VI SA/Wa 2174/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę

W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Jak wynika z akt sprawy, ww. decyzja została wydana w I instancji i zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, skarżącemu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zasygnalizować, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie zmiana art. 52 i art. 53 p.p.s.a. na podstawie art. 9 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) i na mocy art. 17 tejże ustawy, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym, zaś obecne brzmienie art. 52 i art. 53 stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. I tak zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." w brzmieniu obowiązującym do 31 maja 2017 r. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli przed wniesieniem skargi nie zostały wykorzystane określone środki weryfikacji kwestionowanych indywidualnych aktów administracyjnych. O wyczerpaniu dyspozycji przewidzianej w art. 52 § 1 p.p.s.a. można mówić dopiero po rozpoznaniu przez organ administracji publicznej II instancji wniesionego środka zaskarżenia. Zatem dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skargą została objęta decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej i od tej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji. Zatem by skarga mogła być skutecznie wniesiona do Sądu należało uprzednio wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Skarżący, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, nie wykorzystał tego środka - pomimo, iż organ w decyzji z dnia [...] maja 2017 r. zawarł stosowne pouczenie. Stwierdzić zatem należy, że wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak sentencji.