VI SA/Wa 2456/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Asesor WSA Justyna Żurawska (spr.) Protokolant spec. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 5 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oddala skargę

M. O. (dalej: "Strona", "Skarżący", "Kierowca") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2025r. znak [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Decyzja ta została wydana w następującym stanie sprawy: Wnioskiem z dnia 27 marca 2025 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...], wniósł o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami kierowcy – M. O. w związku z wielokrotnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego oraz złożył wniosek o skierowanie na badanie psychologiczne. W uzasadnieniu wniosku organ Policji wskazał, iż Skarżący w okresie od 1 kwietnia 2024 r. do 13 marca 2025 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i łącznie otrzymał 25 punktów za następujące naruszenia: 1/ w dniu 1 kwietnia 2024 r. B.- Obszar Wiejski, samochód osobowy, przekroczenie prędkości od 41 do 30 km/h, pkt 11; 2/ w dniu 23 listopada 2024 r. D., samochód osobowy, przekroczenie prędkości od 31 do 40km/h, pkt 9; 3/ w dniu 12 marca 2025 r. S., samochód osobowy, omijanie pojazdu oczekującego na otwarcie ruchu przez przejazd kolejowy (tramwajowy), w sytuacji gdy wymagało to wjechania na przeciwległy pas ruchu, pkt 5. Strona, w dniu 8 kwietnia 2025 r., została zawiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie: zatrzymania prawa jazdy oraz skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2025 r. znak [...] Starosta [...] zatrzymał Kierowcy prawo jazdy kategorii wskazanych w rozstrzygnięciu. Kolejno, decyzją z dnia [...] kwietnia 2025 r. znak [...], Starosta [...] (dalej także: "organ I instancji") skierował Stronę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, w zakresie wskazanych w rozstrzygnięciu kategorii, wskazując iż powyższe następuje w związku z przekroczeniem przez Stronę 24 punktów za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 1 kwietnia 2024 r. do 12 marca 2025 r. Starosta wskazał także, że do dnia 16 października 2025 r. Skarżący winien złożyć egzamin kontrolny. Jako podstawa materialnoprawna decyzji został wskazany art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. poz. 2328). Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Skarżący, wskazując że do opisanych naruszeń doszło w warunkach niezamierzonych. Skarżący wyjaśnił, że dwukrotnie nieznacznie przekroczył prędkość, a raz ominął stojące na zamkniętym przejeździe kolejowym pojazdy. Zaznaczył, że przez ostatnie 20 lat nie spowodował nawet stłuczki. Zdaniem Strony konsekwencje popełnionych uchybień są bardzo krzywdzące. Decyzją z dnia [...] czerwca 2025 r., zaskarżoną w sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "Kolegium", "organ") utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie skierowania Kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1210, ze zm.) oraz przepisy ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (dalej: "ustawa zmieniająca z 2021 r."). Przy czym kompetencja organu I instancji do skierowania Strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, w wypadku przekroczenia 24 punktów, znajduje swoje źródło w ostatnio wskazanym przepisie. Kolegium wyjaśniło, że organ nie prowadzi własnych ustaleń co do przekroczenia przez Kierowcę 24 punktów za naruszenia przepisów, a opiera się na przekazanej mu informacji. W przypadkach spornych sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonania wpisu, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu. W sprawie Kierowca przekroczył liczbę 24 punktów we wskazanym okresie, co zobowiązywało Starostę do wydania decyzji w oparciu o art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2021 r. Jest to wystarczająca i właściwa podstawa prawna. Decyzja ma charakter związany. A zatem Kolegium uznało rozstrzygnięcie decyzji organu I instancji za prawidłowe. W skardze na powyższą decyzję Kolegium Skarżący podniósł, że zaskarża decyzję w całości i wnosi o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Decyzji Kolegium zarzucono: 1/ naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 6, 7, 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572), dalej: "k.p.a.", poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego oraz niewywiązanie się z obowiązku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, brak rozpatrzenia sprawy w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący, a w szczególności zupełne zignorowanie okoliczności, że prawidłowo ustalona liczba punktów przypisanych Skarżącemu za naruszenia przepisów ruchu drogowego w chwili wpływu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz na dzień wszczęcia postępowania, jak i na dzień wydania decyzji wynosiła 14, co nie dawało podstaw do wydania decyzji przez Starostę [...], zaś oba organy zaniechały wyjaśnienia okoliczności sprawy, opierając się na błędnym merytorycznie wniosku organu Policji; 2/ obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 3 ustawy zmieniającej z 2021 r. poprzez jego pominięcie, w sytuacji gdy z jego brzmienia wynika, że punkty przypisane za naruszenia przepisów ruchu drogowego usuwa się z ewidencji po upływie 1 roku od daty uiszczenia grzywny za dane naruszenie, co nastąpiło z dniem 3 kwietnia 2025 r.; 3/ obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2021 r. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że w sprawie zachodzi obowiązek poddania się przez Kierowcę egzaminowi kontrolnemu sprawdzającemu kwalifikacje kierowcy, podczas gdy zarówno na dzień wpływu wniosku organu Policji, jak i na dzień wszczęcia postępowania w sprawie, liczba punktów przypisanych Skarżącemu została zmniejszona z uwagi na naruszenie przepisów ruchu drogowego, tj. dnia 3 kwietnia 2025 r.; 4/ naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przy jednoczesnym niezastosowaniu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało wadliwym utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy postępowanie w zakresie nałożenia obowiązku poddania się egzaminowi kontrolnemu przez Skarżącego było bezprzedmiotowe i winno być umorzone. Jednocześnie Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów w postaci: 1/ potwierdzenia przelewu z dnia 3 kwietnia 2025 r. na okoliczność potwierdzenia uiszczenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego dnia 3 kwietnia 2025 r., 2/ oświadczenia psychologicznego nr 20/2025 na okoliczność braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, 3/ dokumentacji medycznej Joanny Ostrowickiej na okoliczność stanu zdrowia małżonki Skarżącego i związanej z tym konieczności sprawowania opieki i udzielenia pomocy, a także niezbędności posiadania przez Stronę uprawnień do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu skargi Skarżący zawarł argumenty na poparcie przytoczonych wyżej zarzutów. Wskazał m.in., że w świetle zasad prowadzenia postepowania administracyjnego nie może dochodzić do sytuacji w której organ bezkrytycznie daje wiarę wnioskodawcy. Traktowanie wniosku organu Policji jako wiążącego i determinującego rozstrzygnięcie prowadzi do "abdykowania" z roli organu. Zdaniem Strony wystarczyło poddać analizie daty przypisania punktów, a następnie poczynić prawidłowe ustalenia przez pryzmat art. 17 ust. 3 ustawy zmieniającej z 2021 r. Wniosek organu Policji wpłynął do Starosty w dniu 4 kwietnia 2025 r., a zatem na dzień wszczęcia postępowania przez Starostę punkty otrzymane w dniu 1 kwietnia 2024 r. winny zostać usunięte z ewidencji. Dalej Skarżący podniósł, że nie kwestionuje zasadności przyznania mu punktów, lecz wskazuje że po upływie roku z mocy ustawy ulegają one usunięciu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2026 r. Sąd oddalił wniosek Strony o przeprowadzenie dowodów wskazanych w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W sprawie niniejszej kontroli sądu została poddana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2025 r. o skierowaniu Skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Podstawę materialnoprawną decyzji zaskarżonej stanowił art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z dnia 2021 r. Zgodnie z tym przepisem "Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów – na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji.". W myśl art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2021 r., do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe (art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej z 2021 r.). Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 957), minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Na datę wydania decyzji komunikat, o którym mowa w przywołanych wyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych, nie został ogłoszony (zob. także wyrok WSA w Łodzi z dnia 2.12.2025r. III SA/Łd 385/25). Z powyższego wynika zatem, że Starosta był właściwy do wydania decyzji na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2021 r., a organ Policji był uprawniony do prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego (na podstawie art. 17 ust. 1 zdanie 1 ustawy zmieniającej z 2021 r.). Wyżej wskazany przepis art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2021 r., zastosowany przez organ, wyznacza zatem zakres ustaleń faktycznych. Ustalenie faktów istotnych z punktu widzenia mogącej mieć zastosowanie normy prawa materialnego winno nastąpić zgodnie z regułami rządzącymi postępowaniem administracyjnym. Stosownie do treści art. 7 k.p.a. "W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Z treści zasady prawdy obiektywnej wynika obowiązek organu administracji wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do prawidłowego zastosowania przepisu prawa. Z art. 7 i art. 77 k.p.a. wynika, że postępowanie dowodowe oparte jest na zasadzie oficjalności. Stosownie do treści art. 77 § 1 k.p.a. "Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.". Wedle art. 77 § 1 k.p.a. organ jest zobowiązany: podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego oraz rozpatrzyć ten materiał. Przez materiał dowodowy należy rozumieć ogół dowodów, których zebranie jest konieczne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przy czym przedmiotem dowodu winny być fakty mające znaczenie dla sprawy, tj. dotyczące danej sprawy i mające znaczenie prawne. Przepis art. 80 k.p.a. zobowiązuje zaś organ do oceny, na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w dowolną, musi zostać dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł. Organ winien opierać się na materiale dowodowym przez siebie zebranym oraz powinien dokonać oceny znaczenia i wartości tych dowodów dla toczącej się sprawy. Nadto ocena o której mowa w art. 80 k.p.a. winna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego. W sprawie, w ocenie Sądu, organy nie uchybiły wskazanym przepisom i ustaliły fakty mające znaczenie z punktu widzenia zastosowanej normy pomieszczonej w art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r. Ustalono bowiem, że w okresie od 