VII SA/Wa 2025/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Ścieszka, Sędziowie: sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska (sprawozdawca), , Protokolant: referent Radosław Fijałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2026 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 18 czerwca 2025 r. nr 833/OPO/2025 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia montażu przyczepy oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z 18 czerwca 2025 r., nr 833/OPO/2025 Wojewoda Mazowiecki po rozpatrzeniu odwołania S. Sp. z o. o. od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z 18 kwietnia 2025 r., Nr 24/WOL/Z/2025/S wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia z 20 lutego 2025 r. Inwestora- S. Sp. z o. o z siedzibą w W. dotyczącego montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego w W., przy ul. [...], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z 18 kwietnia 2025 r. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawiał się następująco : W dniu 20 lutego 2025 r. Inwestor- S. Sp. z o. o., zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych dotyczących montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego w W., przy ul. [...]. Prezydent m. st. Warszawy postanowieniem z 11 marca 2025 r., Nr 67/WOL/PA/2025 nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia braków w powyższym zgłoszeniu. W dniu 3 kwietnia 2025 r. Inwestor odpowiedział na ww. postanowienie przedkładając nowy druk zgłoszenia, w którym wskazał w informacjach o robotach budowlanych: ustawienie przyczepy mobilnej. Zaparkowanie przyczepy samochodowej na parkingu samochodowym w wyznaczonym miejscu oraz jej unieruchomienie i zabezpieczenie poprzez wypoziomowanie i zdjęcie kół jezdnych. Postój przyczepy na parkingu planowany jest na czas, na który zawarta została umowa cywilno-prawna. Po wygaśnięciu umowy przyczepa zostanie rozebrana, a teren uprzątnięty. Jako miejsce wykonywania robót budowlanych wskazano działki nr [...] i [...] obręb [...]. Ponadto, Inwestor przedłożył dwa oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr [...] obręb [...] oraz rysunek o tytule Schemat konstrukcji wsporczej. Prezydent m. st. Warszawy decyzją z 18 kwietnia 2025 r., Nr 24/WOL/Z/2025/S wniósł sprzeciw do przedmiotowego zgłoszenia, na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, wskazując, że "pomimo upływu terminu do uzupełnienia zgłoszenia, do chwili wydania decyzji, Inwestor nie uzupełnił prawidłowo i kompletnie wszystkich braków w zgłoszeniu, wskazanych ww. postanowieniu". Od ww. decyzji odwołanie złożyła S. Sp. z o.o. Rozpoznając sprawę Wojewoda Mazowiecki stwierdził, że kwestią wymagającą rozstrzygnięcia było między innymi odpowiednie zakwalifikowanie planowanego przez Inwestora zamierzenia na gruncie przepisów Prawa budowlanego - w szczególności prawidłowe zakwalifikowanie "montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego". Wojewoda zaznaczył, że klasyfikacja obiektu budowlanego przez pryzmat przepisów Prawa budowlanego wymaga uwzględnienia jego indywidualnych cech, parametrów oraz pełnionej funkcji. Z akt sprawy wynika, że Organ I instancji w postanowieniu z 11 marca 2025 r., Nr 67/WOL/PA/2025 nałożył na Inwestora obowiązek m. in. doprecyzowania rodzaju, zakresu i sposobu wykonania oraz prawidłowego zakwalifikowania projektowanych robót budowlanych mając na względzie, że każdy obiekt budowlany lub roboty budowlane nie objęte dyspozycją art. 29-31 ustawy Prawo budowlane wymagają pozwolenia na budowę. Inwestor nie wskazał, w który przepis art. 29 Prawa budowlanego wpisują się zamierzone roboty budowlane. Ponadto, Organ I instancji nałożył na Inwestora obowiązek polegający na uzupełnieniu i wpisaniu prawidłowych danych nieruchomości, tj. miejsca wykonywania robót budowlanych. Z analizy zgłoszenia wynika, że przedmiotowy parking, na którym ma zostać zrealizowana inwestycja, znajduje się na dz. ew. nr [...] i [...] z obrębu [...]. W uzupełnionym zgłoszeniu z 3 kwietnia 2025 r. Inwestor jako miejsce wykonywania robót budowlanych wskazał działki nr [...] i [...] obręb [...], jednakże przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tylko dla działki nr [...] obręb [...]