VI SA/Wa 870/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Skarżący T. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z w.w. skargi, bowiem swoją decyzją z dnia [...] marca 2020 r., znak: [...], uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2020 r., znak: [...], w całości oraz poprzedzającą ją decyzję [...] inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia [...] listopada 2019 r., znak: [...] i orzekł co do istoty sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Podkreślenia wymaga, że treść tego przepisu nie budzi żadnych wątpliwości i wynika z niego jednoznacznie, że organ jest uprawniony zastosować powołaną normę tylko w takiej sytuacji, w której zamierza uwzględnić skargę w całości, czyli wyłącznie wówczas, kiedy zgadza się w pełni ze stanowiskiem skarżącego, prezentowanym w skardze. W konsekwencji, prawidłowe zastosowanie art. 54 § 3 p.p.s.a. może prowadzić wyłącznie do wydania przez organ rozstrzygnięcia, zgodnego z oczekiwaniami skarżącego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] marca 2020 r., znak: [...], uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2020 r., znak: [...] w całości oraz poprzedzającą ją decyzję [...] inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia [...] listopada 2019 r., znak: [...]. Orzekając co do istoty sprawy zmienił zezwolenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2003 r., znak: [...], zmienionego decyzją z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w miejscowości O., przy ul. S. [...] i nadał mu następującą treść: "udziela: Pani mgr farm. R. B., ul. H. [...],[...] O., (numer NIP: [...]), Pani mgr farm. B. B., ul. H. nr [...],[...] O. (numer NIP: [...]), Panu T. B. (numer NIP [...]), al. J., nr [...],[...] O. - wspólnikom spółki cywilnej, zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą: "[...]" w O. przy ul. H. [...]". Innymi słowy, w istocie skarga została uwzględniona i postępowanie należało umorzyć. Przewiduje to art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. (pkt 3). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – na mocy art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji