II OZ 185/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2335/24 w przedmiocie odrzucenia skargi R. P. w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 824/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie R. P.; 2. odrzucić zażalenie K. P.

Postanowieniem z 4 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2335/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący R. P., wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie uiścił należnego wpisu sądowego. Skarżącemu również odmówiono przyznania prawa pomocy (sygn. akt VII SPP/Wa 636/24). W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skarga R. P. posiada zatem braki fiskalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu i wobec tego podlega odrzuceniu. Pismem z dnia 22 grudnia 2025 r. zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. P. i R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżący R. P. nie był zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, zaistniały podstawy do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżący nie uiścił należnego wpisu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie R. P. należało oddalić. Zażalenie wniesione przez K. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Skarga K. P. została odrzucona postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2025 r., w którym przesądzono, że nie posiada ona interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę w niniejszej sprawie. Nie posiada ona zatem również uprawnienia do zaskarżenia postanowienia z dnia 4 grudnia 2025 r., w przedmiocie odrzucenia skargi R. P. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.