VII SA/Wa 1407/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2026 r. sprawy ze sprzeciwu Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego [...] Sp. z o.o. w G. od postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 maja 2026 r., Nr 542/26 w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala sprzeciw.

Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr 542/26 z dnia 4 maja 2026 r., znak: WOP. 7722.120.2026.ND, na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, zwanej dalej "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U z 2026 r., poz. 524), po rozpatrzeniu zażalenia Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "[...] " Sp. z o.o. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Nr [...] z dnia [...] marca 2026 r., znak: [...] , wstrzymujące roboty budowlane polegające na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej usytuowanych na terenie działek o nr ew. [...] i [...] obręb [...] przy ul. S. [...] i [...] w miejscowości G. ze względu: na wykorzystanie w systemie wielowarstwowym wykończenia ścian zewnętrznych ETICS jako warstwy ocieplenia dwóch ścian szczytowych - w każdym z budynków - materiału EPS (styropian). W projekcie zagospodarowania terenu jak i projekcie architektoniczno-budowlanym ściany szczytowe powinny być wykonane o odporności ogniowej REI60; wykonanie części ścian szczytowych o projektowanej odporności ogniowej REI60 pustakami szklanymi tzw. luksferami bez okazania w trakcie kontroli dokumentu potwierdzającego ich El; wykonanie otworów w w/w ścianach szczytowych wykonanych z pustaków szklanych otwieranych systemowych okien wentylacyjnych dedykowanych do ścian z luksferów. Okna te nie posiadają żadnej odporności ogniowej. Ponadto okna te od strony działki sąsiedniej o numerze ewidencyjnym [...] są zamontowane w ścianie usytuowanej w odległości 3,00 m, co jest niezgodne z § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; w każdym budynku wykonano trzy samodzielne lokale mieszkalne na każdym z poziomów, z trzema rozdzielnicami mieszkaniowymi, trzema kotłami, trzema instalacjami gazowymi. Rozmieszczenie m.in. punktów instalacyjnych na poddaszu jest niezgodne z projektami technicznymi wskazuje na miejsce docelowe dla aneksu kuchennego. Wykonano odrębne próby szczelności instalacji gazowych dla każdego poziomu - protokoły złożone do ZOZB. Na ścianach szczytowych przy gruncie widać część instalacji gazowych rozprowadzonych w budynku od złącza gazowego; wykonano trzy odejścia instalacji. Pierwszy lokal dostępny jest z poziomu parteru, drugi i trzeci z klatki schodowej do której wiedzie niezależne wejście z zewnątrz oraz ustalające zabezpieczenie terenu budowy, który w dniu kontroli był dostępny dla osób postronnych zarówno od strony ul. S. jak i osiedla budynków mieszkalnych jednorodzinnych od strony wschodniej – uchylił postanowienie Nr [...] z dnia [...] marca 2026 r., znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw, zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W związku z przedłożeniem do organu powiatowego dnia [...] sierpnia 2025 r. zawiadomienia o zakończeniu budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacją gazową na terenie działek o nr ew. [...] obręb [...] w G. dnia 1 września 2025 r. na tym terenie budowy zostały przeprowadzone czynności kontrolne. Ustalono, że: nie wybudowano tarasów zewnętrznych; wybudowano wiaty na działce o nr ew. [...] oraz namiot na działce o nr ew. [...] ; na ścianach szczytowych budynku mieszkalnego nr 2 wykonano ocieplenie z EPS; stwierdzono brak uwidocznienia dylatacji pomiędzy budynkami na elewacjach; ponadto według oceny organu w budynku znajdują się 3 niezależne lokale mieszkalne. Ościeżnica w otworze drzwiowym do pomieszczeń na poddaszu przygotowana pod montaż drzwi zewnętrznych antywłamaniowych. Stwierdzono, że teren na działkach objętych pozwoleniem nie jest uporządkowany oraz zagospodarowany. Dodatkowo z uwagi na wykonanie otworów wypełnionych luksferami (z uchylnymi okienkami) w ścianie odporności REI60 w budynku nr 2, zobowiązano inwestora do przedłożenia dokumentów dotyczących wbudowanych materiałów. Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2025 r., znak: [...] , po stwierdzeniu wystąpienia nieprawidłowości, organ I instancji wniósł sprzeciw do zawiadomienia z dnia 18 sierpnia 2025 r. Następnie dnia 28 grudnia 2025 r. do organu powiatowego wpłynęło kolejne zawiadomienie o zakończeniu budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacją gazową na terenie działek o nr ew. [...] obręb [...] w G. Do ww. zawiadomienia organ I instancji zgłosił decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2026 r., znak: [...] sprzeciw z uwagi na nieuzupełnienie braków w dokumentacji. W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego organ odwoławczy decyzją Nr 286/26 z dnia 13 marca 2026 r., znak: WOP.7721.122.2026.FA, uchylił ww. rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ powiatowy pismem z dnia 5 marca 2026 r. poinformował strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych wykonanych w trakcie realizacji budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej usytuowanych na terenie działek o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. S. [...] i [...] w miejscowości G. . Kolejno, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 2 i 4 oraz art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organ powiatowy postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2026 r., znak: [...] nakazał inwestorowi wstrzymać prowadzenie budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej - realizowanych w oparciu o decyzję nr 1345/2023 z dnia 5 października 2023 r. wydaną przez Starostę P. , który zatwierdził projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę - ze względu: na wykorzystanie w systemie wielowarstwowym wykończenia ścian zewnętrznych ETICS jako warstwy ocieplenia dwóch ścian szczytowych -w każdym z budynków - materiału EPS (styropian). W projekcie zagospodarowania terenu jak i projekcie architektoniczno-budowlanym ściany szczytowe powinny być wykonane o odporności ogniowej REI60. wykonanie części ścian szczytowych o projektowanej odporności ogniowej REI60 pustakami szklanymi tzw. luksferami bez okazania w trakcie kontroli dokumentu potwierdzającego ich El. wykonanie otworów w ww. ścianach szczytowych wykonanych z pustaków szklanych otwieranych systemowych okien wentylacyjnych dedykowanych do ścian z luksferów. Okna te nie posiadają żadnej odporności ogniowej. Ponadto okna te od strony działki sąsiedniej o numerze ewidencyjnym [...] są zamontowane w ścianie usytuowanej w odległości 3,00 m co jest niezgodne z §12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. w każdym budynku wykonano trzy samodzielne lokale mieszkalne na każdym z poziomów, z trzema rozdzielnicami mieszkaniowymi, trzema kotłami, trzema instalacjami gazowymi. Rozmieszczenie m.in. punktów instalacyjnych na poddaszu jest niezgodne z projektami technicznymi i wskazuje na miejsce docelowe dla aneksu kuchennego. Wykonano odrębne próby szczelności instalacji gazowych dla każdego poziomu - protokoły złożone do ZOZB. Na ścianach szczytowych przy gruncie widać część instalacji gazowych rozprowadzonych w budynku od złącz gazowego; wykonano trzy odejścia instalacji. Pierwszy lokal dostępny jest z poziomu parteru, drugi i trzeci z klatki schodowej do której wiedzie niezależne wejście z zewnątrz. Inwestor złożył zażalenie na rozstrzygnięcie z dnia 5 marca 2026 r. Kolejno dnia 16 kwietnia 2026 r. przedłożył on zaświadczenie organu powiatowego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2026 r., znak: [...] o niewniesieniu sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowej inwestycji z dnia 18 grudnia 2025 r. Rozpatrując sprawę dotyczącą postanowienia z dnia 5 marca 2026 r. organ odwoławczy zauważył, że organ powiatowy w dniu 5 marca 2026 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych w trakcie realizacji budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej usytuowanych na terenie działek o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. S. [...] i [...] w miejscowości G. i w tej samej dacie wydał skarżone postanowienie Nr 46/2026. W aktach organu I instancji znajduje się pismo inwestora z dnia 24 września 2025 r., w którym spółka wnosi o zwrot dokumentacji budowlanej przedłożonej do zawiadomienia o zakończeniu budowy z dnia 18 sierpnia 2025 r. i wskazuje, że zamierza wykonać zalecenia organu powiatowego. W kolejnym piśmie z dnia 31 października 2025 r. przekazano projekt techniczny z naniesionymi przez kierownika budowy nieistotnymi zmianami potwierdzonymi przez projektanta. Jednakże organ powiatowy w żaden sposób nie ustalił, czy inwestor usunął nieprawidłowości wykazane w trakcie czynności kontrolnych z dnia 1 września 2025 r. Obowiązkiem zaś organu w każdym postępowaniu administracyjnym jest zbadanie aktualnego stanu faktycznego i prawnego i rozstrzygnięcie sprawy z uwzględnieniem tych ustaleń. Organ I instancji nie przeprowadził wymaganych oględzin terenu budowy celem ustalenia aktualnego stanu faktycznego omawianej sprawy. W przypadku zaś stwierdzenia, że zostały usunięte wszelkie nieprawidłowości wskazane przy kontroli z dnia 1 września 2025 r., nie byłoby podstaw do dalszego prowadzenia postępowania z zakresu nadzoru budowlanego. Podniesiono kolejno, że organ powiatowy naruszył określoną w art. 10 k.p.a. zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, gdyż w tej samej dacie (5 marca 2026 r.) wszczął postępowanie oraz wydał postanowienie Nr [...] . Strona