VI SA/Wa 2692/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2022 r. sprawy ze skargi M. H., K. A., J. F., T. K. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zgłoszeniu wynalazku uprzedniego pierwszeństwa oddala skargę

1 UZASADNIENIE W dniu 24 marca 2021 roku M. H., K. A., J. F. oraz T. K. (dalej także jako "Skarżący") dokonali zgłoszenia w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej w skrócie także jako "Organ", "Urząd" lub "UPRP") wynalazku pt. "System wspomagający zmianę pozycji leżącego pacjenta i sposób zmieniania pozycji leżącego pacjenta". Organ nadał przedmiotowemu zgłoszeniu numer [...]. W podaniu Skarżący złożyli oświadczenie o chęci skorzystania z uprzedniego pierwszeństwa ze zgłoszenia, dokonanego w dniu 17 listopada 2020 roku w Polsce, oznaczonego numerem [...]. Pismem z dnia 27 lipca 2021 roku Organ zawiadomił Skarżących o istnieniu przeszkód uniemożliwiających przyznanie przedmiotowemu zgłoszeniu uprzedniego pierwszeństwa wynikającego ze zgłoszenia dokonanego w Polsce w dniu 17 listopada 2020 roku, oznaczonego numerem [...]. W zawiadomieniu Organ wskazał, że Skarżący uchybili terminowi na dołączenie do akt sprawy dowodu pierwszeństwa zgodnego z oświadczeniem złożonym w pkt. 9 podania. Skarżący w piśmie z dnia 20 sierpnia 2021 roku powołali się na § 43 ust. 10 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 września 2001 r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1119, dalej także jako "Rozporządzenie w sprawie zgłoszeń") jako mający zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu. W ocenie Skarżących, pomimo, że przepis ten znajduje się w rozdziale dotyczącym zgłoszeń międzynarodowych, to jego treść nie jest ograniczona jedynie do zgłoszeń międzynarodowych (w odróżnieniu do treści innych przepisów tego paragrafu). A zatem, ze względu na to, że niniejsze zgłoszenie powołuje się na pierwszeństwo ze zgłoszenia dokonanego wcześniej w Urzędzie Patentowym, wymóg złożenia dowodu pierwszeństwa, o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 324, dalej także jako "pwp"), w tym przypadku nie obowiązuje. Skarżący podkreślili nadto, że w świetle art. 220 § 1 pkt 1 i 2 lit. a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej: "kpa"), Organ nie był uprawniony do żądania dowodu pierwszeństwa w przedmiotowym postępowaniu. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 roku nr [...], odmówił przyznania zgłoszeniu z dnia 24 marca 2021 roku, uprzedniego pierwszeństwa wynikającego ze zgłoszenia dokonanego w Polsce w dniu 17 listopada 2020 roku, oznaczonego numerem [...]. Organ wskazał, że Skarżący uchybili terminowi na dołączenie do akt sprawy dowodu pierwszeństwa, zgodnego z oświadczeniem złożonym w pkt. 9 podania. Ponadto, Organ podniósł, że § 43 ust. 10 Rozporządzenia w sprawie zgłoszeń, reguluje rozpatrywanie zgłoszeń międzynarodowych i nie ma zastosowania do przedmiotowego postępowania. W ocenie Organu, także art. 220 § 1 pkt 1 i 2 lit. a kpa nie znajduje w sprawie zastosowania, ponieważ złożenie dowodu pierwszeństwa jest wymogiem ustawowym. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2021 roku nr [...], Skarżący zarzucili naruszenie: - art. 6 w związku z art. 8 oraz art. 77 §1 kpa polegające na dokonaniu wybiórczej, dowolnej i stronniczej oceny stanu faktycznego, wyrażające się w odmowie udzielenia uprzedniego pierwszeństwa wynikającego ze zgłoszenia dokonanego w Urzędzie Patentowym RP w dniu 17 listopada 2020 roku, oznaczonego numerem [...], co w konsekwencji doprowadziło do potraktowania Skarżących w sposób nierespektujący zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, równości, proporcjonalności oraz bezstronnego traktowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 