sprzeczny z projektem planu. Odnosząc się do zarzutu, że projekt planu jest sprzeczny z ustaleniami studium uwarunkowań – organ odwoławczy stwierdził, że ocena zgodności projektu planu ze studium pozostaje poza jego kognicją. Ocenie może podlegać jedynie brak sprzeczności planowanej inwestycji z projektem planu, a nie ze studium uwarunkowań. Powołując się na orzecznictwa sądów administracyjnych, SKO podkreśliło, że konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. W szczególności organ może zawiesić postępowanie nawet jeżeli jeszcze nie podjęto uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu. Kompetencję tą należy rozpatrywać w połączeniu z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Skoro plan jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni, to usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac zmierzających do przyjęcia miejscowego planu. Wstrzymanie się z wydawaniem decyzji, które zamiast planu kształtują ład przestrzenny, ma z założenia służyć ochronie interesu publicznego. Potrzeba tej ochrony jest szczególnie istotna wtedy, kiedy istnieje zagrożenie sprzeczności zamierzonej inwestycji z przyszłymi zapisami planu. Przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, bądź nawet sam zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Jeżeli organ orzekający stwierdzi, że w sprawie dotyczącej wnioskowanych warunków podjęto prace planistyczne, jest uprawniony do zawieszenia postępowania bez względu na stopień zaawansowania tych prac. Wystarczającą okolicznością do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest już samo powzięcie przez organ wiadomości o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Jeżeli istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu, a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu miejscowego, wskazane jest zawieszenie postępowania. Skoro ustawodawca pozostawił do uznania organu kwestię zawieszenia postępowania, dopuszczając taką możliwość nawet w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze decyzji o przystąpieniu o uchwalenia planu (art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.), to tym bardziej nieuprawnione jest uzależnienie oceny zasadności zawieszenia od stopnia zaawansowania prac planistycznych. Ustalenie, że prace prawdopodobnie nie zostaną zakończone w okresie zawieszenia postępowania nie oznacza, że organ I instancji nie może zawiesić postępowania. Przepis art. 62 ust. 1 nie zobowiązuje organu administracji do wykazania, że w okresie zawieszenia plan zagospodarowania przestrzennego zostanie z pewnością uchwalony, nie zobowiązuje organu, który uchwala plan, do wydania oświadczenia, że zostanie on uchwalony. W konsekwencji, SKO postanowieniem z 13 września 2022 r., znak: KO C/5331/Ar/22, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. 4. Spółdzielnia Mieszkaniowa "L." w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie z 13 września 2022 r., zaskarżając je w całości. Ww. rozstrzygnięciu zarzuciła (mające wpływ na wynik sprawy) naruszenie: a) art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz brak zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, tj. zaniechanie ustalenia rzeczywistego możliwego terminu uchwalenia MPZP dla obszaru, na którym planowana jest inwestycja strony skarżącej i oparcie ustaleń wyłącznie na piśmie Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy z 4 listopada 2021 r., określającego prognozowany termin uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego, co skutkowało zawieszeniem postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy; b) art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz brak zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, tj. pominięcie i niezbadanie na potrzeby analizy wydania zaskarżonego postanowieniu faktu prowadzenia przez stronę skarżącą z upoważnionymi pracownikami Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy konsultacji w przedmiocie zmian w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego, celem jego dostosowania do projektu planowanej inwestycji, co skutkowało zawieszeniem postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy; c) art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., w zw. z art. 9 ust. 4, art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz brak zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego wymaganego do potwierdzenia, że obecny projekt planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie w jakim jest sprzeczny z wnioskiem strony skarżącej z 12 lipca 2022 r., nie jest zgodny z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, które są wiążące przy sporządzaniu planów miejscowych, a tym samym organ: - nie dokonał ustalenia rzeczywistego możliwego terminu uchwalenia MPZP dla obszaru, na którym planowana jest inwestycja strony skarżącej, przy założeniu konieczności dokonania zmian w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego, bądź w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, tak aby akty te były ze sobą spójne, co wydłuża prognozowany terminu uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego; - nie dokonał ustalenia, czy zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczność wydania decyzji o warunkach zabudowy, zgodnych z wnioskiem strony skarżącej z projektowanymi ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego - co skutkowało zawieszeniem postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy; d) art. 80 k.p.a., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, tj. pisma Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy z 4 listopada 2021 r., znak: UD-l-WAB-670.47.2021.LST,2.IlZ.AM-ZP-N ustaleń, że uchwalenie MPZP dla obszaru, na którym planowana jest inwestycja "możliwe będzie zatem w I kwartale 2021 roku", podczas gdy w piśmie wskazano wyłącznie prognozowany zakres co do roku uchwalenia planu, co skutkowało zawieszeniem postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy; e) art. 62 ust. 1 u.p.z.p., poprzez jego zastosowanie i zawieszenie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy brak było podstaw do jego zawieszenia; f) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez wydanie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie Zarządu z 4 sierpnia 2022 r., o zawieszeniu z urzędu postępowania wszczętego na wniosek strony skarżącej z 12 lipca 2022 r., podczas gdy po prawidłowej analizie materiału dowodowego oraz wniesionego zażalenia, organ powinien był uchylić postanowienie w całości i orzec co do istoty sprawy. Skarżąca Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, a także zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi przedstawiła stanowisko na poparcie podniesionych zarzutów. 5. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. 1. Istota sprawy sprowadza się do oceny rozstrzygnięć organów, w których zawieszono z urzędu postępowanie wszczęte na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej "L." dla opisanej w postanowieniach inwestycji, na okres 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku tj. do dnia 12 kwietnia 2023 r. Podstawowym argumentem organów było to, że dla terenu inwestycyjnego ma zostać uchwalony w 2023 r. MPZP i dodatkowo zachodzi duże prawdopodobieństwo sprzeczności projektowanej inwestycji z projektem MPZP. To z kolei stanowi przesłankę uzasadniającą możliwość zawieszenia postępowania wynikającą z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie bowiem z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. 2. Ze stanu faktycznego i prawnego sprawy wynikają następujące okoliczności, mające zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia: - wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla opisanej inwestycji (zgodnie z art. 52 ust. 1 u.p.z.p.); treść wniosku i wynikający z niej zamiar realizacji przedsięwzięcia o zindywidualizowanych w stopniu ogólnym parametrach stanowi jednocześnie punkt wyjścia i odniesienia dla ustaleń faktycznych przeprowadzonych w postępowaniu w sprawie warunków zabudowy, jak i dla podjętego rozstrzygnięcia (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 27 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 728/19); - inwestycja planowana jest na obszarze, dla którego Rada m.st. Warszawy podjęła uchwałę nr XXVl/506/2011 z dnia 20 października 2011 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]; projekt MPZP wyłożony był do publicznego wglądu w okresie: od 14 listopada 2017 r. do 14 grudnia 2017 r.; - prognozowane uchwalenie przedmiotowego MPZP to 2022/2023 rok (por. pismo Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy z dnia 4 listopada 2021 r.); - w związku z tym, zakończenie przedmiotowych prac planistycznych w zakresie przedmiotowego MPZP możliwe będzie w I kwartale 2023 r. (w okresie zawieszenie przedmiotowego postępowania, tj. do 12 kwietnia 2023 r.). 3. W orzecznictwie odnoszącym się do mającego zastosowanie w sprawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p wskazuje się, że: - korzystając z uprawnień, o jakich mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. należy mieć na względzie stan zaawansowania prac planistycznych mający miejsce w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy (por. wyrok WSA w Poznaniu z 15 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Po 38/22); - w sytuacji, gdy prace planistyczne są już zaawansowane, to do czasu uchwalenia planu przez radę gminy, właściwy organ powinien się powstrzymać od określania warunków zabudowy w decyzji administracyjnej wydanej dla jednostkowej nieruchomości i zawiesić prowadzone postępowanie, oczywiście w ramach ustawowego terminu przewidzianego w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (por. wyrok WSA w Gdańsku z 29 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 187/22; wyrok WSA w Poznaniu z 15 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Po 39/22.); - przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, bądź nawet sam zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja (por. wyrok WSA w Szczecinie z 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 61/21); - przed każdorazowym zastosowaniem przez organ art. 62 ust. 1 u.p.z.p. z powołaniem się na toczące się prace planistyczne konieczne jest poczynienie ustaleń co do stopnia zaawansowania tych prac, w tym przede wszystkim stopnia prawdopodobieństwa uchwalenia planu miejscowego w terminie 9 miesięcy od dnia złożenia podania o ustalenie warunków zabudowy (por. wyrok WSA w Warszawie z 26 maja 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 392/20). W niniejszej sprawie bezsporny jest fakt będących na ukończeniu prac planistycznych związanych z uchwaleniem na terenie inwestycji MPZP. Organy w sposób właściwy ustaliły wszystkie okoliczności związane z przystąpieniem do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] oraz