. Wojewoda wskazał, że Inwestor w ogóle nie uzupełnił zgłoszenia w zakresie pkt 4-8 postanowienia Prezydenta m.st. Warszawy z 11 marca 2025 r. Dokonując kontroli ww. postanowienia z 11 marca 2025 r. Wojewoda zauważył, że nie wszystkie nałożone w nim obowiązki zostały powiązane z konkretnymi przepisami prawa. Organ przytoczył treść art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia oraz treść art. 30 ust. 2a pkt. 1 i 2 Prawa budowlanego, do zgłoszenia należy dołączyć: 1) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2; 2) odpowiednie szkice lub rysunki - w zależności od potrzeb. Jak wynika z akt sprawy Inwestor nie dołączył oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla wszystkich działek wskazanych w informacji o miejscu wykonania robót budowlanych. Ponadto, nie przedłożył opisu technicznego, który jak wskazano na rysunku schematu konstrukcji wsporczej, należy rozpatrywać łącznie z projektem. Nie jest też jasne miejsce wykonywania robót budowalnych, gdyż parking jest dwupoziomowy, a Inwestor nie wskazał konkretnie, w którym miejscu będzie wykonany montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego. Wojewoda stwierdził, że Inwestor w przedmiotowej sprawie nie określił prawidłowo rodzaju, zakresu, miejsca i sposobu wykonywania robót budowlanych, o którym mowa w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Nie wskazano sposobu przymocowania przyczepy do gruntu (stropu), nie wskazano jednoznacznie lokalizacji przyczepy oraz nie określono przeznaczenia i funkcji projektowanego obiektu umożliwiające zweryfikowanie zgodności inwestycji z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] i [...] (uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 8 września 2022 r., nr LXX/2300/2022.), na którego terenie zaprojektowana jest przedmiotowa inwestycja, w granicach jednostki terenowej oznaczonej symbolem 55-U/MW. Organ zaznaczył, że kompletność dokumentacji w sprawie jest podstawowym warunkiem do rozstrzygnięcia. Dla oceny czy w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające przyjęcie zgłoszenia bez sprzeciwu czy też nie, niezbędne jest ustalenie w sposób niewątpliwy stanu faktycznego i prawnego sprawy, czego nie można było uczynić na podstawie przedłożonej przez Skarżącą spółkę dokumentacji zgłoszeniowej. Wojewoda stwierdził, że niezastosowanie się przez Skarżącą do postanowienia z 11 marca 2025 r., Nr 67/WOL/PA/2025 wyłączyło możliwość zaakceptowania zgłoszenia, gdyż ani brzmienie art. 30 Prawa budowlanego ani charakter postępowania zgłoszeniowego nie wskazują na dopuszczalność powtarzania wezwania do usuwania braków zgłoszenia. W ocenie Wojewody, słusznie postanowieniem z 11 marca 2025 r., Prezydent m. st. Warszawy wezwał Inwestora do uzupełnienia zgłoszenia z 20 lutego 2025 r. Wojewoda zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie nie zakwalifikowano projektowanych robót budowlanych do żadnej z kategorii objętej dyspozycją art. 29-31 ustawy Prawo budowalne, jak również nie wskazano prawidłowo zakresu i sposobu wykonania "montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego" - brak opisu technicznego do rysunku konstrukcji wsporczej. Ponadto, nie wskazano jednoznacznie miejsca wykonywania ww. robót budowlanych, mając na względzie, że parking (garaż) jest dwupoziomowy. Wobec powyższego Wojewoda uznał, że słusznie Prezydent m. st. Warszawy decyzją z 18 kwietnia 2025 r., Nr 24/WOL/Z/2025/S wniósł sprzeciw do zgłoszenia dotyczącego montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego w W., przy ul. [...]. Skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 18 czerwca 2025 r., nr 833/OPO/2025 wniosło S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła : 1. Naruszenie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z przepisem art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego, poprzez niezasadne utrzymanie w mocy sprzeciwu wniesionego do zgłoszonych robót, pomimo iż w ocenie Skarżącej zgłoszona inwestycja stanowi roboty budowlane nie wymagające uzyskania pozwolenia na budowę, 2. Naruszenie przepisu art. 3 pkt 1, 3, 6, 7 i art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c) Prawa budowlanego poprzez niezasadne uznanie, iż w zakresie instalacji urządzenia objętego zgłoszeniem Skarżącej wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę oraz błędne przyjęcie przez organ, iż zgłoszenie inwestora dotyczy budowli, a nie instalacji nośnika reklamowego, 3. Naruszenie przepisu art. 6, art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 oraz art. 107 § 3 Kpa poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie normy prawa materialnego. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z 18 czerwca 2025 r., nr 833/OPO/2025 oraz rozważenie uchylenia decyzji organu I instancji. Ponadto, Skarżąca wniosła o zasądzenie od Wojewody Mazowieckiego na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że zgłoszona inwestycja nie stanowi inwestycji określonej w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c Prawa budowlanego. Przedmiotem zgłoszenia jest tablica reklamowa na mobilnej przyczepie, która nie jest instalowana w danym miejscu ani też nie stanowi budowli. W konsekwencji czego nie powinna być ona poddawana ocenie przepisów Prawa budowlanego. Podniosła, że w przypadku inwestycji niewątpliwie mamy do czynienia z instalacją urządzenia reklamowego nie związanego trwale z gruntem. Wskazała, że błędne jest stanowisko organu jakoby w przedmiotowej sprawie wydanie postanowienia wzywającego do uzupełnienia zgłoszenia było prawidłowe. Organ nie powołał podstawy prawnej żądanych zmian i dokumentów, a znaczna część wezwania nie stanowiła istotnych informacji bez których rozpoznanie zgłoszenia nie było możliwe. W ocenie Skarżącej organ w żaden sposób nie wyjaśnił zasadności wydania postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia, a co więcej powołał podstawę prawną art. 30 ust. 4c Prawa budowlanego, która nie dotyczy zgłoszonych przez inwestora robót. Zdaniem Skarżącej, brak jest podstaw prawnych do żądania dokumentów, na które powołuje się organ. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje : Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 t.j.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz.143 t.j.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Mazowieckiego z 18 czerwca 2025 r., nr 833/OPO/2025, którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z 18 kwietnia 2025 r., nr 24/WOL/Z/2025/S wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia z 20 lutego 2025 r. Inwestora – S. Sp. z.o.o. w W. dotyczącego montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego w W. przy ul. [...]. Dokonując oceny prawidłowości decyzji wydanej przez Wojewodę Mazowieckiego wskazać należy, że podstawę prawną decyzji organu I i II instancji, stanowił art. 30 ust. 5c ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725). Zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Stosownie do treści art. 30 Prawa budowlanego, organ administracji publicznej ma kompetencje do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych zgłoszeniem. Wniesienie sprzeciwu oznacza brak zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Nie wniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia (lub od dnia usunięcia braków zgłoszenia, jeżeli inwestor był do tego wezwany) powoduje, że uprawnienie inwestora do uruchomienia procesu budowlanego powstaje bezpośrednio z mocy prawa, a więc bez wydania aktu administracyjnego. Przesłanki zgłoszenia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 30 ust. 5c oraz w art. 30 ust. 6 i art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego. Tym samym wniesienie sprzeciwu z powodów innych niż wskazane w tych przepisach jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 30 ust. 5c ww. ustawy organ ma obowiązek wniesienia sprzeciwu w przypadku niedopełnienia przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania go do tego przez organ w drodze postanowienia. Uwzględniając przedstawione powyżej uregulowania organ odwoławczy miał ocenić, czy w niniejszej sprawie wniesienie przez organ architektoniczno-budowlany sprzeciwu do zgłoszonego przez stronę Skarżącą zamiaru wykonania robót budowlanych znajdowało oparcie w obowiązujących przepisach prawa i czy było uzasadnione wskazanymi ww. przepisie okolicznościami. Wskazać należy, że celem postępowania w sprawie zgłoszenia jest ustalenie w pierwszej kolejności przez organ, czy zamierzone roboty budowlane należą do tego właśnie trybu, a jeżeli tak, to czy odpowiadają one wymogom prawa i mogą zostać realizowane, czy też organ nie powinien dopuścić do ich realizacji. Obowiązkiem organu administracji jest zatem kompleksowe zbadanie zgłoszenia, wraz z dołączonymi do niego dokumentami. Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazania wymaga, że z niespornych ustaleń wynika, że zamiar wykonania inwestycji w postaci montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego w W. przy ul. [...] został zgłoszony przez Skarżącą w dniu 20 lutego 2025 r. Postanowieniem z 11 marca 2025 r., nr 67/WOL/PA/2025 Prezydent m.st. Warszawy na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego nałożył na spółkę obowiązek uzupełnienie zgłoszenia wskazując, jakie dokumenty oraz wyjaśnienia należy przedłożyć. W dniu 3 kwietnia 2025 r. Inwestor odpowiedział na ww. postanowienie przedkładając nowy druk zgłoszenia, w którym wskazał w informacjach o robotach budowlanych: ustawienie przyczepy mobilnej. Zaparkowanie przyczepy samochodowej na parkingu samochodowym w wyznaczonym miejscu oraz jej unieruchomienie i zabezpieczenie poprzez wypoziomowanie i zdjęcie kół jezdnych. Postój przyczepy na parkingu planowany jest na czas, na który zawarta została umowa cywilno-prawna. Po wygaśnięciu umowy przyczepa zostanie rozebrana, a teren uprzątnięty. Jako miejsce wykonywania robót budowlanych wskazano działki nr [...] i [...] obręb [...]