Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

VII SA/Wa 1809/22

Wyrok WSA w Warszawie z 25 listopada 2022 r., VII SA/Wa 1809/22

Wynik

Oddalono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
25 listopada 2022
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , Sędzia WSA Andrzej Siwek, Asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2022 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 sierpnia 2022 r. nr 737/OPON/2022 w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 17 sierpnia 2022 r., Nr 737/OPON/2022 Wojewoda Mazowiecki, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania D C od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. zezwalającej J W na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości - działki nr [...] położonej w obrębie ewid. [...], gm. [...], w celu wykonania orynnowania oraz obróbki blacharskiej dachu budynku obory usytuowanego na działce nr [...] w obrębie ewid. [...], gm. [...], uchylił decyzję w części dotyczącej punktu 4 i orzekł w tym zakresie, że: "czas korzystania z ww. nieruchomości ustalony przez wnioskodawcę to 7 dni, w okresie następujących po sobie kolejnych dni, z zastrzeżeniem, że wejście na teren sąsiedniej nieruchomości może nastąpić na podstawie ostatecznej decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości", a w pozostałej części, tj. pkt 1-3 i 5-7, utrzymał tę decyzję w mocy. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. W dniu 25 kwietnia 2022 r. J W złożyła wniosek o wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości działki nr [...] obręb [...], gm. [...] należącej do D C, w celu wykonania orynnowania oraz obróbki blacharskiej dachu budynku obory usytuowanego na działce nr [...] obręb [...], gm. [...]. W piśmie z dnia 2 maja 2022 r. D C nie wyraził zgody na wejście na jego działkę nr [...]. Starosta [...], decyzją z dnia 1 czerwca 2022 r., zezwolił J W na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości - działki nr [...] położonej w obrębie ewid. [...], gm. [...], w celu wykonania orynnowania oraz obróbki blacharskiej dachu budynku obory usytuowanego na działce nr [...], zgodnie z przyjętym zgłoszeniem z dnia 18 lutego 2022 r., znak: [...], dotyczącym robót budowlanych polegających na remoncie obiektu budowlanego polegającego na wymianie pokrycia dachowego i określił granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiednie nieruchomości, tj.: 1) teren przeznaczony do zajęcia obejmuje pas działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gm. [...], zgodnie z załącznikiem graficznym Nr 1 stanowiącym integralną cześć niniejszej decyzji; 2) zakres korzystania z ww. nieruchomości, obejmuje roboty związane z założeniem podwieszanego rusztowania, realizacją prac polegających na remoncie pokrycia dachowego związanego z wykonaniem obróbek blacharskich, a także orynnowania dachu budynku; 3) wody opadowe należy skierować na teren nieruchomości będący własnością inwestora, zgodnie z § 28 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity - Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm.); 4) czas korzystania z ww. nieruchomości ustalony przez wnioskodawcę to 7 dni w okresie od 01.07.2022 r. do 31.08.2022 r., z zastrzeżeniem, że wejście na teren sąsiedniej nieruchomości może nastąpić na podstawie ostatecznej decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości; 5) o terminie wykonywania robót budowlanych należy powiadomić właściciela sąsiedniej nieruchomości co najmniej na 7 dni przed zamierzonym terminem ich rozpoczęcia, 6) roboty budowlane należy wykonywać w porze dziennej, czas wykonywania robót między godz. 8.00 - 18.00, z wyłączeniem niedziel i dni świątecznych, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa i higieny pracy określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jednolity - Dz. U. z 2003 r. poz. 1650 z późn. zm.); 7) po zakończeniu robót inwestor jest obowiązany uprzątnąć teren, przywrócić nieruchomość sąsiednią do stanu poprzedniego oraz naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym (tekst jednolity - Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.). Odwołanie od ww. decyzji