VII SA/Wa 1014/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie: sędzia WSA Izabela Ostrowska, asesor WSA Justyna Wtulich – Gruszczyńska (spr.), , Protokolant: ref. Tomasz Bilewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2023 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lutego 2023 r. nr 202/23 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku oddala skargę

Zaskarżoną decyzją Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, powoływany dalej jako : "MWINB" po rozpatrzeniu odwołań M. P. i W. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy, dalej jako: "PINB dla m.st. Warszawy" z 21 grudnia 2022r., nr IVOT/285/2022 nakazującej ww. osobom usunięcie - w terminie 6 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna - stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], poprzez wykonanie robót budowlanych, w ramach których należy: 1. wykonać naprawę drewnianej konstrukcji budynku, w tym stropów i dachu; 2. wykonać naprawę pokrycia dachu; 3. wykonać naprawę tynków wewnętrznych i poszycia ścian zewnętrznych; 4. wykonać naprawę kominów; 5. wymienić obróbki blacharskie - rynny i rury spustowe; 6. wymienić stolarkę okienną i drzwiową; 7. naprawić instalację wentylacji grawitacyjnej; 8. wymienić instalację elektryczną z osprzętem. utrzymał w mocy decyzję PINB z 21 grudnia 2022 r. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawiał się następująco : W dniu 16 grudnia 2021r. do PINB dla m.st. Warszawy wpłynęło pismo, w którym zwrócono uwagę na nieodpowiedni stan techniczny budynku usytuowanego przy ul. [...] W 11 stycznia 2022r. przedstawiciel PINB dla m.st. Warszawy przeprowadził czynności kontrolne, w trakcie których ustalono, że na terenie ww. nieruchomości znajduje się wolnostojący, jednorodzinny, parterowy budynek mieszkalny z poddaszem użytkowym. Właścicielami budynku są M. P. i W. P. Budynek użytkuje M. K.. Ogólny stan techniczny budynku jest nieodpowiedni: zniszczona z erozją biologiczną i zawilgocona konstrukcja dachu, częściowo podparta prowizorycznie; zniszczone, zagrzybione i zawilgocone poszycie z desek; uszkodzone, przeciekające pokrycie z papy z wstawkami zabezpieczającymi z innych materiałów; zniszczony murowany komin; zniszczone fragmenty elementów blacharskich z licznymi ubytkami; zniszczone poszycie drewniane ścian zewnętrznych z ubytkami; zawilgocone i zagrzybione z ugięciem i ubytkami tynku stropy (widoczna erozja trzciny pod tynkiem); zniszczona stolarka okienna i drzwiowa z ubytkami szyb i prześwitami; liczne zacieki i zagrzybienie tynków wewnętrznych z pęknięciami; zniszczona instalacja elektryczna. Budynek ogrzewany tzw. kozą opalaną materiałem drzewnym, dodatkowo ogrzewany piecykiem elektrycznym. Nieczynna wentylacja. Budynek nie jest poddawany przeglądom okresowym. Stwierdzono zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia z uwagi na zalewanie budynku wodami opadowymi, ugięcia zawilgoconych drewnianych stropów, wadliwe instalacje kominowe i ogrzewcze oraz zniszczone instalacje elektryczne. PINB dla m.st. Warszawy, decyzją z 7 lutego 2022r., nr IVOT/28/2022 nakazał M. P. i W. P. przeprowadzenie kontroli okresowej ww. budynku mieszkalnego. Obowiązek nałożony decyzją nie został wykonany (skarżący nie przedłożyli opisywanych w nim protokołów kontrolnych). W dniu 8 listopada 2022r. przeprowadzono ponowne czynności kontrolne, w trakcie których potwierdzono, że ogólny stan techniczny budynku jest nieodpowiedni. Następnie PINB dla m.st. Warszawy, decyzją z 21 grudnia 2022r., nr IVOT/285/2022 nakazał M. P. i W. P. usunięcie - w terminie 6 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna - stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym ww. budynku mieszkalnego jednorodzinnego poprzez wykonanie opisanych w decyzji robót budowlanych. Od decyzji odwołanie złożyli M. P. i W. P. Rozpoznając sprawę MWINB przytoczył treści art. 61 i 66 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.). Wskazał, że z dokumentacji zgromadzonej w sprawie, tj. w szczególności protokołu kontroli z 8 listopada 2022r., nr IVOT/831/2022, jak i z 11 stycznia 2022r., nr IVOT/9/2022 wynika, że ww. budynku mieszkalnym, występują poważne nieprawidłowości związane z jego stanem technicznym, które wymagają niezwłocznego usunięcia, a ponadto jego stan zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia. W ocenie organu odwoławczego, PINB dla m. st. Warszawy zasadnie wdrożył tryb postępowania przewidziany art. 66 Prawa budowlanego. Ww. budynek znajduje się bowiem w nieodpowiednim stanie technicznym, a ponadto jego stan zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia. Takie ustalenia uprawniają, a nawet obligują organ nadzoru budowlanego do podjęcia stosownych działań mających na celu usunięcie nieprawidłowości i stanu zagrożenia. Organ wskazał, że zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego obowiązki związane z zapewnieniem użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem oraz wymaganiami ochrony środowiska, jak również związane z utrzymaniem obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym są obowiązkami spoczywającymi na właścicielu lub zarządcy. Nałożenie na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązków, o jakich stanowi art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane jest konsekwencją niezastosowania się do ciążących na nich obowiązków, mających na celu utrzymanie obiektu we właściwym stanie technicznym i estetycznym wynikających z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy. Z przepisu tego wynika, że ma on zastosowanie do przypadków szczególnego zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego w odniesieniu do stanu technicznego obiektu, i ma na celu utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie technicznym. W ocenie MWINB prawidłowo, jako adresatów wydanej decyzji organ I-szej instancji wskazał M. P. i W. P.. Osoby te są bowiem współwłaścicielami spornego budynku oraz nieruchomości na której się on znajduje (co potwierdza wypis z rejestru gruntów i budynków z 22 grudnia 2021 r., i co nie jest kwestionowane przez skarżących), a tym samym są odpowiedzialne za jego stan techniczny oraz uprawnione do wykonania nakazanych decyzją obowiązków. Odnosząc się do zarzutów odwołania, MWINB wyjaśnił, że wydanie decyzji w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym ww. obiektu budowlanego nie jest uzależnione od zapewnienia przez miasto lokalu zamiennego dla M. i A. K.. Organ zwrócił uwagę na treść pisma Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] z 18 października 2022 r., w którym wskazano, że obowiązek zapewnienia lokalu zamiennego w przypadku wypowiedzenia umowy najmu wymagającego jego opróżnienia w związku z koniecznością remontu i rozbiórki spoczywa nie na m.st. Warszawie, lecz na właścicielu budynku. Organ zaznaczył, że obowiązki nałożone decyzją należy wykonać w terminie 6 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna. W świetle powyższego brak jest podstaw dla twierdzenia o braku możliwości "eksmitowania" mieszkańców spornego budynku na czas przeprowadzania robót naprawczych, albowiem ta (jak wskazuje się w odwołaniu) wyłączona jest wyłącznie w okresie od 1 listopada do 31 marca. MWINB podkreślił, że w sprawie wydana została decyzja z 13 grudnia 2022r., nr IVOT/282/2022 którą nakazano opróżnienie ww. budynku mieszkalnego. Zatem wbrew zarzutom skargi obowiązek wyłączenia obiektu z użytkowania nie został nałożony decyzją PINB dla m.st. Warszawy z 21 grudnia 2022 r. W ocenie MWINB, organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Skargę na decyzję MWINB z 20 lutego 2023 r., nr 202/23 wniósł M. P. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego to jest : art. 6, 7 i 8 k.p.a. poprzez brak ustalenia czy wobec przedmiotowego budynku powinno być wydane orzeczenie w oparciu o art. 66 ust.1 czy 67 ust.1 Prawa budowlanego, - naruszenie normy art. 63 ust. 3 w zw. z art. 81c ust.2 Prawa budowlanego poprzez pominięcie dowodu z ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego a poprzestaniu na wezwaniu stron do przeprowadzenia okresowej kontroli budynku, - brak rozważenia czy strona postępowania nie powinna być dzielnica [...], wobec faktu, że budynek jest użytkowany od 1954 r. przez lokatorów z tzw. szczególnego trybu najmu a zatem zarządcą budynku jest właściwy wydział lokalowy dzielnicy [...]. Na okoliczność, że decyzja powinna być wydana w oparciu o normę art. 67 § 1 Prawa budowlanego, skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z protokołu kontroli pięcioletniej, z 21 marca 2023 r., sporządzonego przez P. K. upr. Bud. Nr. St-581/89 w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę MWINB podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje : Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2022 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 t.j.) powoływanej dalej jako : "p.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja MWINB z 20 lutego 2023 r., utrzymująca w mocy decyzję PINB dla m.st. Warszawy z 21 grudnia 2022 r., nr IVOT/285/2022 nakazującą M. P. i W. P. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy [...], poprzez wykonanie w terminie 6 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna wymienionych w decyzji robót budowlanych. