VII SA/Wa 2044/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska ( spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi (...) na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2014 r. znak (...) w przedmiocie odmowy wznowienia skargę oddala

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) decyzją nr (...) z dnia (...) października 2002 r. umorzył postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego i bezodpływowego zbiornika na ścieki na działce nr (...) należącej do (...), a także w sprawie odprowadzania ścieków z powyższej działki na sąsiednia działką nr (...) należącą do (...), jako bezprzedmiotowe. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr (...) z dnia (...) stycznia 2003 r. uchylił decyzję organu powiatowego w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po rozpatrzeniu wniosku (...) o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją, organ wojewódzki postanowieniem nr (...) z dnia (...) kwietnia 2014 r. odmówił wznowienia postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) lipca 2014 r., znak: (...) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2014 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ omówił instytucję wznowienia postępowania, a następnie wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.) postępowanie wznawia się w sprawach zakończonych decyzją ostateczną. W niniejszej sprawie decyzja organu pierwszej instancji została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego. Mając na uwadze, że decyzja drugiej instancji ma charakter kasacyjny, sprawa nie została zakończona. Nie ma więc podstaw do jej wznowienia. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (...), wnosząc o jego uchylenie, zmianę i prawidłowe rozpoznanie odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...) października 2002 r. W ocenie strony skarżącej zaskarżone postanowienie rażąco narusza prawo. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2014 r., utrzymujące w mocy postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2014 r., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu, wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Oceniając zaskarżone postanowienie pod względem zgodności z prawem sąd uznał, iż nie narusza ono prawa. Stosownie do art. 16 § 1 k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie w przypadkach w nim określonych. Istota decyzji kasatoryjnej wyraża się przede wszystkim w tym, że w wyniku orzeczenia organu drugiej instancji nie następuje merytoryczne załatwienie sprawy. Utrzymuje ona stan sprawy w toku, albowiem postępowanie administracyjne nadal się toczy. Jest ona z tej racji decyzją czysto procesową, która nie załatwia sprawy co do istoty. Prawidłowe czy wadliwe uchylenie decyzji powoduje powstanie takiego stanu, w którym brak jest jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, a wydanie nowej decyzji przez organ pierwszej instancji otwiera drogę do ponownej kontroli administracyjnej. Zanim nie zostanie wyczerpana droga takiej kontroli, sięganie do środka prawnego, jakim jest wznowienie postępowania, nie znajduje uzasadnienia prawnego. Pogląd, że decyzja kasatoryjna nie wyczerpuje toku postępowania administracyjnego, a zatem nie może stać się decyzją ostateczną w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a., znajduje swoje potwierdzenie w uchwale Pełnego Składu Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia (...) grudnia 1984 r., sygn. akt (...) że w wyrokach sądów administracyjnych, np. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 517/14 czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 843/11. Równoległe dopuszczenie, po wydaniu decyzji kasatoryjnej, wznowienia postępowania w związku z wydaniem takiej decyzji w sprawie nie daje się pogodzić z dalszym biegiem sprawy rozpoznawanej przez organ pierwszej instancji w ramach zakreślonych decyzją kasatoryjną. Strona, wnosząc odwołanie i uzyskując decyzję kasatoryjną drugiej instancji, ma najlepiej zabezpieczoną ochronę swoich praw przed organem pierwszej instancji, a następnie w postępowaniu odwoławczym (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z dnia 22 maja 1991 r., sygn. akt IV SA 349/91). Podnoszone przez skarżących zarzuty, w szczególności dotyczące postępowania, w którym zapadła decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2003 r., nie mają wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Prawidłowe rozstrzygnięcie organu odwoławczego i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).