VII SA/Wa 1548/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [....] sierpnia 2012 r. znak: [...] w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] maja 2017 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [....].

Skarżący – S. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] maja 2017 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [....] WINB z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [....] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] z dnia [....] sierpnia 2012 r. znak: [....] nakazująca skarżącemu rozbiórkę płyty do składowania obornika. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [....] sierpnia 2012 r. znak: [....]. Pismem z dnia [....] września 2017 r. skarżący uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji tym, że płyta do składowania obornika jest niezbędnym elementem infrastruktury gospodarstwa rolnego. Podał, że prowadzi gospodarstwo rolne, hoduje zwierzęta i płyta jest niezbędna do składowania obornika. Podał, że konieczność jej rozbiórki narazi skarżącego na konieczność wywozu obornika co kilka dni z terenu gospodarstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z konstrukcji powyższego przepisu wyłaniają się przede wszystkim dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonego do sądu orzeczenia, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie ww. przepis, zgodnie z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącego, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonego orzeczenia organu II instancji (vide postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 1835/10). W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego nie może być uwzględniony z tego względu, że skarżący nie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący zaskarżył do Sądu postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [....] WINB z dnia [....] listopada 2012 r. znak: [....] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [....] z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...]. Uwzględniając przedmiot niniejszej sprawy, a ten określa postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [.....] maja 2017 r., wskazać należy, że z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. przede wszystkim wynika, iż pierwotnym przedmiotem wstrzymania jest akt lub czynności, na które wniesiona została skarga. Ma to szczególne znaczenie w przypadku skarg na orzeczenie wydane w tzw. trybie nadzwyczajnym, jak w niniejszej sprawie. W takim wypadku w pierwszej kolejności wniosek skarżącego musi odnosić się do orzeczenia ostatecznego wydanego w tym trybie. To z jego punktu widzenia Sąd dokonuje oceny wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 61 § 3 zdanie trzecie p.p.s.a., co prawda dopuszcza również możliwość wstrzymania decyzji w postępowaniu zwykłym, a więc tych które są przedmiotem weryfikacji w trybie nadzwyczajnym, skoro dopuszcza on orzekanie przez sąd o wstrzymaniu wykonania także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednak nie może to prowadzić do wniosku, iż taki wniosek pozostanie w oderwaniu od przedmiotu zaskarżenia, a więc postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] maja 2017 r. Dodatkowo należy podkreślić, że nawet w przypadku złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie wywoła on żądanego skutku, ponieważ zaskarżone do Sądu postanowienie nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ono żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Innymi słowy zaskarżone postanowienie nie kreuje nowego stanu prawnego i ze swej istoty nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu. Zatem charakter skarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Powyższe czyni wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [....] z dnia [....] sierpnia 2012 r. znak: [...] niemożliwym do uwzględnienia. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.