VII SA/Wa 1249/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 11 kwietnia 2025 r. nr 607/OPO/2025 w przedmiocie uchylenia decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu M. M. kwotę 200 zł (dwieście złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z 4 czerwca 2025 r., wezwał M. M. (dalej: "skarżący") do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi z 17 maja 2025 r., wraz z załącznikami, celem doręczenia uczestnikom postępowania w kwocie 8 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi wniesionej przez ww. skarżącego. Z urzędowego poświadczenia doręczenia korespondencji wynika, że zawiadomienie o przesyłce, zawierające zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zostało doręczone (drogą elektroniczną na adres skarżącego) w dniu 30 czerwca 2025 r. (doręczenie zastępcze). Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie 7 lipca 2025 r. Pomimo upływu terminu, skarżący nie dopełnił ww. czynności. Nie uiścił opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wydruków skargi wraz z załącznikami. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Jednocześnie wskazać należy, że termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi nie został przywrócony (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 stycznia 2026 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 i 219 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935). dalej: p.p.s.a. Przesłankami tymi są m.in.: nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3a p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlega odrzuceniu przez Sąd. Na podstawie art. 235a p.p.s.a., za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, pobiera się opłatę kancelaryjną. W konsekwencji niewykonanie ww. wezwania Sądu, uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie uiści opłaty kancelaryjnej za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 4 czerwca 2025 r wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom. Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowo-administracyjnych (Dz. U. z 2019, poz. 1090) za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości 0,50 zł za każdą stronę wydruku czarno-białego w formacie 210 x 297 mm (A4) oraz 1 zł za każdą stronę wydruku kolorowego w formacie 210 x 297 mm (A4). Wezwanie doręczono wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania skarżącemu w dniu 30 czerwca 2025 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych minął zatem w dniu 7 lipca 2025 r. Sąd ustalił, że wskazaną opłatę kancelaryjną za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego skarżący uiścił dopiero 13 lipca 2025 r. przy wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia ww. opłaty, a więc z uchybieniem terminu. Skarga M. M. posiadała zatem braki, które nie zostały uzupełnione w terminie, co z kolei uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zobligowany był odrzucić skargę wniesioną przez M. M.o na podstawie art. 220 § 3a p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego przez ww. skarżącego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.