VII SA/Wa 116/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów postanawia: odrzucić skargę.

A. K. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego ("PWIS") w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zaskarżonym postanowieniem PWIS utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2017 r. dotyczącego stanowiska odnośnie do zarzutów zgłoszonych przez skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Wojewodę [...] na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. W związku z przywołanym art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu zostało wyłączone spod kontroli sądowoadministracyjnej, a skarga na nie, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, że organ prawidłowo pouczył stronę o niezaskarżalności ww. postanowienia, mimo to skarżący wniósł na nie skargę. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.