VII SA/Wa 2174/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś. na rozstrzygnięcie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego postanawia: odrzucić skargę.

B. Ś. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie rozstrzygnięcia lekarza rzeczoznawcy Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i Komisji Lekarskiej Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w zakresie przyznania prawa do rolniczej renty inwalidzkiej. Udzielając odpowiedzi na skargę, Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o jej odrzucenie wskazując w uzasadnieniu, że niniejsza sprawa nie podlega zakresowi kontroli sądów administracyjnych, zaś skarżący pouczony został o przysługującym mu prawie do zaskarżenia decyzji do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z zarządzeniem Sądu z dnia 3 grudnia 2020 r. skarżący zobowiązany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie oznaczenia organu, którego działalność lub bezczynność skarga dotyczy, wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności oraz określenia naruszenia prawa. Wezwanie zawierało pouczenie, iż nieuzupełnienie braków skargi w zakreślonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Przesyłka z wezwaniem po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniu 21 grudnia oraz w dniu 29 grudnia 2020 r., z uwagi na fakt, iż nie została podjęta w terminie, została zwrócona przez urząd pocztowy do Sądu dnia 12 stycznia 2021 r. Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. W niniejszej sprawie spełniono powyższy wymóg, bowiem przesyłka została dwukrotnie awizowana i ostatecznie niepodjęta przez skarżącego. Tym samym, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należy uznać, że doręczenie przesyłki skarżącemu nastąpiło z dniem 4 stycznia 2021 r., zaś siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 11 stycznia 2021 r. Powyższe stanowi wystarczającą okoliczność do odrzucenia skargi. Nadmienić należy iż, skarżący nadał pismo do Sądu w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych dopiero w dniu 11 lutego 2021 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.