Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

VII SA/Wa 1687/25

Wyrok WSA w Warszawie z 16 kwietnia 2026 r., VII SA/Wa 1687/25 – ewidencja gruntów i budynków

Wynik

Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
16 kwietnia 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (sprawozdawca), asesor WSA Nina Beczek, , Protokolant: ref. Tomasz Bilewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 maja 2025 r. nr 92/2025 w przedmiocie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz M. O. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Uzasadnienie. Zaskarżoną decyzją z 23 maja 2025 r., nr 92/2025 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (dalej: "p.g.k.") po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Starosty P. nr [...] z [...] stycznia 2025 r. – utrzymał ww. decyzję w mocy. Uzasadniając decyzję organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie aktualizacji egib w zakresie działki nr [...] zostało wszczęte w związku z przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego4 w dniu 24 sierpnia 2023 r. operatu technicznego nr [...] oraz pismem M. O. i M. N. z 6 września 2023 r., w którym wyrazili sprzeciw wobec ujawnienia w egib innego przebiegu granicy działki nr ewid. [...] z działkami nr ewid. [...] i [...] , niż obecnie wykazany. W wyniku przeprowadzonego postępowania Starosta P. decyzją nr [...] orzekł o aktualizacji egib w zakresie działki nr ewid. [...] w obrębie [...] H. , gmina P. , o powierzchni 0,69 ha, polegających na ujawnieniu nowego przebiegu granic tej działki z działkami sąsiednimi o nr ewid. [...],[...] ,[...] ,[...] ,[...] , [...] ,[...] i [...] oraz ujawnieniu nowej powierzchni działki nr ewid. [...] na podstawie operatu technicznego nr [...] - etap I, Z takim rozstrzygnięciem nie zgodzili się I. K. , P. S., Z. I., reprezentowani przez W. I., L. S. i . P. oraz M. O.reprezentowany przez radcę prawnego M. S. . W złożonych odwołaniach nie zgodzili się na zmianę przebiegu granic działki nr ewid. [...] oraz jej powierzchni wynikających z operatu nr [...] . MWINGiK wyjaśnił też, że kwestie związane z aktualizacją egib zostały określone w przepisach prawa materialnego, w szczególności w rozdziale 4 p.g.k. oraz rozdziale 3 rozporządzenia w sprawie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Nie przewidują one dowolności ich stosowania, lecz w sposób jednoznaczny wyznaczają obowiązki organu ewidencyjnego. Starosta jako organ ewidencyjny jest zobowiązany do utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, a mianowicie zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Nałożone na starostę zadanie realizowane jest m.in. w trybie aktualizacji egib. Aktualizacji ta następuje przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub z obowiązującymi standardami technicznymi, odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub ze stanem prawnym oraz z obowiązującymi standardami technicznymi; ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; wyeliminowania danych błędnych. Przez dane błędne rozumie się takie dane zawarte w ewidencji, które nie mają potwierdzenia w zbiorze dokumentów, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 p.g.k. (§ 29a rozporządzenia w sprawie egib). W świetle obowiązujących przepisów aktualizacja danych ewidencyjnych następuje w ramach: bieżącej aktualizacji w myśl art. 22 i 24 ust. 2a p.g.k. na podstawie dostępnych dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych w zakresie stanu faktycznego i prawnego gruntów, budynków i lokali; modernizacji egib zgodnie z zasadami określonymi w art. 24a tej ustawy. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie egib działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu ewidencyjnego, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą granic działek ewidencyjnych. W myśl § 30 przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji wykazuje się na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do pzgik na potrzeby: postępowania rozgraniczeniowego, postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów, postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, podziału nieruchomości, wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych; innych materiałów zasobu dotyczących przebiegu granic oraz dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji. W celu ustalenia, czy dane wykazane w operacie nr [...] są danymi poprawnymi, mogącymi zasilić operat ewidencyjny, a także w celu zweryfikowania, czy ustalenia organu I instancji są wystarczające dla rozstrzygnięcia, MWINGiK dokonał analizy tego opracowania. Jako cel prac, objętych ww. operatem, stanowiącym podstawę zaskarżonej decyzji Starosty P., wykonawca określił sporządzenie mapy do zasiedzenia nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] oraz sporządzenie wykazu synchronizacyjnego. Sprawozdanie techniczne, będące częścią opracowania nr [...] zawiera szczegółowy opis wykorzystanych operatów archiwalnych oraz zawartych w nich informacji i danych. Przedstawiona została skomplikowana sytuacja prawna nieruchomości oraz ujawnione przez wykonawcę nieprawidłowości w operatach poddanych analizie. Na podstawie przeprowadzonych badań stanu prawnego i analizy materiałów pzgik wykonawca wykazał, że obecna nieruchomość KW [...] obejmuje część dawnej działki nr [...] o powierzchni 1,3730 ha powstałej w wyniku parcelacji gruntów majątku H. . Na podstawie rejestru pomiarowego oraz odrysu z planu parcelacji znajdującym się w operacie nr [...] stwierdzono, że dawne działki nr [...] i [...] zawierały w swoich granicach rów o szerokości 8,0 m, co potwierdza również plan podziału dawnej działki nr [...] (operat nr [...] ). Z operatu założenia ewidencji gruntów wsi H. (operat nr [...] ) wynika, że działkę nr [...] oznaczono jako działkę nr [...] o pow. 0,6555 ha, 47 o pow. 0,6555 ha oraz część działki nr [...] o pow. 0,1200 ha. Rów w granicach dawnych działek nr [...] i [...] połączono w jedna działkę nadając jej numer [...]. Szerokość rowu uległa wówczas zmianie na 6,0 m. W roku 1976 do pzgik przyjęto operat nr [...] - Operat regulowania własności gospodarstw rolnych. W opracowaniu tym z działki nr [...] wydzielono działki nr [...] i [...] , zaś z działki nr [...] działki nr [...] i [...] . Następnie, nowo powstałą działkę nr [...] przypisano do jednostki rejestrowej gruntów, która odpowiadała obecnej nieruchomości objętej KW [...] . Dla działki nr [...] wydano[...] ,zaś dla działek nr [...] i[...] wydano [...] , przywracając tym samym stan własności odpowiadający parcelacji z 1925 r. Podczas kontroli ewidencji gruntów (operat nr [...] ) działki stanowiące rów podzielono ponownie, w ten sposób, że cześć działki nr [...] przypisano do działki nr [...] nadając jej numer [...] , część działki nr [...] do działki nr [...] nadając jej numer [...] , część działki nr [...] do działki nr [...] nadając jej numer [...] , część działki nr [...] do działki nr [...] nadając jej numer [...] . Powyższe działania, w świetle istniejącej KW [...] oraz [...] spowodowały nieformalne przeniesienie własności części nieruchomości, a w następstwie, błędne przyjęcie granic do podziałów działki nr [...] ([...] ) oraz działki nr [...] ([...] ). Na podstawie analizy materiałów archiwalnych wykonawca podjął właściwą decyzję o sposobie wykonania pracy geodezyjnej. 8 sierpnia 2023 r. przeprowadzono czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, uwzględniając dane wynikające z dokumentacji źródłowej przyjętej do pzgik, pomiędzy działką nr ewid. [...] a działkami sąsiednimi. Czynnościom wznowienia znaków granicznych poddano punkt [...] , wobec którego wykonawca ustalił, że istnieją dokumenty pzgik, które określają zbieżnie jego położenie w granicach dokładności, tj. operaty nr [...] oraz [...] . Odnosząc się do stanowiska odwołujących, że w celu doprowadzenia do poprawności bazy egib, konieczne jest przeprowadzenie procedury odnowienia punktów granicznych organ stwierdził, że jest błędne, gdyż w świetle ustalonego stanu faktycznego w sprawie oraz obowiązujących przepisów nie istnieje możliwość jej zastosowania. Wykonawca operatu nr [...] postąpił poprawnie i zgodnie z prawem. Wykorzystał w sposób właściwy istniejące w pzgik, udostępnione do zgłoszonej pracy geodezyjnej, archiwalne opracowania geodezyjne. Ujawnił popełnione w nich nieprawidłowości dotyczące stanu prawnego nieruchomości. W celu ujawnienia właściwego przebiegu granic nieruchomości wykorzystał dane z operatów archiwalnych, opisujących przebieg granic prawnych, co jest zgodne z § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju z 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do pzgik. W myśl tej regulacji przy wykonywaniu prac geodezyjnych wykorzystuje się materiały zasobu, jeżeli wyniki analizy tych materiałów, przeprowadzone przez kierownika prac geodezyjnych pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazują na ich przydatność do osiągnięcia celu pracy geodezyjnej i dokładności określonych w § 16 oraz § 20, z uwzględnieniem zasad określonych w § 18. Wykonawca dokonał analizy materiałów archiwalnych pzgik i na podstawie tych ustaleń podjął właściwą decyzję o sposobie wykonania pracy geodezyjnej. Zgodzić należy się również ze stanowiskiem z odwołania, że fakt przyjęcia operatu do pzgik nie zwalnia organu ewidencyjnego z jego oceny jako środka dowodowego w postępowaniu aktualizacyjnym, niemniej w analizowane sprawie Starosta P. dokonał takiej oceny uznając, że opracowanie nr [...] może stanowić podstawę aktualizacji egib. Weryfikacja operatu przez Starostę P. nie ujawniła nieprawidłowości w zakresie obowiązujących przepisów, co skutkowało jego włączeniem do pzgik. Analiza przeprowadzona przez MWINGiK ujawniła jedynie brak miar kontrolnych na szkicu polowym oraz na szkicu przebiegu granic, jednak powyższe nie ma istotnego wpływu na jakość wykonanego opracowania w kontekście jego wykorzystania do aktualizacji egib w zakresie zmian w danych przedmiotowych. Celem ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych jest podniesienie jakości danych ewidencyjnych oraz ich aktualizacja. W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego egib nie ma charakteru prawotwórczego. Jej zadaniem jest tylko i wyłącznie odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie nowego stanu prawnego, choćby był on zgodny ze zdaniem skarżących. Rolą egib i prowadzących ją organów nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych, a więc dotyczących takich kwestii jak to, komu przysługuje prawo własności, a także co należy z mocą podkreślić, jaki jest jego zasięg lub jakie są jego ograniczenia. Błędnym jest oczekiwanie, że w ramach postępowania ewidencyjnego dojdzie do załatwienia sporu o prawo własności, o przebieg granice czy powierzchnie działek, ponieważ organy ewidencyjne nie są uprawnione do rozstrzygania tego rodzaju kwestii, lecz jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadnym jest dokonanie zmian istniejących w egib wpisów. W ocenie organu odwoławczego Starosta P. podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, umożliwił stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. W uzasadnieniu faktycznym decyzji wskazał okoliczności, które uznał za udowodnione, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Powyższe stanowi, że organ I instancji zachował procedury dotyczące postępowania określone w przepisach postępowania (art. 7, 77 § 1, 10 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a.). W sprawie nie zachodzą również przesłanki do zastosowania w sprawie art. 138 § 2 k.p.a., analiza materiału dowodowego przeprowadzona przez MWINGiK potwierdziła prawidłowość ustaleń organu I instancji, Z tą decyzją nie zgodził się skarżący, nosząc pismem swej pełnomocnik datowanym na 10 czerwca 2025 r., wnoszą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucają jej naruszenie: "1. przepisów prawda materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1) art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1115 ze zm., dalej jako: "Pgk") w związku z § 30 ust. 1 pkt 1 lit. a-f rozporządzenia Ministra Rozwoju Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2024, poz. 1390, dalej jako: "Rozporządzenie") poprzez: a) wprowadzenie zmian do ewidencji gruntów i budynków7 na podstawie operatu sporządzonego w7 celu uniemożliwiającym wykorzystanie go do przeprowadzenia zmian ewidencyjnych; b) doprowadzenie do uznania za wiążące opracowania odzwierciedlającego historyczne stany prawne i faktyczne. 2) § 293 ust. 1 Rozporządzenia poprzez aktualizację ewidencji gruntów i budynków7 przez wprowadzanie zmian do bazy7 danych ewidencyjnych skutkującej zmianami własnościowymi, 2. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1, “*• 80, art. 107 § 3, ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako: "Kpa") poprzez: - brak wyczerpującego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, w szczególności brak odniesienia się do twierdzeń stron, - brak przeprowadzenia swobodnej oceny dowodów’ i oparcie się w zupełności na ustaleniach poczynionych przez Organ I instancji oraz ustaleniach zawartych w' Operacie". Pełnomocnik skarżącego wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i o zasądzenie kosztów postępowania. Po opisaniu w uzasadnieniu skargi stanu sprawy pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że decyzja Starosty została wydana m.in. na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.k., zgodnie z którym aktualizacja egib następuje w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach w drodze czynności materialno-technicznej. Przez pozostałe przypadki należy rozumieć dokonanie aktualizacji w inny sposób niż w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwił, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art, 20 ust. 2b. Aktualizacja egib następuje w drodze czynności materialno-technicznej w enumeratywnie wymienionych przypadkach, w tym na podstawie "dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego" (pkt 1 lit. a-h), a w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach (pkt 2). Hipotezy norm nakazujących dokonanie aktualizacji w drodze czynności materialno-technicznej i w drodze decyzji są rozłączne, przy czym ta pierwsza nie może być interpretowana rozszerzająco, przypadki wątpliwe należy kwalifikować jako objęte klauzulą generalną z art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.k. Do takiego wniosku skłania nie tylko relacja enumeracja pozytywna - klauzula generalna, ale także to, że forma decyzji wiąże się większymi gwarancjami proceduralnymi dla zainteresowanych podmiotów. Pojęcie "dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego", użyte w art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h p.g.k., należy interpretować z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia, a zgodnie z jego § 30 ust. 1 pkt 1 przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji wykazuje się na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby: a) postępowania rozgraniczeniowego, b) postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów, c) postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, d) postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, e) podziału nieruchomości, f) wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Ilekroć zatem aktualizacja egib obejmuje wykazanie przebiegu granic działek ewidencyjnych, tylekroć desygnatem pojęcia "dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego", użytego w art. 24 ust. 2b pkt 1 lit, h p.g.k., nie jest każda dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, lecz dokumentacja, która spełnia dodatkowy warunek: została sporządzona na potrzeby określonych postępowań, tj. postępowań wymienionych w § 30 ust. 1 pkt 1 lit. a-f. Przedmiot pracy w operacie technicznym nr [...] w niniejszej sprawie został określony jako wykonanie "Mapy do zasiedzenia nieruchomości KW [...] oraz sporządzenie wykazu synchronizacyjnego". Jest zatem rzeczą oczywistą, że operat ten nie został sporządzony na potrzeby postępowań, o których mowa w § 30 ust. 1 pkt 1 lit, a-d i f rozporządzenia. Zakres zmian, jakie mogą być dokonane wyłącznie na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, pośrednio wynika z § 35 ust. 1 pkt 3 lit. a-d rozporządzenia - a dokonana zaskarżoną czynnością polegają na "korekcie" granic wykracza poza ten zakres. Skoro więc Starosta P. zdecydował o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.k., to sam operat nie może stanowić podstawy aktualizacji egib. W przedmiotowej sprawie samodzielną podstawą wpisu w egib nie może być ten operat, ponieważ odzwierciedlono w nim granice działek sprzed założenia ewidencji gruntów' (stan na 1925 rok). Pomiarom sprzed ok. 100 lat przeprowadzonym wg historycznych standardów ze znacznie mniejszą dokładnością, odpowiadają w’ 100% pomiary z sierpnia 2023 roku - różnica wynosi jedynie 2 metry kwadratowe przy powierzchni 1 hektara i 3720 metrów' powierzchni wyjściowej oraz 7130 metrów powierzchni ujawnionej w' księdze wieczystej działki nr [...], co stanowi zbieżność mało prawdopodobną. Na str. 12 decyzji organ wyjaśnia, że operat techniczny nr [...] wskazuje inny przebieg granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi i zawiera dogłębną analizę operatów archiwalnych oraz wykazuje błędy, które zostały w nich popełnione. Jednocześnie sam operat przedstawia sytuację działki nr [...] (obecnie nr [...] ) w ujęciu historycznym od roku 1925, jednak bez kompletnych dokumentów źródłowych odnoszących się konkretnie do tejże działki. Bez wątpienia brak jest źródeł umożliwiających w sposób precyzyjny przedstawienie pierwotnego przebiegu granic. Również dokumentacja księgi wieczystej działki nr [...] ([...] ) nie zawiera żadnych map ani dokumentów geodezyjnych, które popierałyby twierdzenia zawarte w operacie. Operat zawiera zniekształcenia (m.in. podaje inny numer działki - np. [...] zamiast [...], odwołuje się do dokumentów innych niż wskazane w tekście (np. do szkicu z 1962 jako dokumentu z 1976), bądź dokumentów w istocie potwierdzających inny stan rzeczy, niż w opisie geodety (z dokumentu z 1976 roku wynika stan inny, niż twierdzi geodeta). Część załączników, które operat zawiera, jest nieczytelna i trudno i przyjąć, aby mogły dokumentować jakikolwiek stan rzeczy. Jednocześnie pominięto operat [...] opisujący przebieg południowej granicy. Pominięto fakt, że przebieg granicy pomiędzy działkami z dzisiejszą numeracją [...] i [...] utrwalił się w związku z umówionym sposobem użytkowania co najmniej od lat 50 dwudziestego wieku do dziś, zatem jeszcze przed założeniem ewidencji i utworzeniem działek ewidencyjnych, które się precyzyjnie nie pokrywały z faktycznym użytkowaniem. Od momentu, gdy doszło do podziału sąsiedniej działki nr [...] na [...] i [...] , umiejscowienie przebiegu granic pomiędzy [...] a [...] jest specyficznie odwzorowane na szkicach i mapach (poczynając od 1976 roku). Przebieg granic pomiędzy działkami nr [...] a [...] oraz [...] a [...] stanowi jedną linię ale ze specyficznym uskokiem (schodkiem), sprawiającym że granica pomiędzy [...] a [...] jest położona bardziej na północ od tej drugiej. Uskok ten stanowi granicę pomiędzy działkami o aktualnych numerach [...] i [...] (wcześniej [...]). Jest to odwzorowane m.in. na szkicu do operatu [...] (str. 18/90 operatu) oraz na mapie podziałowej z operatu [...] i wszystkich późniejszych. Z kolei geodeta błędnie proponuje powiększenie działki [...] poprzez przesunięcie granicy na południe od ponad 3 metry - w taki sposób, że znajdowałaby się poniżej granicy działek nr [...] a zatem niezgodnie utrwalonym podziałem oddanym na mapach, w tym mapą operatu dla celów uregulowania własności gospodarstw rolnych, niezgodnie z wydanym aktem władania ziemią oraz operatem dzielącym działkę nr [...]. Opracowanie geodezyjne, odzwierciedlające wynik badań historycznych, nie może być dokumentem stanowiącym podstawę wprowadzania zmian w egib. Prowadziłoby to bowiem do faktycznego dokonywania ustaleń faktycznych, co do granic i podmiotów, którym przysługują prawa do gruntu nie na podstawie stosownych dokumentów urzędowych (orzeczeń sądowych, ostatecznych decyzji administracyjnych itd.) lecz opracowań odzwierciedlających historyczne stany prawne i faktyczne. W tej sytuacji odnośna dokumentacja geodezyjna stanowi w istocie odzwierciedlenie stosownych ustaleń prawnych i faktycznych poczynionych przez geodetę a organ administracji na etapie przyjęcia dokumentacji musiałby merytorycznie weryfikować słuszność dokonanych ustaleń, wkraczając w sferę rozstrzygania sporów o prawa rzeczowe do gruntów. Zamieszczenie w egib wpisów wedle operatu powoduje zmianę granic i pól powierzchni dla działek nr [...] , nr [...] , nr [...] , nr [...] i nr [...] . Dla działek nr [...] i nr [...] zmieniają się wyłącznie działki sąsiadujące z nimi. Działka nr [...] dotychczas sąsiadowała z działką nr [...] , po zmianie będzie sąsiadowała z działkami nr [...] i nr [...] . Natomiast działka nr [...] dotychczas sąsiadowała z działkami nr [...] i nr [...] , po zmianie będzie sąsiadowała z działką nr [...] . Jednak ustalenia w tym zakresie są wynikiem analizy stanu historycznego z uwzględnieniem wybranych skutków prawnych czynności późniejszych, przy czym należałoby mieć na uwadze także skutki prawne stanów faktycznych (np. samoistnego wkładania w. kontekście zasiedzenia itp.). Egib odzwierciedla stan aktualny, nie służy zaś ewidencjonowaniu wszystkich dokumentów historycznie związanych ze stanem własnościowym gruntów7, co oznacza, że nie można dokonywać zmian na podstawie dokumentów sprzed kilkudziesięciu lat, po których następowały kolejne czynności odzwierciedlone w ewidencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na operat [...] , zgodnie z którym łączna powierzchnia działek wynosi 6813 metrów (nieco mniejsza niż 6865 metrów odpowiadające 1/2 powierzchni początkowej działki nr [...]) a przebieg granic został opisany w protokole granicznym podpisanym bez uwag przez ówczesnych użytkowników działek sąsiednich, w tym działki od strony północnej, tj. nr [...]. Opis w protokole przewiduje przebieg granicy liniami prostymi odpowiednio linią stałych drzew, wzdłuż miedzy i drogi. Operat z 1988 roku zawiera także mapę podziałowy działki [...] uwzględniającą granicę z działką [...], która jest obecnie kwestionowana. Projekt podziału nieruchomości uwzględniający łączną powierzchnię 0,68 ha został urzędowe zatwierdzony decyzją z dnia 22 listopada 1988 r. Mimo precyzyjnej dokumentacji tej granicy, protokół oraz mapa nie zostały włączone do dokumentacji przedmiotowej sprawy. Brak tego dokumentu zaburzył ustalenia operatu, a tym samym doprowadził do sytuacji, w której to nie obecne dane a przebieg granic oraz powierzchnia działek wskazane w skarżonej decyzji są błędne. Aktualizacja egib nie może powodować skutków prawnych z mocą wsteczna Wskazane uwarunkowania nie wyłączają podjęcia właściwych czynności w celu uzyskania przed sądem powszechnym stosownego orzeczenia, które potwierdzałoby prawa do gruntów' konkretnych osób w konkretnych granicach. Organy i autor operatu, mają pełną świadomość tej okoliczności, ponieważ operat ma na celu wykonanie "Mapy do zasiedzenia nieruchomości KW [...] oraz sporządzenie wykazu synchronizacyjnego", gdzie nieruchomość objęta księgą wieczystą nr [...] , stanowi działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] H., gmina P. . Sam fakt przyjęcia operatu do zasobu nie przesądza, że musi być ono podstawą dokonania stosownych zmian w ewidencji. Wniosek taki wprawdzie można wywodzić z treści art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c p.g.k. (powołanego zresztą w' podstawie prawnej decyzji), gdyby rozumieć go w ten sposób, że każde przyjęte do zasobów geodezyjnych opracowanie, musiało być podstawą wpisu. Jednak przepis ten należy rozumieć w kontekście pozostałych zasad gromadzenia zasobów geodezyjnych i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Wykonawca prac geodezyjnych jest obowiązany do przedłożenia powstałego opracowania (art. 12 p.g.k.). Zakres opracowań przedkładanych do zasobów powiatowych jest szeroki. Z kolei samo przyjęcie opracowania stanowi czynność materialno-techniczną, nie ma zaś cech orzeczenia administracyjnego (decyzji), które rodziłoby określone wiążące skutki prawne. W niniejszej sprawie operat został przyjęty na skutek nieprawidłowej realizacji zadań związanych z prowadzeniem zasobów geodezyjnego i kartograficznego. Opracowanie bowiem oparto na odwzorowaniu na podstawie dawnych map nie zaś procedury odnowienia punktów granicznych. Wprawdzie w' treści decyzji wskazano, że wykonawca operatu [...] wykonał dla punktu granicznego nr [...] czynności wznowienia znaków granicznych, natomiast dla pozostałych odcinków granic czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Jest to jednak bez znaczenia, ponieważ opracowanie oparte na odtworzeniu częściowo historycznych stanów prawnych (część granic działek odniesiono do przebiegu granic sprzed założenia ewidencji, cześć według aktualnego stanu ewidencji) nie może być podstawą ujawnienia zmiany granic nieruchomości i ich właścicieli. Przyjęcie tego rodzaju opracowania geodezyjnego (niezależnie czy naruszono zasady sporządzania dokumentacji geodezyjnych) nie może wobec tego rodzić skutków' prawnych w postaci wprowadzenia zmian w egib. Orzekając w przedmiocie wpisu organ administracji jest zobligowany do oceny zgromadzonych materiałów' dowodowych w sprawie, w myśl art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Orzeczenie pozytywne dla strony nie może zapaść wobec nieprzydatności przedłożonej dokumentacji dla celów wywołania bezpośrednio stosownych zmian w' ewidencji. Nie oznacza to, iż opracowanie to nie może być przydatne dla innych celów, na przykład na etapie dochodzenia stosownych roszczeń przed sądem powszechnym. Powołując się na judykaturę, pełnomocnik skarżącego stwierdziła, że poprzez samoistne zmiany w egib nie można dokonywać żadnych zmian własnościowych, a należą do nich zmiany granic i powierzchni działek. Egib jest bowiem tylko publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej. Powinna być ona utrzymywana w stałej aktualności, nie tylko co do stanu faktycznego, ale i prawnego. Zmian wstanie prawnym zapisanym w Egib dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych. Postępowanie aktualizacyjne ma na celu utrzymanie takiego stanu operatu ewidencyjnego, aby dane w nim zawarte były zgodne zarówno z okolicznościami faktycznymi jak i stanem prawnym. Ewidencja zawiera bowiem informacje dotyczące gruntów i budynków, a także właścicieli tych nieruchomościami. Podstawię wypisu danych ewidencyjnych stanowa Akt Własności Ziemi [...] , operat [...] , operat [...] oraz późniejsze opracowania. Jedynie jako przykład powstałych nieścisłości można wskazać, że działka ewidencyjna nr [...] objęta decyzją o nadaniu aktu własności ziemi z 1976 roku miała powierzchnię 66 arów' i o taką powierzchnię skorygowane zostały zapisy w' księdze wieczystej działki nr [...] dając wynik 7130 m, zatem obliczenia geodety po okrojeniu działek sąsiednich odpowiadają tej powierzchni (7132 m). Jeśli teraz uwzględnić nowy proponowany przebieg granicy pomiędzy działką [...] (w KW nr [...]) a pozostałymi działkami, to ich powierzchnia nie wyniesie już 6600 lecz 6459 metrów. Decyzja administracyjna o wprowadzeniu zmiany w katastrze nieruchomości ma charakter deklaratoryjny, co oznacza, iż na jej podstawie strona nie nabywca praw. Dokonywane w rejestrze zmiany, nawet w przypadku decyzji administracyjnej kończącej wszczęte postępowanie rejestrowe, mają charakter wtórny wobec dokumentów' wytworzonych w ramach innych postępowań (sądowych, administracyjnych), stanowiących podstawę prawną wprowadzenia tych zmian. Wydana decyzja nie kształtuje nowego stanu prawnego, lecz jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. W ramach wszczętego postępowania ewidencyjnego organ rejestrowy nie posiada tym samym uprawnień władczych do rozstrzygania zagadnień związanych z nadaniem lub pozbawieniem praw' właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Przedstawione wyżej naruszenia popełnione przez organy obydwu instancji godzą w standardy prowadzenia postępowania administracyjnego, wynikające z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Decyzja organu II instancji pozbawiona jest jakiegokolwiek uzasadnienia, przytaczane wywody wpisują się bardziej w charakter stanu faktycznego oraz powtarzania twierdzeń sformułowanych przez organ I instancji. W obszernej odpowiedzi na skargę MWINGiK podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2024 r, poz..935, dalej: " p.p.s.a.") wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżona decyzja naruszała prawo w sposób opisany poniżej, a skarga była zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, że postępowanie w sprawie aktualizacja egib lub wprowadzenia zmian w tej ewidencji nie służy ani rozstrzyganiu sporów co do zakresu władania gruntem przez strony postępowania (najczęściej właścicieli sąsiednich nieruchomości), ani ustalaniu w sposób wiążący spornego przebiegu granic. Trafnie wskazuje na to pełnomocnik skarżącego w skardze, ale i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji można odnaleźć podobnie wyrażane przekonanie organu odwoławczego. Przewidziana w art., 24 p.g.k. procedura aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków zakłada w ust. 2b pkt 1 aktualizację egib w drodze czynności materialno-technicznej, ale wyłącznie na podstawie przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych i dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b p.g.k. Jak wynika z powyższego, aktualizacja egib dokonywana w drodze czynności materialno-technicznej może być dokonana wyłącznie w oparciu o ww. podstawy. Natomiast, zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.k. w innych przypadkach, niż wymienione powyżej, aktualizacja egib dokonywana jest w drodze decyzja administracyjnej. Utrwalonym w judykaturze poglądem jest, że wprowadzenia zmian w ewidencji nie może stanowić rozstrzygania sporów granicznych lub zakresu przedmiotowego władania gruntem. Temu celowi służą innego rodzaju postępowania jak np. rozgraniczenie, uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, czy powództwo o ustalenie albo o ochronę własności (tak np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 7 października 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1326/22, CBOSA). Organy ewidencyjne są uprawnione jedynie do badania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadnym jest dokonanie zmian istniejących w ewidencji wpisów, ale dokumenty te muszą pochodzić od sądów (orzekających w danych przedmiocie sporu) lub organów administracji (rozstrzygających sprawę administracyjną lub decydujących w sprawie wpisów w innych rejestrach publicznych, w tym o przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej) i notariuszy. W pojęciu aktualizacji mieści się również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, przy czym chodzi o wpisy mające charakter oczywiście wadliwych, w świetle złożonych dokumentów geodezyjnych lub innych materiałów dowodowych, czyi takich, które nie wymagają konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Tym samym, decyzja w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków nie może rozstrzygać żadnej kwestii spornej związanej z ustaleniem tytułu własności. Wszelkie spory powstałe w wyniku przeprowadzonych zmian ewidencyjnych dotyczące zasięgu prawa własności, w tym m.in. przebiegu granic i ustalenia powierzchni działki, nie mogą więc być rozstrzygane w postępowaniu aktualizacyjnym, lecz w ramach innych prawem przewidzianych procedur (tak też w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2021 r., sygn. akt I OSK 4359/18, CBOSA). Trafnie wskazuje się w orzecznictwie, że postępowanie aktualizacyjne ma charakter rejestrowy, tj. wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. Dlatego też decyzja w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków nie może rozstrzygać żadnej kwestii spornej związanej z ustaleniem tytułu własności. Wszelkie spory powstałe w wyniku przeprowadzonych zmian ewidencyjnych dotyczące zasięgu prawa własności, w tym m.in. przebiegu granic i ustalenia powierzchni działki, nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu aktualizacyjnym, lecz w ramach innych prawem przewidzianych procedur (por. wyrok WSA w Warszawie z 23 maja 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 607/23, wyrok NSA z 30 kwietnia 2020 r., sygn. I OSK 1108/19, CBOSA). Jak już była mowa, jedną z podstaw aktualizacji egib (w drodze czynności materialno-technicznej) jest dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organa obu instancji, jako taką podstawę wskazywały przyjęty do zasobu 24 sierpnia 2023 r. operat techniczny nr [...] . Uszło jednakże uwadze obu organów, że po pierwsze dokonana na tej podstawie zmiana egib nie nastąpiła w drodze czynności materialno-technicznej, ale decyzji. Po drugie, nawet gdyby organ I instancji zmiany dokonywał w drodze czynności, a nie decyzji, to ww. operat nie mógł stanowić podstawy zmian. Zgodnie bowiem z § 30 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 219) podstawą zmian mogły być wyłącznie operat, sporządzony na potrzeby dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby postępowania rozgraniczeniowego, postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów, postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, podziału nieruchomości, wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Ja zaś wynika z wspomnianego operatu – na co słusznie zwraca uwagę pełnomocnik skarżącego – został on sporządzony w celu uwidocznienia "Mapy do zasiedzenia nieruchomości KW [...] oraz sporządzenie wykazu synchronizacyjnego". Trafnie więc wskazuje pełnomocnik skarżącego, że operat ten nie został sporządzony na potrzeby postępowań, o których mowa w § 30 ust. 1 pkt 1 lit. a-f ww. rozporządzenia. Wyjaśnić należy, że mapa, mająca służyć w przyszłym, ewentualnym postepowaniu nieprocesowym przed sądem powszechnym w przedmiocie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie nie jest dokumentem sporządzonym dla "postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystaną do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej" w rozumieniu ww. § 30 ust. 1 pkt 1 lit. d ww. rozporządzenia. Co więcej, organa obu instancji powinny były ocenić cel, dla którego przedmiotowy operat był sporządzony - w kontekście treści § 30 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, czego nie uczyniły, wadliwie przyjmując, że ten operat mógł być podstawą zmian w egib. Organ II instancji powołuje się w odpowiedzi na skargę na treść § 30 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zgodnie z którym podstawą wykazania przebiegu granic mogą być również inne materiały zasobu dotyczące przebiegu granic, niesporządzone z przeznaczeniem określonym w pkt 1. Tym niemniej, podstawą zmiany egib, dokonanej decyzją pierwszoinstancyjną nie były "inne materiały zasobu", ale właśnie ów przyjęty do zasobu 24 sierpnia 2023 r. operat techniczny nr [...] . Organa nie wskazywały też na żadne "inne" materiały zasobu, które byłyby podstawą dokonanych zmian. Dane ewidencyjne powinny odpowiadać wymaganiom uregulowanym m.in. w § 16 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym danymi ewidencyjnymi działki ewidencyjnej są m.in. numeryczny opis granic wraz z danymi dotyczących punktów granicznych oraz pole powierzchni ewidencyjnej, które oblicza się na podstawie współrzędnych punktów granicznych działki ewidencyjnej, uwzględniając wartość poprawki odwzorowawczej, i wykazuje się w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha (vide też załącznik nr 3 do rozporządzenia). Asumptem do takiego wykazania danych działek ewidencyjnych w procesie aktualizacji lub modernizacji powinny być w pierwszej kolejności materiały znajdujące się w zasobie, tj. dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzona na potrzeby postępowań administracyjnych i sądowych (wymienionych w § 30 ust. 1 pkt 1 lit. a-f"), a dopiero, jeśli takich materiałów nie ma - inne materiały zasobu dotyczące przebiegu granic (§ 30 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia). Dopiero więc, gdy brak jest takiej dokumentacji lub materiałów albo zawarte w nich dane nie pozwalają na odtworzenia położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów i grupy określonej w przepisach wydanych na podstawie 19 ust. 1 pkt 11 p.g.k. - dane dotyczące położenia granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic. Innymi słowy, w pierwszej kolejności należy wykorzystać dokumentację geodezyjną zasobu lub inne jego materiały, a dopiero gdy ich analiza nie uprawnia do ujawnienia danych ewidencyjnych działki ewidencyjnej z wymaganą przez rozporządzenie szczegółowością - należy wykonać pomiary terenowe. Organ II instancji powielił więc w rzeczywistości w swej decyzji błędy organu I instancji i w sposób sprzeczny z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy wadliwą decyzję pierwszoinstancyjną. Doprowadziło to w efekcie do tego, że dokonana w egib zmiana stanowiła de facto niedopuszczalne w tym postępowaniu rozstrzygnięcie spornej kwestii przebiegu granic i wielkości działek ewidencyjnych. Organ I instancji, ponownie rozpoznając sprawę, związany oceną prawną tut. Sadu (art. 153 p.p.s.a.) ponownie sprawę rozpatrzy biorąc pod uwagę, że przyjęty do zasobu 24 sierpnia 2023 r. operat techniczny nr [...] nie stanowi dokumentu, o którym mowa w § 30 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia z 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 118), zasądzając od organu zwrot uiszczonego wpisu oraz koszty zastępstwa procesowego.

Informacje o sprawie

Data wpływu
15 lipca 2025
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Sędziowie
Grzegorz Rudnicki /sprawozdawca/ Izabela Ostrowska /przewodniczący/ Nina Beczek.

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny