VII SA/Wa 1403/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej w B. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 17 marca 2026 r., znak: DOZ-OAiK.650.1068.2025.SW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odrzucić skargę.

Wspólnota Mieszkaniowa w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 17 marca 2026 r., znak: DOZ-OAiK.650.1068.2025.SW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Termin na wniesienie skargi upływał stronie skarżącej w dniu 22 kwietnia 2026 r. Strona skarżąca nadała skargę za pomocą operatora pocztowego dnia 23 kwietnia 2026 r. Zarządzeniem z dnia 26 maja 2026 r., doręczonym przy piśmie z dnia 1 czerwca 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do strony skarżącej o złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (uchwała w sprawie wyboru zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej) – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Strona skarżąca odebrała przedmiotowe wezwanie dnia 8 czerwca 2026 r. Wskazany brak został uzupełniony w terminie. Następnie zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2026 r., doręczonym przy piśmie z dnia 26 czerwca 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do strony skarżącej o nadesłanie skargi podpisanej w sposób zgodny z uchwalonym sposobem reprezentacji, tj. przez dwóch członków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w B. – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Strona skarżąca odebrała przedmiotowe wezwanie dnia 2 lipca 2026 r. Wskazany brak został uzupełniony w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po terminie. Jak stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r., poz. 143, zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Jak stanowi art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795, zwanej dalej "k.c.") termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast zgodnie z art. 112 k.c. termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której termin wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem wyrażonym w dniach, zatem zastosowanie do niego ma art. 111 § 1 k.c. Warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie, zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stanowiąc, że w takiej sytuacji Sąd skargę odrzuca. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które to może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 24 marca 2026 r., t.j. dzień po dniu, w którym strona skarżącą odebrała, zgodnie z potwierdzeniem odbioru, zaskarżoną decyzję. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał dnia 22 kwietnia 2026 r. (środa).Tymczasem, skarga została wniesiona w dniu 23 kwietnia 2026 r., tj. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Należy jednocześnie wyjaśnić, że termin trzydziestodniowy i termin miesięczny nie są pojęciami tożsamymi. W przedmiotowej sprawie termin trzydziestodniowy kończył się bowiem w dniu 22 kwietnia 2026 r., natomiast miesięczny wypadałby w dniu 23 kwietnia 2026 r. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się jednak w terminie trzydziestodniowym, a strona skarżąca wniosła skargę z uchybieniem tego terminu. Nadmienić jednocześnie należy, że wezwania do uzupełnienia braków formalnych polegających złożeniu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej i nadesłania skargi podpisanej w sposób zgodny z uchwalonym sposobem reprezentacji były konieczne do podjęcia przed dalszym rozpoznaniem skargi, gdyż zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Dopiero po stwierdzeniu, że braki formalne i fiskalne skargi zostały uzupełnione, możliwe było sprawdzenie pozostałych wymogów dopuszczalności skargi, takich jak terminowość jej wniesienia. Zgodnie bowiem z doktryną "Badanie pism wpływających do sądu pod względem formalnym ma na celu nadanie biegu tylko takim pismom, które spełniają wymogi przewidziane przez prawo dla danego rodzaju pisma. Pismo, które ma braki formalne (nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych), podlega uzupełnieniu na stosowne wezwanie przewodniczącego (sędziego sprawozdawcy, referendarza sądowego w ustalonym prawem zakresie)." (B. Dauter, A. Dauter-Kozłowska, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego). Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.