VII SA/Wa 1378/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2017 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania Z. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lutego 2016 r., Nr [...], znak: [...] w przedmiocie nałożenia na składającego odwołanie obowiązku doprowadzenia budynku inwentarskiego konstrukcji murowanej o wymiarach 18,30m x 8,00m usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości G. gm. G. do stanu zgodnego z przepisami przez zamontowanie rynien i rur spustowych oraz śniegołapów- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji wskazał, że czynności kontrolne przeprowadzone w niniejszej sprawie w dniu [...] czerwca 2015 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w W. wykazały, że na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości G. gm. G. znajduje się m.in budynek inwentarski konstrukcji murowanej o wymiarach 18,30m x 8,00m z dachem dwuspadowym krytym eternitem falistym, usytuowany w odległości ok. 40 cm od istniejącego ogrodzenia od strony działki nr ew. [...]. W trakcie kontroli stwierdzono, że w/w budynek nie posiada rynien ani rur spustowych od strony działki nr ew. [...]. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., Nr [...], znak: [...] wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nałożył na Z. M. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku inwentarskiego konstrukcji murowanej o wymiarach 18,30m x 8,00m usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości G. gm. G. poprzez zamontowanie w w/w budynku rynien i rur spustowych oraz śniegołapów w celu odprowadzenia wód opadowych z północnej połaci dachu na własnej działki. Po rozpoznaniu odwołania Z. M. decyzją z dnia [...] października 2015 r., Nr [...], znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości ww. decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2015 r., Nr [...], znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy zapadła decyzja z dnia [...] lutego 2016 r., Nr [...], znak: [...] wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., którą Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nałożył na Z. M. obowiązek doprowadzenia, w terminie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji, budynku inwentarskiego konstrukcji murowanej o wymiarach 18,30m x 8,00m usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości G. gm. G. do stanu zgodnego z przepisami poprzez zamontowanie w w/w budynku rynien i rur spustowych oraz śniegołapów. Uzasadniając orzeczenie podjęte w zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że badanie sprawy w wyniku rozpoznania odwołania Z. M. doprowadziło do oceny, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Prawidłowo, z poszanowaniem zasad opisanych w art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a. zostało przeprowadzone przez organ powiatowy postępowanie dowodowe. Zasadnie, w nawiązaniu do wcześniejszych uwag organu drugiej instancji, zastosowano w niniejszej sprawie tryb art. 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Ujawnione przez organ I instancji nieprawidłowości tj. fakt braku orynnowania przedmiotowego budynku uzasadniał wdrożenie przez organ nadzoru budowlanego procedury naprawczej zmierzającej do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami. Prawidłowo w uzasadnieniu objętej odwołaniem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w W. wskazał, że brak rynien rur spustowych i śniegołapów w połaci dachowej usytuowanego w odległości ok. 40 cm od granicy działki budynku może spowodować przedostawanie się wód opadowych oraz zalegającego śniegu na działkę sąsiednią. To zaś stanowi naruszenie § 28 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Stosownie do treści powołanego wyżej przepisu w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Organ drugiej instancji podkreślił, że stanowiące podstawę prawną objętej odwołaniem decyzji przepisy artykułu 51 ust. 1 pkt 2 oraz art. 51 ust. 7 ustawy Prawo Budowlane należy wykładać w ten sposób, że przepisy te stanowią podstawę do nałożenia na podmioty wymienione w art. 52 wyżej wymienionej ustawy, obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, jeżeli roboty te zostały wykonane w sposób naruszający obowiązujące przepisy w tym przepisy techniczno - budowlane także wtedy, gdy zostały wykonane na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i w sposób nieodbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Ustosunkowując się do zarzutów i wywodów zawartych w odwołaniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że pozostają one bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Kwestie rzekomych nieprawidłowości na działce sąsiedniej mogą stać się przedmiotem odrębnych postępowań administracyjnych przy czym poza kompetencją organów nadzoru budowlanego pozostają sprawy dotyczące stosunków sąsiedzkich. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniósł Z. M. zarzucając naruszenie art. 6 k.p.a. i art. 8 k.p.a. wskazując, ze w jego ocenie cyt. "prawo budowlane w tej sprawie zastosowane zostało wybiórczo", a postępowanie w sprawie nie budzi jego zaufania do władzy. Podniósł także naruszenie art. 66 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że budowla znajdująca się na działce skarżącego posiada nieprawidłowości, odstępstwo od przepisów prawa budowlanego. Naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane przez przyjęcie, że budynek znajduje się w odległości 40 cm od działki sąsiada, podczas gdy ta odległość wynosi 67 cm. W uzasadnieniu skargi wskazano, że decyzja spowoduje wysokie wydatki związane z jej wykonaniem, których skarżący nie jest w stanie ponieść. Ponadto, właściciel sąsiedniej nieruchomości też będzie miał wszczęte podobne procedury z prawa budowlanego, ponieważ też naruszył wiele z przepisów tej ustawy przez swoje budynki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje. Na rozprawie skarżący przedstawił aktualny wyrys z mapy ewidencyjnej, zgodnie z którym przedmiotowy budynek jest usytuowany w odległości od granicy z działką sąsiednią nieco większej niż przyjęto w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tj.) stanowi, że uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia (decyzji bądź postanowienia) następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonej decyzji. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. Należy podkreślić, że rozbieżność ok 20 cm w ustaleniach organu, a powoływaną na rozprawie odległością od prawnej granicy działek pozostaje bez wpływu ocena decyzji. Budynek z całą pewnością jest usytuowany w odległości mniejszej niż 1. 5 m od granicy z działką sąsiednią. Takie usytuowanie, jak słusznie przyjęto w sprawie, może prowadzić do spływania wód opadowych oraz śniegu na teren działki sąsiedniej. Tym samym konieczne było dla ochrony interesów właściciela tej działki doprowadzenie budynku do zgodności z przepisami prawa, prawidłowo i szczegółowo wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i tym samym nałożenie obowiązków – zamontowania rynien i rur spustowych oraz śniegołapów. Zarzuty skargi nie mogły wpłynąć na sądową ocenę zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji poprzedzającej ją. W toku postępowania nie doszło do naruszenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym zasad opisanych w art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a. a także w art. 6 i art. 8 k.p.a., w szczególności w stopniu uzasadniającym uchylenie tych decyzji. Sąd w pełni podziela też prawidłowość zastosowania w sprawie trybu wynikającego z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane - organ nadzoru budowlanego nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Stan zgodny z przepisami prawa w świetle § 28 ust 2 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2015.1422 j.t.) to stan odprowadzania wód opadowych na teren własnej działki i temu właśnie służy przewidziany w decyzji organu pierwszej instancji. Właściciel odpowiada za stan obiektów budowlanych stanowiących jego własność, jest zobowiązany do tego by pozostawały w zgodzie z przepisami prawa. Sytuacja materialna właściciela nie może stanowić bariery do nakładania na niego obowiązków, które wynikają z przepisów prawa. Również bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji pozostaje stanowisko skarżącego co do braku zgodności z prawem obiektów zlokalizowanych na działce sąsiedniej. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tj.).