7 w związku z art. 8 oraz 77 § 1 kpa polegające na dokonaniu wybiórczej, dowolnej i stronniczej oceny stanu faktycznego w zakresie faktów i stanu prawnego znanych Organowi z urzędu co do dokonanego uprzednio w tym właśnie Organie zgłoszenia oznaczonego numerem [...], jak i błędnego przyjęcia braku dowodu potwierdzającego zgłoszenie wynalazku we wskazanym państwie; - art. 107 § 3 kpa poprzez niewystarczające odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do stanowiska Skarżących prezentowanego w postępowaniu, w tym niewystarczające uzasadnienie z jakich powodów nie został zastosowany przez organ art. 220 § 1 pkt. 1 i 2 lit. a kpa; - art. 35 ust. 1 pwp polegające na niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu poprzez uznanie, że samo wskazanie w podaniu zgłoszeniowym numeru i daty uprzedniego zgłoszenia dokonanego w Urzędzie Patentowym RP nie stanowi dowodu potwierdzającego zgłoszenie wynalazku w Polsce; - art. 35 ust. 1 pwp w związku z art. § 43 ust. 10 rozporządzenia polegające na niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu, poprzez jego niezastosowanie wyrażające się w tym, że Organ stwierdził że przepis ten nie ma zastosowania w. niniejszej sprawie, podczas gdy przepis nie jest ograniczony do szczególnego rodzaju zgłoszeń patentowych i powinien być w niniejszej sprawie zastosowany, a zatem Urząd powinien uznać uprzednie pierwszeństwo niniejszemu zgłoszeniu patentowemu; - art. 220 § 1 pkt 1 kpa polegające na niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu poprzez uznanie, że Urząd nie żąda złożenia dokumentu pierwszeństwa z uwagi na fakt, iż jego zgłoszenie jest wymogiem ustawowym, podczas gdy przepis ten należy uznać jako szczególny względem art. 35 ust. 1 pwp i w konsekwencji nie wymagać od Zgłaszającego dostarczenia dodatkowego dowodu potwierdzającego zgłoszenie wynalazku. W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. Urząd Patentowy RP w swej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W ramach tej kontroli, sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2022 r., poz. 329 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a."). Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Zdaniem Sądu, żadna z wyżej wskazanych przesłanek nie zaszła w sprawie, a zaskarżone postanowienie UP RP z dnia [...] sierpnia 2021 roku nie narusza prawa. W działaniu Organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego, tj. art. 48 pkt 5 pwp. I tak zgodnie z art. 48 pkt 5 pwp Urząd Patentowy wydaje postanowienie o odmowie przyznania uprzedniego pierwszeństwa w całości lub w części, jeżeli stwierdzi, że zgłaszający uchybił przewidzianym w art. 14 i art. 151 terminom dla dokonania zgłoszenia albo terminowi dla złożenia dowodu pierwszeństwa lub innego dokumentu bądź oświadczenia wymaganego do uzyskania pierwszeństwa. Co do zasady bowiem, pierwszeństwo do uzyskania patentu, przysługuje w Rzeczypospolitej Polskiej, na zasadach określonych w umowach międzynarodowych, według daty pierwszego prawidłowego zgłoszenia wynalazku, we wskazanym państwie, jeżeli od tej daty zgłoszenie w Urzędzie Patentowym dokonane zostanie w okresie 12 miesięcy. Jednocześnie, zgodnie z art. 35 ust. 1 pwp, jeżeli zgłaszający chce skorzystać z uprzedniego pierwszeństwa, powinien w podaniu złożyć stosowne oświadczenie oraz dołączyć dowód potwierdzający zgłoszenie wynalazku we wskazanym państwie bądź wystawienie go na określonej wystawie. Dowód taki może być również złożony w ciągu trzech miesięcy od daty zgłoszenia. Późniejsze złożenie takiego oświadczenia albo dowodu nie skutkuje przyznaniem pierwszeństwa. W realiach przedmiotowej sprawy, Skarżący w podaniu z dnia 24 marca 2021 roku