VI SA/Wa 2411/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej, S. Sp. z o.o. z siedzibą w C. kwotę 1 000 (sławnie: tysiąc) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z 21 października 2019 r. (data nadania pisma w UP [...] – 25 października 2019 r.) skarżąca, S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzją została doręczona skarżącej w dniu 4 października 2019 r. (por. z.p.o. akta administracyjne). Pismem z 13 października 2019 r. (data wpływu wniosku do organu - 18 października 2019 r.) pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie ww. decyzji. Działając w oparciu o art. 64 § 2 w zw. z art. 33 § 3 k.p.a., pismem z 24 października 2019 r., GIF wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku poprzez przedłożenie oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w postępowaniu wywołanym wnioskiem. W odpowiedzi na powyższe, w dniu 19 listopada 2021 r. do organu wpłynęło udzielone P. L. przez A. G. pełnomocnictwo z 13 listopada 2019 r. wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. Postanowieniem z [...] listopada 2019 r., nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny odmówił uzupełnienia decyzji z [...] września 2019 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie w przypadku stwierdzenia braku podstaw do odrzucenia skargi GIF oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735; dalej: k.p.a.), strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b k.p.a.). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a., termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (art. 111 § 2 k.p.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy zaskarżona decyzja z [...] września 2019 r. została doręczona skarżącej w dniu [...] października 2019 r. Fakt ten potwierdza załączone do akt administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez osobę uprawnioną - w oparciu o pełnomocnictwo pocztowe 15/2011 - do odbioru przesyłek w imieniu skarżącej. W dniu 18 października 2019 r. do organu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o uzupełnienie decyzji z [...] września 2019 r. Natomiast w dniu 25 października 2019 r. skarżąca wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję z [...] września 2019 r. Postępowanie wywołane wnioskiem o uzupełnienie decyzji z [...] września 2019 r. zostało zakończone postanowieniem z [...] listopada 2019 r., w którego treści organ zawarł pouczanie o niezaskarżalności postanowienia oraz wskazał, że zgodnie z treścią art. 111 § 2 k.p.a. termin do wniesienia skargi na decyzję z [...] września 2019 r. biegnie od dnia doręczenia tego postanowienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że orzeczenie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. W związku z tym dzieli los tego aktu. Z tych też względów nie przysługuje na nie zażalenie, a jedynym z jego skutków procesowych jest przesunięcie początku terminu do wniesienia środka zaskarżenia na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a. Oznacza to, że przed doręczeniem tego postanowienia termin do wniesienia skargi nie biegnie (por. postanowienia NSA: z 8 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1089/14, z 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 837/15, z 6 września 2017 r. sygn. akt I OSK 1775/17). Skarga wniesiona przed rozpoczęciem terminu do jej wniesienia jest skargą przedwczesną i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na gruncie niniejszej sprawy rozpoznanie wniosku o uzupełnienie decyzji z [...] września 2019 r. nastąpiło w dniu [...] listopada 2019 r. a zatem po upływie miesiąca od dnia nadania skargi, co miało miejsce w dniu 25 października 2019 r. Skarżąca dysponowała wiedzą w zakresie złożonego przez pełnomocnika wniosku o uzupełnienie decyzji z [...] września 2019 r., bowiem w dniu 13 listopada 2019 r., w następstwie wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku o uzupełnienie decyzji, zawartego w treści pisma z 13 października 2019 r., udzieliła P. L. pełnomocnictwa do działania w postepowaniu prowadzonym w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia 28 listopada 2008 r. na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Brak w aktach administracyjnych dokumentu potwierdzającego doręczenie pełnomocnikowi strony skarżącej odpisu postanowienia z [...] listopada 2019 r. w świetle opisanego powyżej stanu faktycznego sprawy pozostaje bez wpływu na ocenę przedwczesności skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.