VII SA/Wa 2315/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Katarzyna Pakuła-Getka po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata E. S. kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zmienił zaskarżone postanowienie referendarza sadowego z dnia 29 grudnia 2015r. odmawiające przyznania prawa pomocy i przyznał Z. C. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – E.S. Postanowieniem z dnia 2 marca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. C. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r. nr [...] W dniu 22 marca 2016r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło zażalenie Z. C. reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu na ww. postanowienie Sądu oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia 2 odpisów skargi. Pełnomocnik w zażaleniu wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały ani w całości ani w części pokryte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lipca 2016r. sygn. akt II OZ 682/16 oddalił zażalenie wniesione na postanowienie Sądu z dnia 2 marca 2016r. W dniu 9 sierpnia 2016r. do Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu o przywrócenie terminu do złożenia 2 odpisów skargi. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. C. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi. Na ww. postanowienie zażalenie wniósł skarżący reprezentowany przez adw. T. K. działającego z substytucji E. S. Adwokat T. K. ww. zażaleniu wniósł o przyznanie na rzecz E. S. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały ani w całości ani w części pokryte. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 listopada 2016r. sygn. akt II OZ 1262/16 oddalił zażalenie wniesione na postanowienie Sądu z dnia 30 sierpnia 2016r. W dniu 3 marca 2017r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika z urzędu - adw. E. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części. W tym stanie faktycznym sprawy zważono co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016r. W treści przepisu § 22 powyższego rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. W niniejszej sprawie postępowanie w drugiej instancji zostało wszczęte zażaleniami z dnia 17 marca 2016r. i z dnia 19 września 2016r. (data stempli pocztowych) na wskazane wyżej postanowienia. Zastosowanie w niniejszej sprawie będą zatem miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801) powoływanego dalej jako "rozporządzenie". W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę, rozumianą jako wynagrodzenie pełnomocnika, ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 240 zł. W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23%. W rozpoznawanej sprawie, pełnomocnik sporządził i wniósł dwa zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 2 marca 2016r. odrzucające skargę oraz na postanowienie Sądu z dnia 30 sierpnia 2016r. odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz dwa wnioski o przywrócenie terminu z dnia 16 marca 2016r. i dnia 3 sierpnia 2016r. Mając na uwadze podjęte przez pełnomocnika z urzędu czynności procesowe, nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy oraz jej przebieg zaistniały przesłanki do ustalenia opłaty w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit d) rozporządzenia ( tj. ½ z kwoty 240 złotych), za każde postępowanie zażaleniowe. Zatem należna kwota za oba postępowania zażaleniowe wynosi 240 zł (2 x 120 zł). Opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, wynoszącą w rozpoznawanej sprawie 55,20 zł, co w konsekwencji daje kwotę 295,20 złotych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika z urzędu, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.