VII SA/Wa 1098/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. P. i A. P1. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. VII SAB/Wa 2381/25 w sprawie ze skargi A. P. i A. P1. na bezczynność Ministra Finansów i Gospodarki w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. P. i A. P. na bezczynność Ministra Finansów i Gospodarki w przedmiocie rozpatrzenia odwołania, wyrokiem z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. VII SAB/Wa 2381/25 stwierdził, że organ ten dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania odwoławczego, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie zobowiązano organ do rozpoznania odwołania A. P. i A. P. od decyzji Wojewody Lubelskiego z dnia 25 kwietnia 2025 r., znak: IF-II.747.4.2025.DB – w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącym i pełnomocnikowi organu przy pismach z dnia 9 lutego 2026 r. Nie została złożona skarga kasacyjna wyroku z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. VII SAB/Wa 2381/25. Akta postępowania na dzień wydawania przedmiotowego postanowienia nie zostały jeszcze zwrócone organowi wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Pismem z dnia 20 kwietnia 2026 r. skarżący złożyli skargę na niewykonanie przedmiotowego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zanim sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania sprawy, w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Powinność ta wynika z art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), który stanowi, że sąd odrzuca skargę w przypadku zaistnienia przesłanki wymienionej w tym przepisie. Stosownie do art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższy przepis wskazuje następujące przesłanki wniesienia skargi na niewykonanie wyroku: wyrok uwzględnia skargę na bezczynność, zaś strona przed złożeniem skargi wezwała właściwy organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Niewykonany wyrok musi zaś posiadać walor prawomocności. Należy także zauważyć, że aby organ mógł wykonać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, konieczne jest jego uprzednie przekazanie mu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, które przedłożył sądowi wraz ze skargą. W przedmiotowej sprawie mamy natomiast do czynienia z sytuacją, w której do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie dokonano czynności polegającej na przekazaniu do organu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Zatem niemożliwe było wykonanie przez organ wyroku z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. VII SAB/Wa 2381/25. Ponadto skarżący nie wskazali, aby przed wniesieniem skargi z dnia 20 kwietnia 2026 r. wezwali właściwy organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Natomiast brak wezwania, jego złożenie przed doręczeniem organowi wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności lub wezwanie do wykonania wyroku wniesione dopiero po wniesieniu skargi na niewykonanie wyroku, skutkuje odrzuceniem skargi na niewykonanie wyroku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. B. Dauter (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2009 oraz postanowienia NSA z dnia: 6 września 2013 r. sygn. akt II OSK 1949/13, oraz 13 września 2013 r. sygn. akt I OSK 1920/13). Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a.