o udzielenie patentu na wynalazek pt. "System wspomagający zmianę pozycji leżącego pacjenta i sposób zmieniania pozycji leżącego pacjenta" (numer zgłoszenia [...]), w rubryce 9, złożyli oświadczenie o chęci skorzystania z uprzedniego pierwszeństwa, precyzując jego numer: "[...]", datę: "17-11-2020" i kraj: "PL". Nadto w rubryce obejmującej opłaty, Skarżący, oprócz opłaty w kwocie 500 złotych za zgłoszenie wynalazku (001) wskazali także opłatę w wysokości 100 złotych od oświadczenia o korzystaniu z pierwszeństwa – za każde pierwszeństwo (004). Zdaniem Skarżących, skoro art. 35 ust. 1 pwp nie precyzuje, jakie warunki musi spełniać dowód potwierdzający zgłoszenie wynalazku we wskazanym państwie, należy uznać, że w przypadku powoływania się na pierwszeństwo z uprzedniego polskiego zgłoszenia patentowego, dokonanego w Urzędzie Patentowym RP, już samo wskazanie w podaniu zgłoszeniowym daty i numeru tego zgłoszenia, tak jak to uczynili, składając oświadczenie w podaniu z dnia 24 marca 2021 roku o udzielenie patentu, stanowi dowód dokonania tego zgłoszenia w Polsce. Tym bardziej, że Urząd Patentowy RP, może bez przeszkód zweryfikować dane tego uprzedniego zgłoszenia patentowego. W ocenie Sądu nie sposób podzielić argumentacji Skarżących z uwagi na wyraźnie rozróżnienie w art. 35 ust. 1 pwp, w przypadku zgłaszającego, który chce skorzystać z uprzedniego pierwszeństwa, z jednej strony obowiązku złożenia w podaniu stosownego oświadczenia a z drugiej odrębnego obowiązku dołączenia dowodu potwierdzającego zgłoszenie wynalazku. Ten drugi obowiązek może zostać spełniony także w późniejszym okresie czasu, nie później jednak, niż w ciągu trzech miesięcy od daty zgłoszenia. Nie jest zatem możliwe, na gruncie przedmiotowej sprawy, aby pominięcie przez Skarżących realizacji drugiego z wymienionych powyżej ustawowych wymagań, w postaci przedłożenia w terminie dowodu potwierdzającego zgłoszenie wynalazku, celem zastrzeżenia pierwszeństwa z niego wynikającego, mogło finalnie skutkować skorzystaniem przez nich, z uprzedniego pierwszeństwa, wyłącznie na skutek samego złożenia w podaniu stosownego oświadczenia. Co istotne, stanowisko Skarżących, nie zasługuje także na uwzględnienie, w świetle wyraźnej dyspozycji art. 19 ust. 1 pwp, zgodnie z którym na wniosek zgłaszającego Urząd Patentowy wydaje, w celu zastrzeżenia pierwszeństwa, o którym mowa w art. 14, dowód dokonania zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w Urzędzie Patentowym (dowód pierwszeństwa). Podstawą sporządzenia dowodu pierwszeństwa może być tylko zgłoszenie spełniające wymagania określone w ustawie, jako dające podstawę do uznania go za dokonane (ust. 2). Procedura wydawania dowodu pierwszeństwa została nadto doprecyzowania w § 36 Rozporządzenia w sprawie zgłoszeń, który brzmi: "§ 36. 1. W toku rozpatrywania zgłoszeń wynalazków lub wzorów użytkowych Urząd Patentowy może, na wniosek zgłaszającego, wydać dowód pierwszeństwa, o którym mowa w art. 19 ustawy. 2. Dowód pierwszeństwa, o którym mowa w ust. 1, składa się z: 1) zaświadczenia Urzędu Patentowego zawierającego nazwisko i imię lub nazwę zgłaszającego, tytuł wynalazku, jeżeli został on w zgłoszeniu określony, datę i numer zgłoszenia oraz 2) kopii dokumentów wymienionych w art. 31 ustawy, które zgłaszający dołączył do podania w zgłoszeniu dającym podstawę do ustalenia daty tego zgłoszenia. Urząd Patentowy potwierdza zgodność tych kopii z oryginałem oraz zamieszcza informację o dokonanej przed wydaniem dowodu zmianie zgłaszającego, jeżeli taka zmiana miała miejsce. 3. Na zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, Urząd Patentowy zamieszcza adnotację o dacie uprzedniego pierwszeństwa, o jaką zgłaszający ubiega się w przypadku wcześniejszego wystawienia na wystawie, oraz o charakterze wystawy. 