VII SA/Wa 2262/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2017r. po rozpoznaniu wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] sierpnia 2017r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać M. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 3 listopada 2017r. (data stempla biura podawczego) wpłynął wniosek M. J. o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 1131,50 złotych miesięcznie. Podała, że posiada dom o pow. 100 m², niewykończony plus część nadbudowana oraz nieruchomość rolną o pow. 74 ary niewykorzystane rolniczo. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych powyżej 5000 złotych. Do ponoszonych wydatków zaliczyła: opłatę za prąd w wysokości 100 złotych, opłatę za gaz w wysokości 50,00 złotych, podatek od nieruchomości 22,00 złotych m/c, opłatę za wodę i ścieki 36,00 złotych, opłatę za śmieci w wysokości 14,00 złotych, opłatę za 2 telefony ( własny i córki) -50,00 złotych, internet 50,00 złotych, koszt migawki (biletu) córki -31 złotych, leki 80,00 złotych, zakup środków higieny 100 złotych, zakup środków czystości 80,00 złotych, ubezpieczenie zdrowotne córki 6 złotych m/c, koszty zakupu biletów komunikacji miejskiej - 12,00 złotych, koszt zakupu węgla w przeliczeniu na miesiąc 200,00 złotych. Po podsumowaniu wydatki te wynoszą łącznie 831,00 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że córka obecnie studiuje dziennie. Zaznaczyła, że w okresie zimowym kupuje 3 tony węgla, którego koszt wynosi 2400 złotych. Na powyższy wydatek odkłada pieniądze każdego miesiąca. Z mężem żyje w separacji, nie partycypuje on w utrzymaniu córki. Podkreśliła, że mąż jest chory na nowotwór złośliwy gardła i żołądka. Wnioskodawczyni ponosi także wydatki z własnym leczeniem. Oświadczyła, że z posiadanych nieruchomości rolnych nie ma żadnych zysków. Dopłaty z funduszu Unii Europejskiej nie otrzymuje. Nie korzysta też z pomocy społecznej. Wskazać ponadto należy, iż w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 457/17 w której wnioskodawczyni również występowała z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wyjaśniła, że z mężem nie mieszka i nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Nie pomaga jej w utrzymaniu domu, nie łoży na utrzymanie córki. Jest zatrudniony na najniższą krajową. W ubiegłym roku przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu chorób nowotworowych. Podkreśliła, że czeka go dłuższe leczenie. Do wniosku wnioskodawczyni załączyła: odcinek emerytury, zaświadczenia lekarskie, zaświadczenie z uczelni o studiowaniu przez córkę. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017r., poz. 1369) zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ( art. 245 §. 2 p.p.s.a). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem strona jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawa pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Biorąc pod uwagę sytuację materialną i życiową wnioskodawczyni przedstawioną w złożonym wniosku uznano, iż wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Sytuacja finansowa skarżącej jest trudna. Utrzymuje się z córką z niewielkich dochodów z tytułu emerytury, które służą zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych. Wnioskodawczyni pozostaje w separacji z małżonkiem. Małżonek nie partycypuje w utrzymaniu córki jest poważnie chory. Jak wskazano wyżej w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 457/17 wnioskodawczyni poinformowała, że jest zatrudniony na najniższą krajową. Stwierdzono, że wnioskodawczyni w obecnej sytuacji finansowej i życiowej nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie, jak również kosztów związanych z ustanowieniem adwokata z wyboru. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.