nie miała zatem możliwości zapoznania się z aktami sprawy i złożenia wyjaśnień chociażby w sprawie usuniętych nieprawidłowości przy realizacji omawianej inwestycji przed wydaniem skarżonego postanowienia. Ponadto, na dzień 5 marca 2026 r. przed organem wyższej instancji toczyło się postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji organu powiatowego Nr 19/2026 z dnia 16 stycznia 2026 r. zgłaszającej sprzeciw do zawiadomienia z dnia 18 grudnia 2025 r. o zakończeniu budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokaiowych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacją gazową na terenie działek o nr ew. [...] obręb [...] w G. . Postępowanie to zakończyło się wydaniem decyzji uchylającej skarżone rozstrzygnięcie i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia – zatem organ I instancji zobowiązany jest do ponownego rozpatrzenia wniosku inwestora z dnia 18 grudnia 2025 r. Organ odwoławczy stwierdził także, że organ kontrolowany nie dokonał ustalenia, czy na dzień 5 marca 2026 r. roboty budowlane polegające na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej usytuowanych na terenie działek o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. S. [...] i [...] w miejscowości G. były nadal prowadzone. Mając na uwadze powyższe ustalono, że postanowienie Nr [...] z dnia [...] marca zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy wykracza poza dyspozycję art. 136 k.p.a. i ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Postanowieniem Nr 542/26 z dnia 4 maja 2026 r., znak: WOP.7722.120.2026.ND organ II instancji uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Sprzeciw na postanowienie Nr 542/26 z dnia 4 maja 2026 r., znak: WOP.7722.120.2026.ND złożyło Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "[...] Sp. z o.o. Rozstrzygnięciu temu zarzucono naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez nieuzasadnione przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem strony skarżącej organ II instancji powinien był umorzyć postępowanie organu I instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu wskazano, że organ I instancji nie przeprowadził oględzin na działkach o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. S. [...] i [...] w miejscowości G. celem ustalenia aktualnego stanu faktycznego omawianej sprawy. Jeśli zaś inwestor usunął wszelkie nieprawidłowości wykazane w trakcie kontroli z dnia 1 września 2025r., to brak jest podstaw do dalszego prowadzenia postępowania z zakresu nadzoru budowlanego. Organ odwoławczy w ocenie skarżącego mógł przeprowadzić uzupełniające czynności dowodowe lub zlecić je organowi I instancji na podstawie art. 136 § 1 k.p.a. szczególnie, że posiadał informację, że wszystkie nieprawidłowości, które zostały ujawnione podczas pierwszej procedury odbiorowej, zostały poprawione. Przekazywanie sprawy do ponownego rozpoznania w sytuacji, gdy przedmiotem ustaleń miałoby być jedynie potwierdzenie, czy w ścianie szczytowej wstawiono luksfery jest całkowicie niecelowe, prowadzi do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania. Zdaniem strony skarżącej w związku z brakiem jakichkolwiek nieprawidłowości oraz przyjęciem obiektów do użytkowania organ II instancji powinien był uchylić w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...] z dnia [...] marca 2026 r., znak: [...] , i umorzyć postępowanie organu I instancji zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 i art. 144 k.p.a. Mając na uwadze powyższe wniesiono o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na sprzeciw Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jego oddalenie i podtrzymał swoją argumentację wskazaną w postanowieniu Nr 542/26 z dnia 4 maja 2026 r., znak: WOP.7722.120.2026.ND. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw nie jest zasadny. Na wstępie podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie (tzw. kasacyjne lub kasatoryjne) zostało wydane na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a., zgodnie którymi organ odwoławczy może uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Rozpoznając sprzeciw od postanowienia kasacyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może pominąć treści art. 64e w zw. z art. 64f ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wedle których zakres sądowej kontroli tego rodzaju postanowień ograniczony został wyłącznie do oceny istnienia przesłanek, o których mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 64b § 3 w zw. z art. 64f p.p.s.a., w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od postanowienia, przepisu art. 33 p.p.s.a. nie stosuje się, co oznacza, że w postępowaniu przed sądem bierze udział jedynie strona wnosząca sprzeciw oraz organ, który wydał zaskarżone postanowienie. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, aktualnym także w przypadku, o jakim mowa w art. 64f p.p.s.a. (stanowiącym, że od postanowienia, do którego odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści postanowienia może wnieść od niego sprzeciw. Przepisy art. 64b-64e stosuje się odpowiednio), kontrola sądowa w zakresie rozpoznania sprzeciwu polega na dokonaniu oceny, czy w okolicznościach danej sprawy organ II instancji w uzasadniony sposób wykorzystał możliwość wydania postanowienia kasacyjnego, czy też bezzasadnie uchylił się od załatwienia sprawy kończącej się zaskarżalnym postanowieniem. Obowiązkiem sądu administracyjnego, który rozpoznaje sprzeciw od postanowienia kasacyjnego jest ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a., a więc odstąpienie od zasady ogólnej ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy. Rozpoznając sprzeciw Sąd nie jest natomiast władny odnosić się do meritum sprawy będącej przedmiotem wydanego postanowienia, ponieważ na skutek uchylenia postanowienia organu I instancji sprawa wraca do merytorycznego rozpatrzenia przed tym organem. Nie może więc poddać ocenie postanowienia objętego sprzeciwem w takim zakresie, w jakim przesądzałoby to o prawach podmiotów, które z uwagi na treść przytoczonego wyżej art. 64b § 3 p.p.s.a. nie mogą brać udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Kontrola sądowoadministracyjna postanowienia kasacyjnego nie może zatem, co do zasady, obejmować końcowej oceny materialnoprawnej, związanej z rozstrzygnięciem istoty sprawy. Sformułowanie wniosków w tym zakresie byłoby bowiem przedwczesne i niedopuszczalne (por. przykładowo wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2219/15; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 24 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 90/20; dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). Zaprezentowane wyżej poglądy orzecznictwa Sąd orzekający w tej sprawie podziela w całości i przyjmuje jako własne. W takich sprawach Sąd nie rozstrzyga więc w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, jak to jest w przypadku skarg, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Kontrola zgodności z prawem decyzji objętej sprzeciwem sprowadza się zatem wyłącznie do oceny, czy w sprawie zaszły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., czy też organ odwoławszy niezasadnie uchylił się od rozpoznania sprawy co do jej istoty. Co przy tym istotne, dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., sąd nie jest władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia, tj. wypowiadania się w kwestiach materialnoprawnych występujących w sprawie, skoro decyzja kasacyjna nie rozstrzyga merytorycznie o uprawnieniu lub obowiązku strony, a jedynie nakazuje ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego przez organ I instancji. Tym samym także orzeczenie sądu w przedmiocie sprzeciwu ma wyłącznie charakter niejako procesowy; nie kreuje żadnych skutków, gdy chodzi o zakres praw i obowiązków stron postępowania, zainteresowanych konkretnym rozstrzygnięciem, a rozstrzyga jedynie o prawidłowości zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. (o czym przesądza także brzmienie art. 64e p.p.s.a.). Przechodząc zatem do oceny zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić, co następuje. Stosownie do art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W przedmiotowej sprawie należy więc ocenić, czy organ II instancji słusznie podjął rozstrzygnięcie na podstawie tego artykułu. Dokonując kontroli postanowienia objętego sprzeciwem w zakreślonych wyżej granicach zauważyć należy, że powodem zastosowania przez organ odwoławczy art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. było stwierdzenie, że organ powiatowy wydając postanowienie Nr 46/2026 z dnia 5 marca 2026r. nie ustalił rzetelnie stanu faktycznego uzasadniającego wydanie rozstrzygnięcia w ramach nadzoru budowlanego. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że inwestor 18 sierpnia 2025 r. zawiadomił organ o zakończeniu budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacją gazową na terenie działek o nr ew. [...] obręb [...] w G. . Przeprowadzone w dniu 1 września 2025 r. oględziny wykazały że: - nie wybudowano tarasów zewnętrznych; - wybudowano wiaty na działce o nr ew. [...] oraz namiot na działce o nr ew. [...] ; -na ścianach szczytowych budynku mieszkalnego nr 2 wykonano ocieplenie z EPS; - stwierdzono brak uwidocznienia dylatacji pomiędzy budynkami na elewacjach; Ponadto według oceny organu w budynku znajdowały się 3 niezależne lokale mieszkalne. Ościeżnica w otworze drzwiowym do pomieszczeń na poddaszu przygotowana pod montaż drzwi zewnętrznych antywłamaniowych. Stwierdzono, że teren na działkach objętych pozwoleniem nie jest uporządkowany oraz zagospodarowany. Dodatkowo z uwagi na wykonanie otworów wypełnionych luksferami (z uchylnymi okienkami) w ścianie odporności REI60 w budynku nr 2, zobowiązano inwestora do przedłożenia dokumentów dotyczących wbudowanych materiałów. Powyższe ustalenia legły u podstaw wniesienia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończenia budowy decyzją PINB w P. z dnia [...] września 2025 r., Nr [...] . Inwestor ponownie w dniu 18 grudnia 2025 r. zawiadomił organ o zakończeniu budowy , a organ powiatowy ponownie decyzją z dnia 16 stycznia 2026 r. Nr 19/2026 zgłosił sprzeciw motywując go nieuzupełnieniem braków dokumentacji. Po przeprowadzeniu postepowania odwoławczego MWINB decyzją z dnia 13 marca 2026 r. Nr 286/26 uchylił decyzję organu I instancji z dnia 16 stycznia 2026r.i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W toku postępowania odwoławczego, PINB w P. w dniu [...] marca 2026 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie robót budowlanych polegających na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej usytuowanych na terenie działek o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. S. [...] i [...] w miejscowości G. i tego samego dnia wydał postanowienie Nr 46/2026, będące przedmiotem postępowania zażaleniowego w wyniku którego zapadło zaskarżone do Sądu postanowienie kasacyjne. Zasadnie organ odwoławczy wskazuje, że postanowienie organu powiatowego zapadło bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego, którego celem jest ustalenie aktualnego, na datę jego wydania, stanu faktycznego. Tymczasem organ był w posiadaniu pisma inwestora z dnia 31 października 2025r., przy którym przedłożono poprawiony ( nieistotne zmiany) projekt budowlany, a sam inwestor twierdzi, że usunął wszystkie nieprawidłowości wykazana podczas oględzin w dniu 1 września 2025 r. , które stanowiły przyczynę pierwszego sprzeciwu wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy. Pomimo tych okoliczności organ i instancji nie dokonał ponownych oględzin i dokonał żadnych czynności, których celem byłoby ustalenie aktualnego stanu faktycznego, pomimo, że z mocy art. 7 i 77 § 1 k.p.a. obowiązek taki na nim spoczywał. Słusznie organ odwoławczy wskazuje, że jeśli inwestor rzeczywiście usunął nieprawidłowości ujawnione w toku kontroli z 1 września 2025 r., to postępowanie w ramach nadzoru wobec przedmiotowych robót może stać się bezprzedmiotowe, jednak to wymaga przeprowadzenia postepowania wyjaśniającego w całości, co, wbrew zarzutom skargi, wykracza poza ramy art. 136 k.p.a. Należy także podzielić stanowisko organu odwoławczego, że PINB w P. wydając postanowienie z dnia [...] marca 2026 r. w tym samym dniu w którym zawiadomił strony o wszczęciu postepowania, naruszył zasadę zapewnienia stronie czynnego udziału w postepowaniu, określona w art. 10 k.pa., pozbawiając inwestora możliwości przedstawienia dowodów na okoliczność usunięcia nieprawidłowości ujawnionych podczas czynności kontrolnych w dniu 1 września 2025 r. Co prawda , w dniu wydania postanowienia z 5 marca 2026 r. Nr 46/2026, postępowanie odwoławcze od decyzji Nr 19/2016 z dnia 16 stycznia 2026r. było w toku i nie stanowiło to przeszkody formalnej do jego wydania, jednak nie może ujść uwagi organu I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, że na skutek kasacyjnej decyzji MWINB z dnia 13 marca 2026 r., Nr 286/26, ponownie toczyć się będzie postępowanie którego przedmiotem jest zawiadomienie o zakończeniu budowy, w toku którego organ winien dokonać ustaleń co do zgodności budowy z projektem budowlanym, zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę, co w konsekwencji będzie miało wpływ na niniejsze postępowanie w ramach nadzoru budowlanego. Z tych względów, należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że zakres konieczny do wyjaśnienia oraz wady proceduralne uzasadniają wniosek o konieczności ponownego przeprowadzenia postępowania w całości, co z kolei przesadza o prawidłowości wydania postanowienia kasacyjnego. Sąd zauważa, iż w uzasadnieniu skarżonego postanowienia organ II instancji wskazał, jakie działania powinien podjąć organ I instancji oraz podał swoje zalecenia w tym zakresie. Odnosząc się do poprzedniego akapitu należy zatem stwierdzić, iż organ odwoławczy wskazał, jakie okoliczności organ I instancji powinien wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, co wypełnia dyspozycję wskazaną w art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. W przedmiotowej sprawie nie zaszły więc przesłanki umożliwiające uchylenie ocenianej decyzji. Wniesiony sprzeciw nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarżona decyzja została prawidłowo wydana, w związku z czym sprzeciw należało oddalić w całości na podstawie art. 64b § 1 w zw. z art. 151 p.p.s.a.