4. Zaświadczenie opatruje pieczęcią i podpisuje osoba upoważniona na piśmie przez Prezesa Urzędu Patentowego". Co więcej, dowód pierwszeństwa wydawany jest przez UP RP na urzędowym formularzu zaświadczenia. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 231 ust. 1 pwp, Urząd Patentowy wydaje uprawnionym dokumenty patentowe, dodatkowe świadectwa ochronne, świadectwa ochronne na wzór użytkowy, świadectwa ochronne na znak towarowy, świadectwa rejestracji wzoru przemysłowego, świadectwa rejestracji oznaczenia geograficznego i świadectwa rejestracji topografii oraz dowody pierwszeństwa, w postaci papierowej lub elektronicznej. Dokumenty stwierdzające udzielenie patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego, prawa z rejestracji oraz dowody pierwszeństwa wydawane w postaci papierowej opatruje się pieczęcią okrągłą z wizerunkiem orła w koronie i napisem w otoku: "Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej" i podpisem osoby upoważnionej na piśmie przez Prezesa Urzędu Patentowego. W przypadku wydania tych dokumentów oraz dowodów pierwszeństwa w postaci elektronicznej opatruje się je pieczęcią elektroniczną Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej i kwalifikowanym podpisem elektronicznym osoby upoważnionej na piśmie przez Prezesa Urzędu Patentowego. Urząd Patentowy na wniosek uprawnionego wydaje duplikat dokumentu, o którym mowa w ust. 1 (ust. 2). Z kolei zgodnie z art. 2311 pwp Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu patentowego, dodatkowego świadectwa ochronnego, świadectwa ochronnego na wzór użytkowy, świadectwa ochronnego na znak towarowy, świadectwa rejestracji wzoru przemysłowego, świadectwa rejestracji oznaczenia geograficznego, świadectwa rejestracji topografii i dowodu pierwszeństwa, uwzględniając konieczność ujednolicenia formy i treści dokumentów potwierdzających uzyskanie przez uprawnionego patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji albo pierwszeństwo. Obowiązujący aktualnie wzór zaświadczenia o dokonaniu zgłoszenia wynalazku, ujęty jest w załączniku nr 8 do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów patentowych, dodatkowych świadectw ochronnych, świadectw ochronnych, świadectw rejestracji oraz dowodów pierwszeństwa wydawanych przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2016 roku, poz. 1659). Ewidentnie zatem widać, że ustawodawca sformalizował zarówno procedurę uzyskiwania dowodu dokonania zgłoszenia wynalazku, przez zgłaszających, którzy chcieliby zastrzec na tej podstawie pierwszeństwo, jak i samą jego treść a także wprowadził zawity termin, w którym tenże uzyskany dowód, zgłaszający winni przedłożyć w toku postępowania zainicjowanego nowym zgłoszeniem. Tym samym, samo złożone w nowym zgłoszeniu w rubryce 9 oświadczenie o chęci skorzystania z pierwszeństwa z uprzedniego zgłoszenia wynalazku w procedurze krajowej, bez przedłożenia dowodu pierwszeństwa, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pwp, odpowiadającego przy tym wymogom statuowanym w § 36 Rozporządzenia w sprawie zgłoszeń, nie może być skuteczne. Aby zatem Skarżący, składając w dniu 24 marca 2021 roku podanie o udzielenie wynalazku pt. "System wspomagający zmianę pozycji leżącego pacjenta i sposób zmieniania pozycji leżącego pacjenta", mogli skutecznie skorzystać z uprzedniego pierwszeństwa ze zgłoszenia, dokonanego w dniu 17 listopada 2020 roku w Polsce, oznaczonego numerem [...], zobowiązani byli do przedłożenia w terminie odpowiedniego dowodu pierwszeństwa, czego nie uczynili. Skutków zaniechania tego obowiązku nie sanuje przy tym wskazanie przez Skarżących w podaniu zgłoszeniowym daty i numeru uprzedniego zgłoszenia, skoro ustawodawca wyraźnie, oprócz tego wymogu, wprowadził także wymóg złożenia dowodu pierwszeństwa, bez względu na zakres możliwych do odkodowania przez Organ z zapisów rubryki 9 podania, informacji. Zasadnie zatem Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej postanowieniem z dnia [...] sierpnia odmówił przyznania zgłoszeniu z dnia 24 marca 2021 roku, uprzedniego pierwszeństwa wynikającego ze zgłoszenia dokonanego w Polsce w dniu 17 listopada 2020 roku, oznaczonego numerem [...]