. Inwestor przedłożył dwa oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr [...] obręb [...] oraz rysunek o tytule "Schemat konstrukcji wsporczej". Wskazać należy, że kwestią istotną wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było m.in. zakwalifikowanie "montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego" na gruncie przepisów Prawa budowlanego. Klasyfikacja obiektu budowlanego przez pryzmat przepisów Prawa budowlanego wymaga bowiem uwzględnienia jego indywidualnych cech, parametrów oraz pełnionej funkcji. Jak wynika z akt sprawy Prezydent m.st. Warszawy w postanowieniu z 11 marca 2025 r. nałożył na Inwestora m.in obowiązek doprecyzowania rodzaju, zakresu i sposobu wykonania oraz prawidłowego zakwalifikowania projektowanych robót budowlanych, mając na uwadze, że każdy obiekt budowalny lub roboty budowlane nie objęte dyspozycją art. 29-31 ustawy Prawo budowlane wymagają pozwolenia na budowę. Pomimo wezwania organu, Inwestor nie wskazał w który przepis art. 29 Prawa budowlanego wpisują się zamierzone przez niego roboty budowlane. Słusznie zatem organ stwierdził, że Inwestor nie zakwalifikował przedmiotowych robót budowlanych do żadnej z kategorii objętej dyspozycją art. 29-31 Prawa budowlanego. Zaznaczyć należy, że ustawodawca w art. 29-31 Prawa budowlanego przewidział wyjątki od zasady, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego). Wskazany art. 29 Prawa budowlanego wylicza enumeratywnie rodzaje obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę oraz robót budowlanych, których rozpoczęcie nie wymaga pozwolenia na budowę. Katalog wyrażony w tym artykule ma formę listy zamkniętej, a więc wyłącznie wymienione w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Ponieważ podany przepis zawiera wyjątki od zasady ogólnej, to w stosunku do niego niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Zaznaczyć należy, że zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie zawsze jednak oznacza rezygnację z jakiejkolwiek regulacji administracyjno-prawnej. Do ustawy Prawo budowlane została bowiem wprowadzona instytucja zgłoszenia budowy jako zdecydowanie prostsza od pozwolenia na budowę, forma dochodzenia do wymaganej prawem akceptacji właściwego organu zamiaru podjęcia określonych w ustawie robót budowlanych. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji w postanowieniu z 11 marca 2025 r. nałożył na Inwestora także obowiązek polegający na uzupełnieniu i wpisaniu prawidłowych danych nieruchomości, tj. miejsca wykonywania robót budowlanych. W uzupełnionym zgłoszeniu budowy lub wykonywania innych robót budowlanych z dnia 3 kwietnia 2025 r. (data wpływu do organu) Inwestor jako miejsce wykonywania robót budowlanych wskazał działki nr [...] i [...] obręb [...], jednakże przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tylko dla działki nr [...] obręb [...]. Ponadto, Inwestor w ogóle nie uzupełnił zgłoszenia w zakresie pkt 4-8 postanowienia z 11 marca 2025 r., Nr 67/WOL/PA/2025. W punktach tych wezwano Inwestora m.in. do dołączenia : zgody właściciela nieruchomości na realizację zgłoszonej inwestycji, planu sytuacyjnego z oznaczeniem granic działki na której będzie realizowana inwestycja, opisu technicznego przywołanego w uwagach zamieszczonych na rysunku pn. "Schemat konstrukcji wsporczej" oraz jego uzupełnienie o część opisową oraz część graficzną, określenie przeznaczenia i funkcji projektowanego obiektu umożliwiające zweryfikowanie zgodności inwestycji z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...] i [...] (uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 8 września 2020r., nr LXX/2300/2022) na którego terenie zaprojektowana jest przedmiotowa inwestycja. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Zgodnie z art. 30 ust. 2a pkt. 1 i 2 Prawa budowalnego, do zgłoszenia należy dołączyć: 1) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2; 2) odpowiednie szkice lub rysunki - w zależności od potrzeb. W niniejszej sprawie, Inwestor nie dołączył oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele dla wszystkich działek wskazanych w informacji o miejscu wykonania robót budowalnych. Ponadto, nie przedłożono opisu technicznego, który jak wskazano na rysunku schematu konstrukcji wsporczej, należy rozpatrywać łącznie z projektem. Ponadto, nie jest jasne miejsce wykonywania robót budowalnych, gdyż przedmiotowy parking jest dwupoziomowy, a Inwestor nie wskazał konkretnie, w którym miejscu będzie wykonany montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego. Słusznie zatem organ stwierdził, że Inwestor nie określił prawidłowo rodzaju, zakresu miejsca i sposobu wykonywania robót budowlanych, o którym mowa w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Inwestor nie wskazał sposobu przymocowania przyczepy do gruntu (stropu), jednoznacznie lokalizacji przyczepy oraz nie określił przeznaczenia i funkcji projektowanego obiektu umożliwiające zweryfikowanie zgodności inwestycji z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] i [...] na którego terenie zaprojektowana jest przedmiotowa inwestycja, w granicach jednostki terenowej oznaczonej symbolem 55-U/MW. Reasumując stwierdzić należy, że prawidłowo organ I instancji wniósł sprzeciw do zgłoszenia montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego przy ul. [...] w W. Niezastosowanie się przez Skarżącą do postanowienia Prezydenta m.st Warszawy z 11 marca 2025 r., Nr 67/WOL/PA/2025 nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia z 20 lutego 2025 r. obligowało organ do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji, stosownie do treści art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego. Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie sprzeciwu jest postępowaniem, w którym organ architektoniczno-budowlany ocenia złożone przez inwestora zgłoszenie pod kątem jego kompletności, a także weryfikuje czy nie występują przesłanki określone w art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego. Organ nie prowadzi, co do zasady, z urzędu postępowania dowodowego, a jedynie w sytuacji, gdy zgłoszenie nie spełnia warunków określonych w art. 63 § 2 k.p.a. lub nie dołączono do niego dokumentów wymaganych w przepisach prawa budowlanego lub innych przepisach prawa, wówczas organ administracji architektoniczno-budowlanej, w drodze postanowienia, powinien nałożyć na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów w wyznaczonym terminie (por. D. Sypniewski [w:] R. Godlewski, M. Goss, J. Góralski, W. Ł. Gunia, D. Sypniewski, Prawo budowlane. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2025, art. 30.). W niniejszej sprawie pomimo nałożenia na Inwestora obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów w wyznaczonym terminie Inwestor w ogóle nie uzupełnił zgłoszenia w zakresie punktów 4-8 postanowienia z 11 marca 2015 r., nr 67/WOL/PA/2025. W ocenie Sądu, zasadnie Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 18 kwietnia 2025 r. wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia Inwestora z 20 lutego 2025 r. dotyczącego montażu przyczepy mobilnej na terenie parkingu samochodowego w W. przy ul. [...]. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ art. 3 pkt 1, 3, 6, 7 i art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c) Prawa budowlanego poprzez niezasadne uznanie, iż w zakresie instalacji urządzenia objętego zgłoszeniem Skarżącej wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę oraz błędne przyjęcie przez organ, iż zgłoszenie inwestora dotyczy budowli, a nie instalacji nośnika reklamowego, wskazać należy, iż zarzut ten jest bezzasadny. W niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną wydanej decyzji stanowi art. 30 ust.5c Prawa budowlanego zgodnie z którym w przypadku nieuzupełnienia wszystkich braków zgłoszenia, pomimo wezwania Inwestora do uzupełnienia zgłoszenia organ wnosi sprzeciw. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż Inwestor nie uzupełnił prawidłowo i kompletnie wszystkich braków w zgłoszeniu z 20 lutego 2025 r., a wskazanych w postanowieniu z 11 marca 2025 r. Ponadto, wbrew twierdzeniom Skarżącej organ prawidłowo powołał jako podstawę prawną nałożenia na Inwestora obowiązku uzupełnienia zgłoszenia art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego zarówno w postanowieniu Prezydenta m.st. Warszawy z 11 marca 2025 r., jak i w decyzji z 18 kwietnia 2025 r. Nieuzasadnione są także zarzuty naruszenia przez Wojewodę Mazowieckiego przepisów postępowania, poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organ odwoławczy rozpatrzył bowiem przedstawiony przez Skarżącą materiał dowodowy istotny do rozstrzygnięcia sprawy w sposób należyty. Prawidłowo też dokonał subsumpcji relewantnych w sprawie przepisów prawa materialnego, wyjaśnił motywy swojego rozstrzygnięcia w sposób zrozumiały i sprostał zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Nie naruszył przy tym wskazanych w skardze art. 6, art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 Kpa, zaś uzasadnienie decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 Kpa. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.