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 2351). Zgodnie z tym przepisem w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Z przepisu tego wynika, że ma on zastosowanie do przypadków szczególnego zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego w odniesieniu do stanu technicznego obiektu, i ma na celu utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie technicznym. Do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych w obiekcie budowlanym nieprawidłowości wystarczające jest stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu, natomiast rodzaj podejmowanych przez organ nakazów zależny jest od ustalonych potrzeb. Wydany na podstawie art. 66 Prawa budowlanego nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie może budzić wątpliwości interpretacyjnych, tym bardziej, iż decyzje podejmowane na podstawie tego przepisu mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lipca 1998r., sygn. akt IV SA 1420/96, z 3 kwietnia 2009r., sygn. akt II OSK 427/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 października 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 931/08). Przesłanką zastosowania przez organ art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane jest ustalenie, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska; 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku; albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie wobec wystąpienia przesłanki nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego oraz zagrożenia bezpieczeństwa życia lub zdrowia ludzi organ zobligowany był do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Wskazać trzeba, iż art. 66 ustawy Prawo budowlane znajduje się w Rozdziale 6 wymienionej ustawy zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Przez pojęcie "utrzymanie" należy rozumieć zachowanie w dobrej sprawności, zachowanie w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Przepis ten służy usunięciu nieprawidłowości (nieodpowiedniego stanu technicznego) powstałych w trakcie użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Zauważyć należy, że przepis art. 66 ustawy Prawo budowlane nie tworzy dla właściciela czy zarządcy obiektu nowego obowiązku, lecz tylko precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 przywołanej ustawy. W niniejszej sprawie PINB dla m.st. Warszawy przeprowadził w dniu 11 stycznia 2022 r. czynności kontrolne przy udziale najemcy Małgorzaty Kwiatkowskiej. Podczas kontroli ustalono, że budynek nie jest poddawany przeglądom okresowym. Stwierdzono, że ogólny stan techniczny budynku jest nieodpowiedni i stwarza zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz mienia z uwagi na zalewanie budynku wodami opadowymi, ugięcia zawilgoconych drewnianych stropów, wadliwe instalacje kominowe i ogrzewcze, zniszczone instalacje elektryczne (protokół IVOT/9/2022). Wobec niewypełniania przez właścicieli budynku ustawowego obowiązku utrzymywania użytkowanego obiektu we właściwym stanie technicznym oraz dokonywania przeglądów okresowych, prawidłowo organ nałożył na właścicieli budynku mieszkalnego obowiązek przeprowadzenia kontroli okresowej budynku obejmującej sprawdzenie przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych), oraz instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia. Wskazał, że kontrolą tą powinno zostać objęte także badanie instalacji elektrycznej i piorunochronowej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, odporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów (art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego). Jak wynika z akt sprawy właściciele budynku M. P. i W. P. pomimo upływu terminu określonego w decyzji nie wykonali nałożonego obowiązku przeprowadzenia kontroli okresowej stanu technicznego obiektu, instalacji i przewodów, o jakiej mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, nie przedłożyli także protokołów z przeprowadzenia kontroli okresowej stanu technicznego obiektu. Zasadnie zatem organ przeprowadził ponowne oględziny obiektu w dniu 8 listopada 2022 r., celem ustalenia aktualnego stanu faktycznego w zakresie stanu technicznego przedmiotowego budynku. Podczas oględzin ustalono, że ogólny stan techniczny budynku jest nieodpowiedni i stwarza zagrożenie miejscowym zawaleniem elementów stropu w rejonie poddasza, odspojeniem fragmentów tynków stropów, zniszczoną instalację elektryczną usytuowaną w zalanych elementach budynku. W ocenie Sądu, prawidłowo organ nakazał współwłaścicielom budynku usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego budynku mieszkalnego poprzez wykonanie robót budowlanych wyszczególnionych w decyzji w decyzji z 21 grudnia 2022 r. Podkreślić należy, iż adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy, może być wyłącznie podmiot wskazany w art. 61 ustawy, czyli właściciel lub zarządca budynku, albowiem te podmioty są zobowiązane do użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (art. 5 ust. 2 tej ustawy). Nałożenie na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązków, o jakich stanowi art. 66 ust. 1 ustawy Prawa budowlanego jest konsekwencją