1 kwietnia 2024 r. do 12 marca 2025 r. Skarżący wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał powyższej 24 punktów. Mianowicie w dniu 1 kwietnia 2024 r. w miejscowości B. dopuścił się przekroczenia dopuszczalnej prędkości od 41 do 50 km/h, za co otrzymał punktów 11, w dniu 23 listopada 2024 r. w miejscowości D. dopuścił się przekroczenia dopuszczalnej prędkości od 31 do 40 km/h, za co otrzymał punktów 9, a w dniu 12 marca 2025 r. w miejscowości S. dopuścił się naruszenia w postaci omijania pojazdu oczekującego na otwarcie ruchu przez przejazd kolejowy (tramwajowy), w sytuacji w której wymagało to wjechania na część jezdni przeznaczonej dla przeciwnego kierunku ruchu, za co przypisano mu 5 punktów. Ustalonego przez organ stanu faktycznego co do uzyskanej liczby punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowym w okresie od 1 kwietnia 2024 r. do 12 marca 2025 r. Skarżący nie kwestionował, również przed tut. sądem. Okoliczność liczby punktów znajduje także potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, a to wniosku właściwego organu Policji o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji M. O.. A zatem przekroczenie przez Skarżącego we ww. okresie liczby 24 punktów zobowiązywało Starostę do wydania rozstrzygnięcia o skierowaniu Strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że decyzje o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji należą do tzw. decyzji związanych, co oznacza, że organ nie ma wyboru w kwestii podjęcia rozstrzygnięcia, w sytuacji gdy dojdzie do ziszczenia się przesłanek ustawowych. Odnosząc się zaś do zarzutu skargi w zakresie naruszenia art. 17 ust. 3 ustawy zmieniającej z 2021 r., wskazać należy, że przepis ten stanowi: "Jeżeli w sprawie o naruszenie, o którym mowa w ust. 1, nałożono grzywnę w drodze mandatu karnego stanowiącą dochód budżetu państwa lub gdy grzywnę nałożył w drodze mandatu karnego organ Inspekcji Transportu Drogowego, punkty przypisane temu naruszeniu usuwa się z ewidencji po upływie 1 roku od daty uiszczenia grzywny za naruszenie.". Z ustaleń faktycznych sprawy wynika, że za naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie nieprzekraczającym roku Skarżącemu zostało przypisanych 25 punktów. W związku z przekroczeniem liczby 24 punktów wystąpiła zatem ustawowa przesłanka do zastosowania art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2021 r. Natomiast okoliczność, że w dacie zawiadomienia Strony o wszczęciu postępowania, jak i w dacie wydawania decyzji przez organ I instancji od daty uiszczenia grzywny za pierwsze naruszenie upłynął już okres roku, zdaniem Sądu, nie miała wpływu na wynik sprawy. Nadrzędność celu jakim jest poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym zadecydowała o przyjęciu przez ustawodawcę zasady w myśl której przekroczenie liczby 24 punków skutkuje obligatoryjnym skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jeżeli liczba punktów znajduje oparcie we wpisach istniejących na dzień sporządzenia wniosku (tak: wyrok WSA w Gliwicach z 24.06.2025 r. III SA/Gl 928/24 oraz wyrok WSA w Lublinie z 23.01.2025r. III SA/Lu 685/24). Sąd nie podzielił zatem stanowiska Strony, że skoro na dzień zawiadomienia o wszczęciu postępowania przez Starostę upłynął okres roku, to punkty przypisane Skarżącemu za pierwsze naruszenie (tj. naruszenie z 1.04.2024r.) zostały usunięte, co spowodowało brak podstaw do wydania decyzji o skierowaniu Strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Jak już wyżej wskazano, w sprawie istotne jest, że w okresie nieprzekraczającym roku Skarżącemu za naruszenia przepisów ruchu drogowego zostało przypisanych ponad 24 punkty. Przyjęcie stanowiska Strony niweczyłoby sens przepisu art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2021 r., zakładającego kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w każdym przypadku przekroczenia przez kierowcę 24 punktów. Dodatkowo zauważyć należy, że sporządzenie przez właściwy organ Policji wniosku o skierowanie Strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji miało miejsce jeszcze przed upływem roku liczonym od daty pierwszego naruszenia. Wbrew stanowisku Strony w sprawie brak było podstaw do umorzenia postępowania przez organy administracji, albowiem postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie wskazuje się, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza, iż brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (zob. wyrok NSA z 27.01.1998 r. I SA/Łd 1025/96). W sprawie taka okoliczność nie wystąpiła, co już wyżej wskazano. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, organy nie naruszyły przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a także art. 18 pkt 1 i art. 17 ust. 3 ustawy zmieniającej z 2021 r. W konsekwencji brak podstaw do zarzucenia Kolegium działania z naruszeniem zasady praworządności (art. 6 k.p.a.) oraz z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Stosownie do art. 106 § 3 p.p.s.a. "Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.". Sąd odmówił przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów o których mowa na str. 3-4 skargi (pkt IV skargi) albowiem w sprawie nie wystąpiły istotne wątpliwości. Po wtóre część dokumentów, a to orzeczenie psychologiczne znajduje się w aktach sprawy administracyjnej i jako takie stanowi dowód w sprawie. Podsumowując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób o który mowa w art. 145 § 1 p.p.s.a., w tym przepisów podniesionych w skardze. Dlatego w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.