VII SA/Wa 1772/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Katarzyna Pakuła-Getka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.

W dniu 29 sierpnia 2016r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy M. J. w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przy piśmie z dnia 10 listopada 2016r. Urząd Stanu Cywilnego w Ż. nadesłał do Sądu odpis skróconego aktu zgonu skarżącego M. J., z którego wynika, że zmarł on w dniu 5 września 2016r. W myśl art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie rozpoznanie wniosku skarżącego M. J. o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, w związku z jego śmiercią, gdyż uprawnienie do korzystania z tego prawa w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma charakter indywidualny i osobisty, w związku z czym nie przechodzi na następców prawnych i wygasa wraz ze śmiercią osoby z niego korzystającej. W związku z powyższym, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.