niezastosowania się do ciążących na nich obowiązków, mających na celu utrzymanie obiektu we właściwym stanie technicznym i estetycznym wynikających z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy. Zakres tych obowiązków wskazuje art. 5 ust. 2 ustawy, według którego obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 tego artykułu. Odpowiedzialność wskazanych podmiotów za właściwe użytkowanie obiektu wiąże się więc ze sposobem zarządzania obiektem. Dodać w tym miejscu należy, iż w przypadku współwłasności żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługuje odrębne, a zarazem wyłączne prawo podmiotowe do wydzielonej fizycznie części wspólnej rzeczy. Oznacza to zatem, iż nałożone przez organ obowiązki obciążają wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. W ocenie Sądu, ustalony przez organy stan faktyczny uzasadniał zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego. Podkreślić należy, że stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, czy też jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, w każdym z takich przypadków obliguje organ do wydania decyzji zawierającej stosowne nakazy. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego braku ustalenia czy wobec przedmiotowego budynku powinno być wydane orzeczenie w oparciu o art. 66 ust. 1 czy w oparciu o art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego wyjaśnić należy, że prawidłowo w niniejszej sprawie organ zastosował art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. Stosownie do treści art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego "Jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia". Z treści powyższego przepisu bezspornie wynika, że ma on zastosowanie w sytuacji, gdy obiekt jest nieużytkowany lub niewykończony. W niniejszej sprawie podczas przeprowadzonych przez organ czynności kontrolnych ustalono, że budynek mieszkalny jest zamieszkały i użytkowany przez najemców M. K. i A. K.. Z tego względu, nie mógł mieć w niniejszej sprawie zastosowania art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego. Wskazać należy, że Sąd w protokole rozprawy z 20 lipca 2023 r. oddalił wniosek dowodowy zawarty w skardze o dopuszczenie protokołu kontroli pięcioletniej z 21 marca 2023 r., sporządzonego przez P. K. na okoliczność, że decyzja powinna być wydana podstawie art. 67 § 1 Prawa budowlanego. Zaznaczyć należy, że protokół kontroli pięcioletniej z 21 marca 2023 r., został sporządzony już po wydaniu decyzji przez organ I, jak i II instancji. Ustosunkowując się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organ art. 63 ust. 3 w zw. z art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego poprzez pominięcie dowodu z ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego a poprzestaniu na wezwaniu stron do przeprowadzenia okresowej kontroli budynku, stwierdzić należy, że jest on bezpodstawny. Stosownie do treści. art. 81 c Prawa budowlanego "Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. W niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego nie miał żadnych wątpliwości co do nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku mieszkalnego stwarzającego zagrożenie dla bezpieczeństwa życia i zdrowia mieszkających w nim najemców. Nieodpowiedni stan techniczny budynku mieszkalnego wynikał zarówno z przeprowadzonych dwukrotnie w dniu 11 stycznia 2022 r. oraz w dniu 8 listopada 2022 r. oględzin i kontroli obiektu budowlanego oraz sporządzonych protokołów z kontroli, jak również z załączonej dokumentacji fotograficznej. Brak było zatem podstaw do nakładania na właścicieli obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej stanu technicznego przedmiotowego budynku. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego braku rozważenia czy stroną postępowania nie powinna być dzielnica Wawer m.st. Warszawy, wobec faktu, że budynek jest użytkowany od 1954 r. przez lokatorów z tzw. szczególnego trybu najmu a zatem zarządcą budynku jest właściwy wydział lokalowy dzielnicy Wawer, stwierdzić należy że jest on chybiony. Wskazać należy, że zarówno decyzja PINB dla m.st. Warszawy, jak i MWINB została doręczona do wiadomości Urzędowi m.st. Warszawy Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...]. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ art. 6,7,8 k.p.a. Sąd stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, organ podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, rozpatrzył i ocenił materiał dowodowy w sposób prawidłowy i wystarczający dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia z zachowanie reguł określonych w art. 6, 7, 8 k.p.a., oraz art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., czemu dał wyraz w uzasadnieniu odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 151 p.p.s.a., skargę oddalił.