VII SA/Wa 1277/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Protokolant Ref. staż. Marcin Sieradzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu odwołania S. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego w części obejmującej lokal mieszkalny nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym na działkach nr ewid. [...] i [...] w [...] przy ul. [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wskazał, że w dniu [...] grudnia 2012 r. PINB w [...] w związku z wnioskiem S. G. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego w części obejmującej lokal mieszkalny nr [...] w ww. budynku. Postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., umarzającą postępowanie administracyjne w ww. sprawie. Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca .2013 r. została poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2049/13, uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał m. in., że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone wadliwie i w konsekwencji doprowadziło do przedwczesnej oceny, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zarzucił, że umarzając postępowanie organy oparły się wyłącznie na przedłożonej do akt sprawy opinii Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. sporządzonej przez mistrza kominiarskiego S. S. potwierdzającej drożność przewodów kominowych w lokalu i stwierdzającej, iż zaburzenia ciągu wentylacyjnego powstają z powodu bardzo szczelnych okien i drzwi wejściowych. Sąd uznał, że organy nie dokonały żadnej oceny przedłożonej opinii przyjmując bezrefleksyjnie jej wniosek za podstawę faktyczną swego rozstrzygnięcia. Brak jest także przeprowadzenia przez organy jakiegokolwiek postępowania w zakresie ustalenia poziomu wilgotności w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi. Po zwrocie akt administracyjnych, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ I instancji w dniu [...] września 2014 r. przeprowadził czynności kontrolne w lokalu skarżącej, w trakcie których nie stwierdził złego stanu technicznego lokalu ani zarysowań, spękań ścian i sufitów. Nie stwierdzono również żadnych zawilgoceń. Następnie, postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...] " obowiązek sporządzenia i przedłożenia oceny technicznej stanu technicznego określającej stan wentylacji i wilgotności powietrza w lokalu nr [...]. W wykonaniu zobowiązania dniu [...] grudnia 2014 r. została przedłożona ocena techniczna określająca stan wentylacji oraz wilgotności powietrza w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], sporządzona przez R. W. posiadającego przygotowanie zawodowe upoważniające do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji sanitarnych, który w dacie sporządzenia oceny technicznej był członkiem [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa zarejestrowanym pod numerem [...]. Z opinii wynika, że wydajność wentylacji grawitacyjnej wynosi: - w łazience z kanałem wywiewnym o wymiarze 14 x 14 cm wynosi – 49,39 m3/h (wydajność wg normy 83/B-03430/A wraz ze zmianą 83/B-03430/Az3 wynosi 50 m3/h); - w kuchni z kuchenką gazową z kanałem o wymiarze 14 x 20 cm wynosi – 70,56 m3/h (wydajność wg normy 83/B-03430/A wraz ze zmianą 83/B-03430/Az3 wynosi - 70 m3/h). Organ wskazał ponadto, że przedłożona ocena zawiera protokół z dokonanego sprawdzenia w lokalu nr [...] w budynku ul. [...] ze stanu wentylacji grawitacyjnej i wilgotności, w której stwierdzono, iż przewody wentylacyjne są drożne, sprawdzone kulą kominiarską. Temperatura wynosiła 22o C, wilgotność wynosiła 552% (przy rozszczelnieniu spada do 48,3). Przepływ powietrza w wentylacji wynosi: w kuchni – 0,4 m/s, w łazience – 0,5 m/s. W dniu [...] stycznia 2015 r. powyższa ocena techniczna została uzupełniona stwierdzeniem, że przewody wentylacyjne w lokalu nr [...] są wykonane prawidłowo zgodnie z dokumentacją projektową budynku mieszkalnego wielorodzinnego znajdującego się na działkach nr ewid. [...] i [...] w [...] i są drożne na całej wysokości oraz prawidłowo wykonane są podłączenia przewodów w całym pionie kominowym oraz wyprowadzenia tych wylotów. Organ wskazał, że zgodnie z § 147 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), wentylacja i klimatyzacja powinny zapewniać odpowiednią jakość środowiska wewnętrznego, w tym wielkość wymiany powietrza, jego czystość, temperaturę, wilgotność względną, prędkość ruchu w pomieszczeniu, przy zachowaniu przepisów odrębnych i wymagań Polskich Norm dotyczących wentylacji, a także warunków bezpieczeństwa pożarowego i wymagań akustycznych określonych w rozporządzeniu. Natomiast w § 149 ust. 4 rozporządzenia określono, że w pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi, wentylowanych w sposób mechaniczny lub klimatyzowanych, wartości temperatury, wilgotności względnej i prędkości ruchu powietrza w pomieszczeniach należy przyjmować do obliczeń zgodnie z Polską Normą dotyczącą parametrów obliczeniowych powietrza wewnętrznego. Organ podniósł, że wskazaną w ww. przepisie Polską Normą jest norma PN-78/B-03421 - "Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza wewnętrznego w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego przebywania ludzi", zgodnie z którą dla okresu zimowego wilgotność względna optymalna powinna wynosić 40 - 60 %, natomiast dopuszczalna minimalna - 30%. W okresie letnim wilgotność względna optymalna powinna wynosić 40 - 55 % (przyjmując, że aktywność fizyczna w takich pomieszczeniach jest mała; dla aktywności średniej i dużej wartość ta to 40 - 60 %), a wilgotność względna maksymalna 70%. Opisany stan faktyczny wskazuje, że poziom wilgotności mieści się w przyjętych granicach. Odnosząc się do przedłożonej przez skarżącą opinii Spółdzielni Pracy Kominiarzy w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., w której stwierdzono w łazience bezruch w przewodzie wentylacyjnym organ wskazał, że podczas sprawdzenia w dniu [...] grudnia 2014 r. nie został stwierdzony bezruch, co potwierdza protokół, zatem nie było konieczności dokonywania inwentaryzacji przewodów i ich podłączeń w całym pionie kominowym, jak również sprawdzenia prawidłowości wyprowadzenia wylotów przewodów kominowych. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zastosowano się do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Sądu z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2049/13. W konkluzji stwierdził, że brak jest podstaw materialnoprawnych do podjęcia rozstrzygnięcia o charakterze nakazowym i postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, w którym kwestionowano stwierdzenia oceny technicznej, organ wskazał, że jeżeli strona nie zgadza się ze stwierdzeniami w niej zawartymi, winna zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego o przeprowadzenie postępowania dyscyplinarnego, lub tez zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w ocenie technicznej. Wskazał, że nie widzi podstaw do kwestionowania dokumentacji wykonanej przez osoby o odpowiednim przygotowaniu zawodowym oraz posiadające stosowne uprawnienia. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. złożyła S. G., nie zgadzając się z nią. Zarzucała autorowi sporządzonej oceny technicznej popełnienie czynu zabronionego. Nie zgadzała się ze stwierdzeniami zawartymi w ocenie technicznej przedstawiając własne wyliczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W dniu [...] stycznia 2016 r. skarżąca złożyła do akt sądowych pismo Korporacji Kominiarzy Polskich Oddziału Okręgowego z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. oraz kserokopię faktury z dnia [...] września 2015 r. za usługi kominiarskie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego w części obejmującej lokal mieszkalny nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym na działkach nr ewid. [...] i [...] w [...] przy ul. [...]. Należy wskazać, że zaskarżona decyzja została wydana po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 9204913 wcześniej wydanego rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, oraz uchylenia przez ten organ decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał m. in., że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone wadliwie i w konsekwencji doprowadziło do przedwczesnej oceny, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zarzucił, że brak jest przeprowadzenia przez organy jakiegokolwiek postępowania w zakresie ustalenia poziomu wilgotności w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi. Stosownie do art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Uwzględniając powyższe, Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję, nie mógł dokonać jej oceny z pominięciem oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2014 r., bowiem zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Należy wskazać, że orzekając ponownie organy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające odpowiadające wymogom określonym w art. 7 i 77 k.p.a., wyczerpująco zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego organ odwoławczy merytorycznie sprawę rozpatrzył na nowo w jej całokształcie, odniósł się do zarzutów strony odwołującej, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ I instancji przeprowadził ponownie postępowanie w sprawie stanu technicznego, dokonał ponownie czynności kontrolnych w lokalu skarżącej, w trakcie których nie stwierdził złego stanu technicznego lokalu ani zarysowań, spękań ścian i sufitów. Nie stwierdzono również żadnych zawilgoceń. Ustalenia zostały zarejestrowane w formie protokołu, zgodnie z art. 67 k.p.a. Organ zobowiązał zarządcę budynku do przedłożenia oceny technicznej stanu technicznego określającej stan wentylacji i wilgotności powietrza w lokalu skarżącej. Przedłożona ocena techniczna, w tym dokonane pomiary wydajności wentylacji grawitacyjnej oraz kontrola przewodów wentylacyjnych, sporządzone przez osoby posiadające właściwe przygotowanie zawodowe i kwalifikacje nie wykazały nieprawidłowości zarówno w zakresie poziom wilgotności jak i wykonawstwa przewodów wentylacyjnych. W konsekwencji powyższych ustaleń i analizy całokształtu materiału dowodowego, organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że brak jest podstaw prawnych do dalszego prowadzenia postępowania i wydawania nakazów lub zakazów w niniejszej sprawie i umorzyły postępowanie. . W myśl bowiem art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy powtórzyć za organem odwoławczym, że jeżeli strona nie zgadzała się ze stwierdzeniami w opinii technicznej podważając wręcz jej rzetelność, winna zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego o przeprowadzenie postępowania dyscyplinarnego, lub też zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w ocenie technicznej. Nowy dowód w sprawie strona powinna przedłożyć organowi, on bowiem prowadzi postępowanie. Należy zgodzić się z organem, który wskazał, że nie widzi podstaw do kwestionowania dokumentacji wykonanej przez osoby o odpowiednim przygotowaniu zawodowym oraz posiadające stosowne uprawnienia. Przesłanie Sądowi nowego dowodu (pisma) nie ma żadnego znaczenia w sprawie, Sąd nie prowadzi bowiem postępowania dowodowego. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania wszczętego w związku z wnioskiem skarżącej, odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).