złożył, w ustawowym terminie D C. W ocenie Wojewody Mazowieckiego, zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa i nie zachodzą podstawy do jej uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ wskazał, że sposób uzyskania dostępu do cudzej nieruchomości w zakresie niezbędnym do wykonania przez inwestora robót budowlanych możliwych do realizacji jedynie z tej nieruchomości normuje art. 47 Prawa budowlanego, w myśl którego, jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego przesłanki te zostały w tej sprawie spełnione. W piśmie z dnia 2 maja 2022 r. D C oświadczył, że nie wyraża zgody na wejście na teren jego nieruchomości, w aktach sprawy znajduje się również potwierdzenie odbioru - w dniu 25 lutego 2022 r. - pisma kierowanego przez inwestora do skarżącego, świadczące o próbie podjęcia negocjacji w przedmiotowej sprawie. Ponadto, w piśmie z dnia 20 maja 2022 r., D C przywołał, że gdy kilka lat temu chciał ocieplić i zrobić elewację własnego budynku mieszkalnego, a J W nie wyraziła zgody na wejście na swoją działkę i w związku z tym ściana budynku została nieocieplona. Dokumentacja przedmiotowej sprawy wskazuje na brak porozumienia się między stronami. Organ odwoławczy wskazał, że z dostarczonej przez inwestora mapy wynika, że budynek objęty przedmiotowym wnioskiem zlokalizowany jest w bezpośredniej granicy z działką o nr [...], będącą własnością skarżącego. Nie ma zatem możliwości wykonania orynnowania oraz obróbki blacharskiej dachu budynku obory znajdującego się na działce nr [...] bez konieczności wejścia na teren sąsiadującej nieruchomości. Zaplanowane roboty budowlane mają polegać na wykonania orynnowania oraz obróbki blacharskiej dachu budynku obory w związku z przyjętym zgłoszeniem z dnia 18 lutego 2022 r., robót budowlanych polegających na remoncie - wymianie pokrycia dachowego na budynku gospodarczym bez wymiany więźby dachowej. Budynek gospodarczy (obora) o długości 16 m, wysokość 5,5 m zlokalizowany jest po granicy działki nr [...]. Długość zajętego pasa 20,5 m, w głąb działki nr [...] - 4 m, zgodnie z załącznikiem graficznym. Prace na działce sąsiada będą wykonywane na rusztowaniu podwieszanym, wejście na działkę będzie wyłącznie podczas zakładania rynien, które odpływem będą skierowane na działkę inwestora. Dalsza analiza sprawy wskazuje, iż organ dopełnił obowiązek określenia w decyzji granic niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniej nieruchomości. Stosownie bowiem do przytoczonej wyżej regulacji organ udzielający pozwolenia w osnowie decyzji opartej na art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, winien wskazać rodzaj zamierzonych robót budowlanych oraz określić dopuszczalny sposób korzystania z nieruchomości sąsiedniej. Organ administracji architektoniczno-budowlanej orzekając o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, sprawdza czy inwestor dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę lub dokonał skutecznego zgłoszenia właściwemu organowi robót budowlanych. Inwestor dysponuje skutecznym przejęciem zgłoszenia z dnia 18 lutego 2022 r., co organ potwierdził w dniu 14 marca 2022 r. Obawa skarżącego, że "rozebranie tak istotnego elementu jak pokrycie dachu i wykonanie prac w jego obrębie może doprowadzić do dalszych uszkodzeń (pęknięć) ścian, a nawet ich częściowego lub całkowitego zniszczenia" nie stanowi – w ocenie organu odwoławczego - przedmiotu rozpoznania w sprawie dotyczącej niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, lecz w sprawie wniesionego zgłoszenia z dnia 18 lutego 2022 r. Na marginesie organ wyjaśnił, że nie "dach jest bowiem jednym z elementów spajających konstrukcję budynku", a wieniec wylany na czterech ścianach, zanim zostanie położony dach. Organ nie jest uprawniony do kwestionowania ani rodzaju planowanych robót budowlanych, ani analizowania czy istnieje potrzeba ich przeprowadzenia. Organ wskazał ponadto, że warunek niezbędności wejścia na teren sąsiedni występuje, gdy obiekty, na których mają być wykonane prace znajdują się na granicy działki sąsiedniej w takiej od niej odległości, że teren dostępny na nieruchomości inwestora nie wystarczy na ich przeprowadzenie. Chodzi