VI SO/Wa 6/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wymierzenia grzywny Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w związku z nieprzekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie skargi z dnia 17 kwietnia 2022 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odmówić wymierzenia grzywny

M. S. (dalej: "wnioskodawca"), pismem z 22 maja 2022 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: "Prezes URE", "organ") grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a), w związku z nieprzekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie skargi z dnia 17 kwietnia 2022 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wniósł o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga została wniesiona 17 kwietnia 2022 r. za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, zaś dzień 17 i 18 kwietnia 2022 r. stanowiły dni wolne od pracy. W związku z powyższym, przyjęcie i wydrukowanie skarg było możliwe dopiero w dniu następnym, tj. 19 kwietnia 2022 r. (co potwierdza prezentata na wydruku skargi). Zdaniem organ termin na przekazanie skargi rozpoczął bieg 19 kwietnia 2022 r., a skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu została przekazana w terminie ustawowym w dniu 19 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie Prezesowi URE grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Podkreślenia zatem wymaga, że trzydziestodniowy termin, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie, rozpoczyna swój bieg wraz z datą rzeczywistego otrzymania skargi (B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, czyli niewypełnienie obowiązków procesowych przez organ, bez względu na jego przyczyny. Wymierzenie grzywny zgodnie z powołanym przepisem ma zatem charakter fakultatywny. Sąd, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie wymierza jej automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym także przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., oraz czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił ten obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej (por. postanowienie NSA z 17 maja 2022 r., sygn. akt III OZ 309/22; postanowienie NSA z 24 maja 2022 r., sygn. akt III OZ 314/22). W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została 17 kwietnia 2022 r. który to stanowił pierwszy dzień Wielkiej Nocy. Zgodnie z art. 1 pkt c-d ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1920) dniami wolnymi od pracy są pierwszy i drugi dzień Wielkiej Nocy. Zasadne jest zatem twierdzenie organu, zgodnie z którym faktyczne otrzymanie skargi nastąpiło 19 kwietnia 2022 r., czyli w dniu następującym po dniach wolnych od pracy. Mając powyższe na uwadze, w niniejszej sprawie nie może znaleźć zastosowania konstrukcja zwarta w art. 55 1 p.p.s.a., bowiem ustawowy termin 30 dni wskazany w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został naruszony przez organ. W przedmiotowej sprawie organ nie może ponosić odpowiedzialności polegającej na konieczności uiszczenia grzywny, skoro jego zachowanie nie narusza obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Tylko dodatkowo Sąd zatem podnosi, że podziela dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych zgodnie z którym kwestia możliwości zastosowania sankcji z art. 55 § 1 p.p.s.a., pozostawiona jest uznaniu sądu, zatem zależy od okoliczności konkretnej sprawy (postanowienie NSA z 5 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 161/10). Jeżeli zatem przekroczenie terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., jest niewielkie, to Sąd nie jest zobligowany do wymierzenia organowi grzywny. Ewentualne jednodniowe, dwudniowe czy kilkudniowe opóźnienie w przekazaniu skargi przez organ nie musi zatem oznaczać konieczności ukarania organu przez sąd administracyjny. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.