. W ocenie Sądu, nie zasługuje przy tym na uwzględnienie zarzut niezastosowania przez Organ w sprawie przepisu art. 220 § 1 pkt 1 pwp, zgodnie z którym organ administracji publicznej nie może żądać zaświadczenia ani oświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, jeżeli znane są one organowi z urzędu. Przypomnieć bowiem należy, że w myśl. art. 252 p.w.p., w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie, zdaniem Sądu, przy tak dalece i precyzyjnie ujętej procedurze uzyskiwania dowodu pierwszeństwa, inicjowanej przez samą zainteresowaną stronę, w ramach odpowiedniej procedury zgłoszeniowej, nie sposób podzielić argumentacji Skarżących, domagających się w istocie odstąpienia od niej przez UP RP, z uwagi na postulowane zastosowanie w sprawie dyspozycji art. 220 § 1 pkt 1 k.p.a. Bezzasadnym jest także podniesiony w skardze zarzut niezastosowania w sprawie przez UP RP art. § 43 ust. 10 rozporządzenia w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń, zgodnie z którym to przepisem wymóg złożenia dowodu pierwszeństwa nie obejmuje przypadku, gdy dotyczy on zgłoszenia dokonanego wcześniej w Urzędzie Patentowym albo gdy dowód taki, dostarczony Urzędowi Patentowemu, zgodnie z regulaminem, przez Biuro Międzynarodowe, jest sporządzony w jednym z języków, o których mowa w ust. 13. Przepis ten znajduje się bowiem w Rozdziale 5 ww. rozporządzenia, zatytułowanym "Rozpatrywanie zgłoszeń międzynarodowych", podczas, gdy postępowanie w sprawie zgłoszenia wynalazku oznaczonego numerem [...] prowadzone jest w procedurze krajowej. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że aktualne brzmienie art. 19 pwp, nadane zostało mu wskutek wejścia w życie z dniem 27 lutego 2020 roku ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2309). W poprzednim brzmieniu art. 19 ust. 1 pwp przewidywał, że na wniosek zgłaszającego Urząd Patentowy wydaje, w celu zastrzeżenia pierwszeństwa za granicą, dowód dokonania zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w Urzędzie Patentowym (dowód pierwszeństwa). Zatem, w poprzednim stanie prawnym, dowód pierwszeństwa wydawany przez UP RP, nie mógł być wykorzystany w zgłoszeniu krajowym. Dopiero na mocy wspomnianej nowelizacji usunięte zostało zastrzeżenie, zgodnie z którym dowód pierwszeństwa, między innymi ze zgłoszenia wynalazku, wydawany był jedynie dla zastrzeżenia pierwszeństwa uprzedniego za granicą. Jednocześnie jednak, omawiana nowelizacja, rozszerzając zakres ubiegania się o dowód pierwszeństwa, także na potrzeby procedury krajowej, nie wprowadziła w odniesieniu do tej ostatniej, analogicznego rozwiązania, jak to statuowane w § 43 ust. 10 ww. rozporządzenia, na potrzeby zgłoszenia międzynarodowego. Wyraźny dualizm tych dwóch trybów zgłoszeniowych wyklucza, w ocenie Sądu, dopuszczalność zastosowania § 43 ust. 10 ww. rozporządzenia, w drodze wykładni celowościowej, w ramach zgłoszenia krajowego. W takim stanie rzeczy, zaskarżone postanowienie należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Sąd nie stwierdził przy tym takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. Z przytoczonych wyżej powodów, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.