VII SA/Wa 2382/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku rozbiórki postanawia: odrzucić skargę.

Z. S. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku rozbiórki. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 października 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe zarządzenie doręczone zostało skarżącemu w dniu 8 listopada 2016 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k-14 akt sądowych), Wraz z pismem z dnia 14 listopada 2016 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił Z. S. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 maja 2017 r. Pismem z dnia 4 maja 2017 r. Z. S. wniósł sprzeciw na wskazane w/w postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu w dniu 30 maja 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, Sąd wydał postanowienie którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odpis w/w postanowienie wraz z pouczeniem o braku przysługujących środków zaskarżenia został doręczony skarżącemu 16 czerwca 2016 r. W związku z utrzymaniem w mocy postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, Sąd wydał w dniu 18 lipca 2017 r. zarządzenie. Wezwał w nim Z. S. do wykonania zarządzenia z dnia 21 października 2016 r., dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, wyznaczając skarżącemu 7 dniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 25 lipca 2017 r. Wobec powyższego termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 1 sierpnia 2017 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka pracownika tut. Sądu. Wynika z niej, że w Rejestrze Opłat Sadowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 21 sierpnia 2017 r. (k-141 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu w przepisanym terminie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu 25 lipca 2017 r. Jak ustalono, do 21 sierpnia 2017 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego do niniejszej sprawy, zatem przekroczony został 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia