VII SA/Wa 1252/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 stycznia 2026 r. nr 14/OPO/2026 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz I. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

I. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z 15 stycznia 2026 r. nr 14/OPO/2026 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 maja 2026 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącej. Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłki nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z 20 maja 2026 r. i awizo powtórne z 28 maja 2026 r.), po czym 8 czerwca 2026 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę do Sądu, którą uznano za skutecznie doręczoną w dniu 3 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej, wnosząc do Sądu skargę, nie podał w niej numeru PESEL skarżącej, nie uczynił tego również na wezwanie Przewodniczącego Wydziału. Nieuzupełnienie tego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.". Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwanie skierowane do pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi, dwukrotnie awizowane w dniach 20 i 28 maja 2026 r., uznać należało za skutecznie doręczone w dniu 3 czerwca 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 10 czerwca 2026 r. Z akt sprawy wynika, że profesjonalny pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.