VI SA/Wa 2521/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. R. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do nadania sprawozdań postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T. R. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) powiększonej o kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2017 r. odrzucono wniosek Firmy [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca", "strona skarżąca") o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 26 października 2016 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 maja 2016 r., którym odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do nadania sprawozdań. Strona skarżąca pismem z dnia 21 maja 2017 r. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, a w dniu 13 lipca 2017 r. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem Sądu z dnia 12 lutego 2018 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 26 lutego 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata T. R. pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej. Radca prawny E. R., pełnomocnik z substytucji adwokata T. R., w piśmie procesowym z dnia 3 kwietnia 2018 r. poparła wniesione przez stronę skarżącą zażalenie oraz wniosła w imieniu pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 maja 2018 r. sygn. akt II GZ 173/18 oddalił ww. zażalenie. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. , poz. 1369) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat T. R. reprezentował skarżącą postępowaniu z zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2521/14. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2) ppkt d) cyt. rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przy tym przesłanki, wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia, które uzasadniałyby przyznanie wynagrodzenia według wyższej opłaty, gdyż, w ocenie rozpoznającego wniosek, pismo procesowe z dnia 3 kwietnia 2018 r. popierało jedynie wniesione przez stronę skarżącą zażalenie. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.