więc wyłącznie o sytuację, gdy nie ma innej możliwości przeprowadzenia przez inwestora prac przygotowawczych lub budowlanych, jak tylko poprzez wejście na teren sąsiedniej nieruchomości. Nawet, jeżeli inwestor zaproponował, iż prace na działce sąsiada będą wykonywane na rusztowaniu podwieszanym, to korzysta z tej sąsiedniej nieruchomości. Organ odwoławczy, analizując treść punktu 4, tj.: "czas korzystania z ww. nieruchomości ustalony przez wnioskodawcę to 7 dni w okresie od 1 lipca 2022 r. do 31 sierpnia 2022 r. , z zastrzeżeniem, że wejście na teren sąsiedniej nieruchomości może nastąpić na podstawie ostatecznej decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości" stwierdził, iż inwestor nie będzie miał możliwości korzystania z ww. nieruchomości w tym terminie. Dlatego też uchylił w tej części zaskarżoną decyzję i orzekł o realnym czasie korzystania z nieruchomości sąsiedniej. W pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł D C, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając ją w całości i podnosząc zarzuty naruszenia: a) prawa procesowego, a mianowicie art. 7 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, b) prawa materialnego, a mianowicie art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego przez błędne uznanie, że spełnione zostały przesłanki wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w toku postępowania nie ustalono, czy zamierzone przez inwestorkę roboty wymagają wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Nie wszystkie bowiem roboty budowlane w obrębie budynku usytuowanego na granicy działki wymagają wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej. J W zgłosiła zamiar prowadzenia robót polegających na wymianie pokrycia dachowego, wykonaniu orynnowania i obróbek blacharskich. Są to prace bardzo specyficzne, z reguły niewykonywane z poziomu ziemi. W toku postępowania organ powinien więc ustalić, czy istnieje możliwość - z uwzględnieniem obecnie stosowanych technologii - wykonania zamierzonych prac bez wchodzenia na teren nieruchomości sąsiedniej. W ocenie skarżącego, nie oceniono również w postępowaniu ryzyka związanego z rozbiórką istniejącego pokrycia dachowego. Budynek, którego dotyczy zamierzenie inwestycyjne jest stary, kilkudziesięcioletni i jak wynika ze złożonych w postępowaniu fotografii ma spękane ściany konstrukcyjne. Zasadna jest obawa, że rozebranie tak istotnego elementu jak pokrycie dachu i wykonywanie prac w jego obrębie może doprowadzić do dalszych uszkodzeń (pęknięć) ścian, a nawet ich częściowego lub całkowitego zniszczenia. Dach jest bowiem jednym z elementów spajających konstrukcję budynku. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonej decyzji, że kwestia stanu technicznego budynku należącego do wnioskodawczyni nie należy do istoty niniejszego postępowania Podjęcie jakichkolwiek prac w obrębie budynku wymaga więc oceny ryzyka zawalenia się. Ma to istotne znaczenie w przypadku posadowienia na granicy działek, bowiem skutki zawalenia będą bezpośrednio ingerować w nieruchomość sąsiednią. Skarżący wskazał, że usytuowanie budynku na granicy działek, w tym odprowadzanie wód opadowych z dachu jest od wielu lat źródłem konfliktów. Nie wzięto jednak w postępowaniu pod uwagę możliwości zmiany dachu na jednospadowy, co definitywnie zakończyłoby spory sąsiedzkie na tym tle. Ponadto istnieje konflikt stron dotyczący nasadzeń na działce nr [...] w pobliżu ściany położonej na granicy działki. Zasadna jest więc obawa co do wykonania przez inwestorkę pkt 7 zawartych w decyzji warunków tj. przywrócenia stanu poprzedniego po zakończeniu robót. Wątpliwości budzi również zawarty w pkt 4 czas korzystania z nieruchomości. Zamierzone prace są ściśle uzależnione od warunków atmosferycznych. Można więc sobie wyobrazić sytuację, że nie zostaną wykonane w terminie 7 dni, co będzie kolejnym źródłem konfliktu. Zmiana sposobu określenia terminu wejścia i dokonana zaskarżoną decyzją również jest nie do zaakceptowania Brak określenia ram czasowych przez wyznaczenie konkretnych dat daje możliwość bardzo dużej dowolności. Skarżący wskazał, że kilka lat temu ocieplał swój budynek i wykonanie tych