VII SA/Wa 1798/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej [...] sp. z o.o. w [...] z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

I. Skargą z 11 września 2020 r. [...] sp. z o.o. w [...] (dalej jako Skarżąca, Spółka) zaskarżyła decyzję Wojewody [...] z [...] września 2020 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...]. Decyzja zawierała pouczenie, że jest ostateczna w toku instancji i że przysługuje stronie prawo wniesienia skargi do tutejszego sądu administracyjnego. II. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. III. Skarga podlega odrzuceniu, bowiem została wywiedziona od decyzji organu I instancji i w związku z tym jest niedopuszczalna. Należy zauważyć, że niniejsze postępowanie toczy się w trybie wznowieniowym tj. Spółka wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...]. Po wyjaśnieniu kwestii wstępnej dotyczącej dopuszczalności wznowienia postępowania i po jego wznowieniu postanowieniem z [...] lipca 2020 r. nr [...], Wojewoda przystąpił do merytorycznego badania podania o wznowienie i decyzją z [...] września 2020 r. nr [...] odmówił uchylenia własnej decyzji z [...] stycznia 2020 r. Zaznaczyć należy, że decyzja odmawiająca uchylenia decyzji własnej we wznowionym postępowaniu była decyzją wydaną w I instancji. Postępowanie wznowieniowe nie jest bowiem prostą kontynuacją postępowania zwykłego. W oczywisty sposób Wojewoda naruszył więc przepisy k.p.a. wskazując, że jego rozstrzygnięcie jest ostateczne, czym wprowadził Stronę w błąd co do przysługujących jej praw. Sąd zwraca uwagę, że od decyzji wydanej na podstawie art. 151 k.p.a. przysługuje środek odwoławczy, a nie skarga do sądu administracyjnego (zob. wyrok NSA z 27 lipca 1998 r. sygn.. akt I SA/Wr 20/97). Obecnie nie ma sporu co do tego, że decyzje organu wydane w wyniku postępowania wznowieniowego są decyzjami pierwszej instancji i służy od nich odwołanie bądź wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W myśl postanowienia NSA z 9 lipca 1999 r. sygn. akt I SA 1600/98, postępowanie toczące się na skutek wniosku o wznowienie jest odrębnym postępowaniem i nie stanowi - jak wskazano wyżej - prostej kontynuacji postępowania zakończonego ostateczną decyzją (zob. Jaśkowska M., Wilbrandt-Gotowicz M., Wróbel A., Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2020). Pomimo oczywiście błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, nie można przyjąć, że uczyniło ono skargę dopuszczalną. To bowiem przepisy prawa a nie działanie organu przesądza o tym, czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna czy nie jest. Mając na względzie powyższe, Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.). O zwrocie uiszczonego wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewoda [...], w ramach wynikającej z k.p.a. procedury rektyfikacji decyzji administracyjnej, sprostuje oczywiście wadliwe pouczenie w decyzji z [...] września 2020 r. nr [...], pouczając Stronę o możliwości zaskarżenia tego rozstrzygnięcia odwołaniem, co otworzy Stronie prawidłowy termin na jego złożenie.