VI SA/Wa 2896/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2022 r. sprzeciwu "(...)" Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" września 2021 r. nr "(...)" w przedmiocie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Przedmiotem skargi wniesionej przez spółkę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Strona", "Spółka", "Skarżąca"), jest decyzja z [...] września 2021 r. Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 2, art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, z późn. zm., dalej: "K.p.a."), po rozpoznaniu odwołania Strony, uchylająca w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "[...]WITD", "organ I instancji"), nr [...] z [...] maja 2021 r. w przedmiocie nałożenia na stronę kary pieniężnej w wysokości 5000 zł, za brak zezwolenia kat. III, i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że [...]WITD [...] maja 2015 r. wydał decyzję nr [...], którą nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 5000 złotych, z tytułu wykonywania przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym jak bez zezwolenia kategorii III - VI. Pismem z 18 lutego 2021 r. Strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją [...]WITD z [...] maja 2015 r., a jako podstawę wniosku wskazał ustawę z dnia 18 grudnia 2020 r., o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw. [...]WITD postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją z [...] maja 2015 r. i wskazaną wyżej decyzją nr [...] z [...] maja 2021 r. uchylił decyzję z [...] maja 2015 r. oraz nałożył na Stronę karę w wysokości 5000 zł. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji GITD uznał, że rozstrzygniecie [...]WITD nr [...], którą uchylił decyzję nr [...] z [...] maja 2015 r. oraz nałożył na stronę karę w wysokości 5000 zł. odpowiada w istocie decyzji [...]WITD z [...] maja 2015 r. Wobec powyższego organ I instancji w rozpatrywanej sprawie powinien, zdaniem GITD, zastosować art. 146 § 2 K.p.a., zgodnie z którym nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W związku z powyższym, jak uznał GITD, decyzję [...]WITD z [...] maja 2021 r., należy uchylić w całości, a sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzję GITD z [...] września 2021 r. wnosząc o jej uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od organu na Jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła, mające istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 138 § 2 i art. 139 K.p.a., poprzez wydanie przez organ odwoławczy decyzji na niekorzyść strony w wyniku wyjścia poza granice zaskarżenia. W uzasadnieniu skargi Skarżąca uargumentowała zarzut skargi. W odpowiedzi na sprzeciw GITD wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że sprzeciw zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. Wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając sprzeciw wniesiony w trybie art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), Sąd ocenia jedynie, zgodnie z art. 64e P.p.s.a., istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. Kontrola sądowa zaskarżonej decyzji dotyczy zatem wyłącznie jej zgodności z art. 138 § 2 K.p.a., czyli oceny czy w realiach konkretnej sprawy organ drugiej instancji w uzasadniony sposób skorzystał z możliwości wydania decyzji kasacyjnej, czy też bezpodstawnie uchylił się od załatwienia sprawy co do jej istoty. Sąd nie weryfikuje zaś w tym trybie prawidłowości wykładni i zastosowania przepisów prawa materialnego, w ramach których organ odwoławczy stwierdził potrzebę wydania decyzji na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., nie ocenia istoty sprawy, ani nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest zatem zastosowanie przez GITD art. 138 § 2 K.p.a., na podstawie którego organ uchylił decyzję [...]WITD z [...] maja 2021 r. uchylającą decyzję z [...] maja 2015 r. oraz nakładającą na Stronę karę w wysokości 5000 zł., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W przedmiotowej sprawie GITD uchylił decyzję [...]WITD z [...] maja 2021 r., ze względu na to, że [...]WITD w postępowaniu wznowieniowym, a więc w trybie nadzwyczajnym, uchylając decyzję [...]WITD z [...] maja 2015 r., wydaną w trybie zwyczajnym, nie uwzględnił treści art. 146 § 2 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem natomiast, nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. GITD uchylił zatem decyzję [...]WITD z [...] maja 2021 r. powołując się na art. 138 § 2 K.p.a., jednak z powodów nie przewidzianych w tym przepisie. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby w sprawie rozstrzygniętej decyzją z [...] maja 2021 r. przez [...]WITD istniała konieczność wyjaśnienia okoliczności mających istotny wpływ na jej rozstrzygniecie. Stanowi to naruszenie przez GITD art. 138 § 2 K.p.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy, organ bowiem uznając, że [...]WITD wydał decyzją z naruszeniem art. 146 § 2 K.p.a., powinien wydać rozstrzygniecie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 151 § 2 K.p.a. Jeżeli w niniejszej sprawie nie występują wątpliwości w zakresie ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia, a zachodzą podstawy do uchylenia decyzji [...]WITD ze względu na niezastosowanie przez organ I instancji art. 146 § 2 K.p.a., GITD powinien uchylić decyzję I instancji i rozstrzygnąć co do istoty sprawy z uwzględnieniem treści art. 151 § 2 K.p.a. Naruszenie natomiast przez organ I instancji art. 146 § 2 K.p.a., nie stanowi podstawy uchylenia decyzji I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, w oparciu o art. 138 § 2 K.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 151a § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art.205 § 1 ww. ustawy, w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).