VI SA/Wa 2940/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

[...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej zwana "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezydenta [...] z dnia 30 maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej w związku z niedopełnieniem obowiązku zwrócenia do organu licencyjnego druku zezwolenia. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wyjaśnienia wymaga, że niezachowanie trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego ma miejsce zarówno wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1355/13, z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 116/13). Dopiero bowiem akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie od zaskarżonego postanowienia Prezydenta [...] z dnia 30 maja 2022 r. nr [...] skarżącej przysługiwało, zgodnie z art. 141 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) – dalej zwanej "k.p.a.", prawo do złożenia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] za pośrednictwem organu I instancji, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia. Powyższe postanowienie zawierało pouczenie w tym zakresie. Jak wnika z odpowiedzi na skargę skarżąca nie skorzystała z tego uprawnienia i nie złożyła zażalenia na ww. postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero na decyzję (lub postanowienie) wydane przez organ II instancji można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować zatem jedynie skarga na rozstrzygnięcie podjęte w wyniku rozpoznania odwołania (lub zażalenia). Rozpoznając taką skargę Sąd bada także legalność decyzji (lub postanowienia) I instancji. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił postanowienie organu I instancji. Należało zatem uznać, iż skarżący wnosząc skargę naruszył wymóg przewidziany w powołanym wyżej art. 52 § 1 P.p.s.a. Powyższe czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.