robót wymagało wejścia na działkę J W. Stanowczo odmówiła ona wówczas swojej zgody. W konsekwencji ściana jego budynku granicząca z jej działką pozostała nieocieplona. Osoba naruszająca lojalność sąsiedzką - jako przyjętą zasadę współżycia społecznego - nie może oczekiwać ochrony prawnej w analogicznej sytuacji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2022 poz. 329 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ona prawa. Przedmiotem skargi w tej sprawie jest decyzja Wojewody Mazowieckiego - uchylająca w zakresie punktu 4 i utrzymująca w pozostałej części - decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. zezwalającą J W na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości - działki nr [...] położonej w obrębie ewid. [...], gm. [...], w celu wykonania orynnowania oraz obróbki blacharskiej dachu budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr [...]. Podstawą prawną tej decyzji jest art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 poz. 2351 z późn. zm.). Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy, jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. W myśl art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, w razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, organ administracji architektoniczno-budowlanej określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Organy prawidłowo wykazały, że zaszły w tej sprawie przesłanki do wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej działki nr [...] należącej do skarżącego w związku z robotami budowlanymi, które mają być przeprowadzone przy budynku inwestora znajdującym się na granicy działek nr [...] i [...]. Przede wszystkim bezsporne jest, że właściciel nieruchomości sąsiedniej D C nie wyraził zgody na wejście na teren jego nieruchomości. Roboty które mają być wykonane polegają na wymianie pokrycia dachowego na budynku gospodarczym bez wymiany więźby dachowej. Prace na działce sąsiedniej będą wykonywane na rusztowaniu podwieszanym, wejście na działkę nastąpi wyłącznie podczas zakładania rynien, które odpływem będą skierowane na działkę inwestora. Budynek gospodarczy o długości 16 m, wysokość 5,5 m zlokalizowany jest po granicy działki nr [...]. Długość zajętego pasa organ wyznaczył na 20,5 m, a szerokość 4 m w głąb działki nr [...], zgodnie z załącznikiem graficznym do decyzji. Sąd podziela stanowisko organów, że w tej sprawie wejście na teren nieruchomości sąsiedniej w celu wykonania tych robót budowlanych jest niezbędne, gdyż budynek znajduje się na granicy obu działek i nie ma innej możliwości wykonania wskazanych robót, jak poprzez wejście na teren działki sąsiedniej. Argumentacja strony skarżącej, że możliwe jest skorzystanie z nowych technologii celem uniknięcia wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości nie jest przekonująca, zwłaszcza, że strona skarżąca nie potrafiła wskazać, w jaki sposób techniczny byłoby to możliwe. Organ architektoniczno-budowlany, bazując na swojej wiedzy i doświadczeniu prawidłowo zatem uznał, że nie ma technicznej możliwości realizacji tych robót w inny sposób, jak poprzez wejście na teren działki sąsiedniej. Podkreślenia wymaga, że przedmiotowe roboty są legalne, ponieważ inwestor dysponuje skutecznym przejęciem przez organ architektoniczno-budowlany zgłoszenia przedmiotowych robót budowalnych polegających na wymianie pokrycia dachowego wraz z założeniem rynien z dnia 18 lutego 2022 r. W odniesieniu do zarzutu skargi, że budynek jest w złym stanie technicznym, a wymiana pokrycia dachowego może spowodować jego zawalenie się, w tym na działkę sąsiednią, wskazać należy, że organ, który przyjął zgłoszenie tych robót miał obowiązek sprawdzenia czy roboty takie nie spowodują zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Jest to bowiem przesłanka do nałożenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5, obowiązku uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia (art. 30 ust. 7 pkt 1 Prawa budowlanego). Takie okoliczności nie zostały w tej sprawie ustalone przez organ przyjmujący zgłoszenie. Ponadto w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (art. 66 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego) istnieje możliwość zwrócenia się do organu nadzoru budowlanego o sprawdzenie stanu technicznego tego obiektu. Kwestie stanu technicznego budynku oraz zasadności planowanych robót (realizacja dachu dwuspadowego zamiast jednospadowego) nie mogą być natomiast rozstrzygane w postępowaniu prowadzonym przez organ architektoniczno-budowlany w trybie art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego. W odniesieniu do zarzutu skargi dotyczącego zniszczenia nasadzeń na działce skarżącego w pobliżu ściany położonej na granicy działki, wskazać należy, iż zgodnie z art. 47 ust. 3 Prawa budowlanego, inwestor, po zakończeniu robót, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu - na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. W punkcie 7 decyzji organ I instancji stwierdził, że po zakończeniu robót inwestor jest obowiązany uprzątnąć teren, przywrócić nieruchomość sąsiednią do stanu poprzedniego oraz naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym (tekst jednolity - Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.). Inwestor został więc w decyzji zobowiązany do naprawienia ewentualnych szkód, a obawa skarżącego, że nie zostaną one naprawione nie może stanowić podstawy do odmowy wydania decyzji. W skardze wskazano ponadto, że wątpliwości budzi również zawarty w pkt 4 decyzji czas korzystania z nieruchomości. Organ I instancji wskazał, że czas korzystania z nieruchomości ustalony przez wnioskodawcę to 7 dni w okresie od 01.07.2022 r. do 31.08.2022 r., z zastrzeżeniem, że wejście na teren sąsiedniej nieruchomości może nastąpić na podstawie ostatecznej decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Organ II instancji w decyzji z dnia 17 sierpnia 2022 r. zmienił decyzję w zakresie pkt 4 i orzekł w tym zakresie, że czas korzystania z ww. nieruchomości ustalony przez wnioskodawcę to 7 dni, w okresie następujących po sobie kolejnych dni, z zastrzeżeniem, że wejście na teren sąsiedniej nieruchomości może nastąpić na podstawie ostatecznej decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Zmiana ta była podyktowana tym, że decyzja ostateczna została wydana pod koniec terminu wskazanego przez organ I instancji, a ponadto termin ten jest bardziej realny i może być przez inwestora wybrany ze względu np. na przewidywane warunki atmosferyczne. Ponadto w pkt 5 decyzji organu I instancji ustalono, że o terminie wykonywania robót budowlanych należy powiadomić właściciela sąsiedniej nieruchomości co najmniej na 7 dni przed zamierzonym terminem ich rozpoczęcia. Twierdzenie skarżącego, że takie określenie terminu daje duża dowolność inwestorowi jest zatem nieuzasadnione. W odniesieniu do argumentacji skargi dotyczącej lojalności sąsiedzkiej i faktu, iż inwestorka JW nie zezwoliła skarżącemu na wejście na jej nieruchomość celem wykonania robót ocieplenia jego budynku, podkreślić należy, że są to okoliczności faktyczne, które nie mają wpływu na rozstrzygnięcie tej sprawy. Skarżący ma również możliwość złożenia wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na wejście na teren nieruchomości sąsiedniej celem wykonania robót budowlanych, o której mowa w art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego. To, że skarżący z takiej możliwości do tej pory nie skorzystał nie daje podstaw do wydania decyzji odmownej w tej sprawie, jeżeli zostały spełnione przesłanki ustawowe z art. 47 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. W związku z powyższym Sąd uznał zarzut skargi naruszenia przez organ art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego przez błędne przyjęcie, że spełnione zostały przesłanki wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości za nieuzasadniony. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy art. 7 k.p.a., gdyż wszystkie okoliczności sprawy konieczne do jej rozstrzygnięcia zostały przez organ wyjaśnione. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
2 września 2022
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Sędziowie
Andrzej Siwek Elżbieta Granatowska /sprawozdawca/ Tomasz Janeczko /przewodniczący/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny