VI SA/Wa 5998/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Anna Fyda - Kawula, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia: odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] października 2023 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego zawiesił do dnia 29 stycznia 2024 r., zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego o numerze [...], udzielone dnia 25 lipca 2018 r. przedsiębiorcy [...] S Sp. z o.o. z siedzibą w W. (Skarżąca). Pismem z 23 października 2023 r. Skarżąca złożyła do Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] października 2023 r. Następnie w dniu 30 października 2023 r. Skarżąca wniosła do Sądu skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2023 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zasadę tę zmodyfikowano w art. 52 § 3 zdanie 1 p.p.s.a., w myśl którego, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Należy zauważyć, że ostatnio powołany przepis dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronom wybór środka ochrony prawnej, co nie oznacza jednak, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wtedy, gdy strona nie korzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie ma przy tym znaczenia, czy środek przysługujący w toku postępowania administracyjnego został złożony skutecznie, czy też nie, bowiem jedynym warunkiem ustawowym pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku (tak też NSA w postanowieniu z 29 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1169/19). Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do sytuacji, w której strona mogłaby wnieść skargę do sądu niejako na wypadek, gdyby wniosek do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wniesiony skutecznie. Taka argumentacja byłaby niezgodna z literalnym brzmieniem art. 52 § 3 p.p.s.a., który wymaga od strony wyboru, w jakim trybie będzie domagała się ochrony, a więc czy skorzysta z trybu postępowania administracyjnego, czy też z trybu sądowoadministracyjnego. Przy czym, konsekwencje tego wyboru obciążają stronę. Wobec tego w rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie mogła skutecznie domagać się rozpoznania skargi, z uwagi złożenie wniosku o przywrócenie terminu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca zdecydowała się na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a tym samym wybrała administracyjny tryb zaskarżenia decyzji (art. 52 § 3 p.p.s.a.) Z tego powodu skarga złożona równolegle do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na nieostateczną decyzję była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Ze wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.