VII SA/Wa 1437/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. A. na czynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie aktualizacji operatu i ujawnienia użytku postanawia: odrzucić skargę

E. A. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 8 maja 2026 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność materialno-techniczną Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy, polegającą na "ujawnieniu i utrzymywaniu w operacie ewidencji gruntów i budynków m.st. Warszawy dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. użytku gruntowego leśnego (oznaczenie "Ls")." Podała, że skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które jednak nie przyniosło zamierzonego skutku. W odpowiedzi z dnia 29 maja 2026 r. na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko co do odrzucenia skargi organ podał, że w piśmie z dnia 16 kwietnia 2026 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Prezydenta jako organ prowadzącego egib, wyjaśnił, że jeśli właściciel nieruchomości kwestionuje dane ujawnione w egib i zwraca się o weryfikację tych danych, to Prezydent rozpatruje sprawę w kontekście aktualizacji egib. Prezydent wyjaśnił, że działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] była objęta gleboznawczą klasyfikacją gruntów jako grunt leśny, przeprowadzoną zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz.U.1956.19.97 ze zm.). Wyniki gleboznawczej klasyfikacji gruntów zostały zatwierdzone decyzją Urzędu Dzielnicowego Warszawa [...] nr [...] . Obecna działka nr [...] z obrębu [...] stanowi część dawnej działki nr [...] z dawnego obrębu nr [...] , która zgodnie z treścią mapy klasyfikacyjnej objęta była konturem klasyfikacyjnym oznaczonym jako "[...] ". Klasyfikację należy uznać za aktualną, ponieważ decyzja pozostaje nadal w obiegu prawnym, zaś użytek udokumentowany w egib w operacie nr [...] . Prezydent podał, że wyjaśnił zasady aktualizacji egib dla gruntów o użytku leśnym oraz w celu zastosowania prawidłowego trybu rozpatrzenia wniosku i wezwał stronę do doprecyzowania czy oczekuje prowadzenia postępowania poprzez wskazanie jednej z dwóch procedur, w których grunt może utracić status lasu: 1) zmiany użytku gruntowego z lasu (Ls) na inny użytek nieleśny oraz wskazanie tego użytku nieleśnego, w celu rozpatrzenia wniosku w trybie przepisów ustawy pgik oraz rozporządzenia w sprawie egib; 2) przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów dla wykazanego dla działki nr [...] użytku leśnego w celu ustalenia aktualnej klasy bonitacyjnej gruntu leśnego, w celu rozpatrzenia wniosku w trybie przepisów ustawy pgik oraz rozporządzenia w sprawie gkg. W odpowiedzi przesłanej mailem z dnia 24 kwietnia 2026 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej doprecyzował, że wnioskuje o skorygowanie użytku gruntowego z lasu (Ls) na użytek nieleśny: tereny mieszkaniowe (B) lub inne tereny zabudowane (Bi). W piśmie z 5 maja 2026 r. Prezydent wezwał pełnomocnika do złożenia ww. doprecyzowania w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym za pośrednictwem e-Doręczeń, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższego braku pełnomocnik nie uzupełnił. Zdaniem Prezydenta, w przypadku oceny przez Sąd braku zasadności odrzucenia, to skarga powinna zostać oddalona. Uzasadniając swojego stanowisko co do oddalenia podał, że rozpatrując wniosek skarżącej dokonał analizy dokumentów archiwalnych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dotyczących działki nr [...] z obrębu [...] w Dzielnicy [...], udzielił stronie wyjaśnień w zakresie zasad aktualizacji egib w przypadku gruntów o użytku Ls (las) oraz zastosował procedury stosowane w przypadku niejednoznacznego wniosku (wezwał o doprecyzowanie) oraz w przypadku braków formalnych (wezwał o złożenie doprecyzowania z ważnym podpisem). W jego ocenie, organ nie ma możliwości rozpoznać merytorycznie sprawy do czasu wskazania jednoznacznie przez stronę w jakim trybie oczekuje jej rozpoznania. W sprawie strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego A. H. - i to na nim ciąży obowiązek właściwego określenia żądania pozwalającego na przyjęcie w jakim trybie sprawa ma być rozpatrywana. Organ w wezwanie o wskazanie trybu ustosunkowywał się merytorycznie do żądania zwracając uwagę, że nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącego umożliwiającym z urzędu dokonanie aktualizacji, ponieważ jednolite orzecznictwo administracyjne wskazuje, że stan faktyczny w przypadku lasów nie ma znaczenia (por. definicja lasu z ustawy o lasach). O utracie przez grunt charakteru leśnego decydują zatem odpowiednie organy w orzeczeniach wydanych w trybie art. 13 ustawy o lasach bądź w trybie art. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych o leśnych. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Prezydenta, nie zachodzą żadne przesłanki do dokonania aktualizacji egib tylko na podstawie oświadczeń pełnomocnika strony postępowania. Mając na uwadze, iż organ podjął szereg czynności w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, oraz informował stronę o trybie postępowania, wezwał do jego wskazania jak i poinformował o przyczynach braku możliwości rozpoznania sprawy z urzędu, zdaniem Prezydenta należy uznać skargę za bezzasadną i ją oddalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodzić się należy z organem, że przedmiotowa skarga nie dotyczy bowiem żadnej z form działalności administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."). Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn.zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd orzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Reasumując, brak było podstaw prawnych do badania przez Sąd czynności, która ma polegać na "ujawnieniu i utrzymywaniu w operacie ewidencji gruntów i budynków m.st. Warszawy dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. użytku gruntowego leśnego (oznaczenie "Ls")." Jak podał Prezydent wyjaśnił skarżącej zasady aktualizacji egib dla gruntów o użytku leśnym oraz w celu zastosowania prawidłowego trybu rozpatrzenia wniosku i wezwał stronę do doprecyzowania czy oczekuje prowadzenia postępowania poprzez wskazanie jednej z dwóch procedur, w których grunt może utracić status lasu. Wprawdzie na powyższe wezwanie udzielono odpowiedzi, jednak nie w przewidzianej do tego formie, co skutkować musiało odrzuceniem wniosku. Zgodzić się należy z organem, że nie ma on możliwości rozpoznać merytorycznie sprawy do czasu wskazania jednoznacznie przez stronę w jakim trybie oczekuje jej rozpoznania. W sprawie strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego A. H. - i to na nim ciąży obowiązek właściwego określenia żądania pozwalającego na przyjęcie w jakim trybie sprawa ma być rozpatrywana. Wniesiona skarga jest przedwczesna, a zaskarżeniu do tutejszego Sądu podlegać może merytoryczne orzeczenie, w którym organ rozpatrzy złożony wniosek. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.