VII SA/Wa 1560/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B K i A K o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2014r. (nr [...]) o nakazie rozbiórki w sprawie ze skargi B K i A K na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2014r. (nr [...])

B K i A K zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2017r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2014r. (nr [...]). Wymienioną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] października 2014r. (nr [...]) o nakazaniu skarżącym rozbiórki części budynku gospodarczo-garażowego na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2014r. (nr [...]) ze względu na grożącą znaczną szkodę i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżących o wstrzymanie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2014r. nie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Po pierwsze, należy wyjaśnić, że Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie pod rządem poprzedniej ustawy procesowej ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdził, że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Zatem między postępowaniem w sprawie nakazu rozbiórki a postępowaniem w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o rozbiórce nie zachodzi tożsamość przedmiotowa i podmiotowa. Te sprawy różnią się przedmiotem a także podstawą prawną rozstrzygnięcia. Po drugie, podniesione we wniosku zarzuty, że zaskarżony akt ma wady dające podstawę domagania się jego wyeliminowania z obrotu prawnego, nie są odpowiednie dla uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu. Na tym etapie (rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu) Sąd nie bada bowiem legalności tego aktu. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.