II OZ 1325/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2044/14 w przedmiocie wezwania D. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 lipca 2014 r. znak ... w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia 1. odrzucić zażalenie M. W., 2. oddalić zażalenie D. W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 stycznia 2016r. oddalił skargę D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 lipca 2014r., znak: ..., w przedmiocie odmowy wznowienia. W dniu 7 maja 2016r. (data nadania w urzędzie pocztowym) D. W. i M. W. złożyli skargę kasacyjną od ww. wyroku. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżących, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną postanowieniem z dnia 23 maja 2016r. Od postanowienia z dnia 23 maja 2016r. D. W. i M. W. wnieśli osobiście sporządzone zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił ww. zażalenie D. W. i M. W., wskazując że sporządzenie zażalenia przez podmiot nieuprawniony czyni go niedopuszczalnym. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła D. W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2016r., sygn. akt VII SA/Wa 2044/14, wezwano D. W., zw. dalej skarżącą, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 25 września 2016r. na postanowienie Sądu z dnia 29 sierpnia 2016r. w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), zw. dalej rozporządzeniem. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D. W. i M. W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie M. W. podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że zarządzenie z dnia 4 października 2015r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 25 września 2016r. na postanowienie Sądu z dnia 29 sierpnia 2016r. dotyczyło tylko D. W., zatem to tylko ona może je zaskarżyć. M. W. nie jest stroną w postępowaniu wpadkowym zainicjowanym zażaleniem D. W., dlatego też zażalenie wniesione przez M. W. na zarządzenie z dnia 4 października 2015r. wzywające do uiszczenia wpisu, należało odrzucić. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zażalenie D. W. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wydziału ma obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł. Od zasady, iż zażalenie podlega wpisowi, ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje wyjątki. Nie pobiera się opłat sądowych od sprzeciwu i zażaleń wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.). Ponadto, na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a. wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych, wymienionych w § 3 tego przepisu, to jest o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawnie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2015r. odrzucające zażalenie skarżącej (i M. W.) na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2016r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Wniesione przez skarżącą zażalenie nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu. Skarżącej nie zostało też przyznane prawo pomocy. Wpis od zażalenia ma charakter stały i na mocy § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. wynosi 100 zł., zatem ustalenie zaskarżonym zarządzeniem wpisu w tej wysokości było prawidłowe. W konsekwencji zakwestionowane przez skarżącą wezwanie do uiszczenia wpisu jest zgodne z prawem. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w pkt 2 sentencji. ----------------------- 1