prognozowanym zakończeniem prac. Oczywistym jest również to, że zasady konstytucyjne nie pozwalają na takie rozumienie art. 62 ust. 2 u.p.z.p., zgodnie z którym możliwe jest zawieszenie postępowania bezterminowo, na całe lata, bez możliwości jego podjęcia z przyczyn w żadnym razie niezależnych od obywatela. W związku z tym organy w sposób właściwy wskazały na okres zawieszenia wynoszący 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku, tj. do dnia 12 kwietnia 2023 r. 4. Dodatkowo należy wskazać, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organy w sposób szczegółowy wskazały na o, że planowana inwestycja pozostaje w sprzeczności z projektem MPZP w zakresie przeznaczenia i gabarytów dla terenu oznaczonego jak B.2.U (teren zabudowy usługowej). Zgodnie z wnioskiem inwestor planuje budowę 2 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w parterze. Projekt MPZP dla tego terenu przewiduje tylko zabudowę usługową. Ponadto planowana wysokość budynków wynosi 20 m - podczas, gdy projekt MPZP dopuszcza maksymalną wysokość 12 m. W orzecznictwie wskazuje się, że jeżeli, znając stan zaawansowania procedury planistycznej, istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego MPZP, to występują racje do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (por. wyrok WSA w Poznaniu z 15 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Po 42/22). Postanowienie wydawane na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użycie w przepisie zwrotu, iż postępowanie "można zawiesić". Zawieszenie postępowania jest zatem uzależnione od uznania administracyjnego organu, nie może ono mieć jednak charakteru dowolnego. Skorzystanie przez organ z powyższego uprawnienia winno być uzależnione od wyniku jego ustaleń w aspekcie wystąpienia realnych, obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania. Jedną z takich przyczyn jest bez wątpienia wszczęcie procedury mającej na celu uchwalenie planu miejscowego, jednakże przy jednoczesnym wykazaniu przez organ, że przedsięwzięcie zamierzone przez inwestora, które zostało objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, będzie sprzeczne z ustaleniami procedowanego planu (por. wyrok WSA w Poznaniu z 15 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Po 41/22). Uzasadnieniem zawieszenia postępowania jest więc wysokie prawdopodobieństwo, że plan miejscowy, o treści sprzecznej z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy, zostanie uchwalony przed upływem 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy (por. wyrok WSA w Kielcach z 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Ke 390/20).Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. 5. Zdaniem Sądu, wszelkie zarzuty zawarte w skardze nie są zasadne. W pierwszej kolejności należy wskazać, że organom nie można zarzucić naruszenia przepisów postępowania administracyjnego (w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a.) oraz wskazanych przepisów prawa materialnego. Organy w niniejszej sprawę podjęły wszelkie niezbędne czynności oraz zebrały i rozpatrzyły kompletny materiał dowodowy, gdyż ustaliły możliwy terminu uchwalenia MPZP dla obszaru, na którym planowana jest inwestycja strony skarżącej (por. pismo Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy z 4 listopada 2021 r.). Podkreślić należy, że podnoszony w skardze fakt prowadzenia przez stronę skarżącą z upoważnionymi pracownikami Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy konsultacji w przedmiocie zmian w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego (w celu jego dostosowania do projektu planowanej inwestycji) nie miał znaczenia dla zastosowania w niniejszej sprawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Organy prawidłowo również wskazały a sprzeczność planowanej inwestycji z projektem MPZP w zakresie przeznaczenia i gabarytów dla terenu oznaczonego jako B.2.U (tern zabudowy usługowej). Subiektywnie podnoszony argument potencjalnej sprzeczności projektu planu zagospodarowania przestrzennego z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (tj. konieczności dokonania zmian w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego, bądź w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, tak aby akty te były ze sobą spójne) również nie ma zaczernia dla prawidłowego zastosowania w niniejszej sprawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. 6. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił skargę jako bezzasadną, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 23 listopada 2022
- Symbol z opisem
- 6153 Warunki zabudowy terenu
- Hasła tematyczne
- Administracyjne postępowanie
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Artur Kuś /przewodniczący sprawozdawca/ Grzegorz Rudnicki Michał Podsiadło
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
art. 62 ust. 1 i ust. 2 · Dz.U. 2022 poz. 503
- Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
art. 7, 77 § 1, 80 · Dz.U. 2022 poz. 2000
Powiązane dokumenty
Sygnatura: VIII SA/Wa 747/22 · 22 marca 2023
Wyrok WSA w Warszawie z 22 marca 2023 r., VIII SA/Wa 747/22 – warunki zabudowy terenu
Sygnatura: II SA/Łd 298/22 · 22 marca 2023
Wyrok WSA w Łodzi z 22 marca 2023 r., II SA/Łd 298/22 – warunki zabudowy terenu
Sygnatura: II OZ 134/23 · 22 marca 2023
Postanowienie NSA z 22 marca 2023 r., II OZ 134/23 – warunki zabudowy terenu
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny