VI SA/Wa 207/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia "(...)" grudnia 2020 r. nr "(...)","(...)","(...)","(...)" w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec "(...)"S.A., umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, zastosowania instrumentu przymusowej restrukturyzacji, powołania administratora postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej K. K. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec [...] S.A., umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, zastosowania instrumentu przymusowej restrukturyzacji, powołania administratora. Zarządzeniem z [...] lutego 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej [...] lutego 2021 r., odbiór kwitował dorosły domownik. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, nadto pismem z [...] marca 2021 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi oraz dołączyła do niego brakujące odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie, wskazać należy, że zawierała ona braki w postaci niedołączenia odpowiedniej ilości odpisów. Obowiązki w tym zakresie wynikają wprost z art. 47 § 1 p.p.s.a., w którym mowa jest o konieczności dołączenia odpowiedniej ilości odpisów wniesionego pisma (tutaj skargi). Skarżąca – pouczona prawidłowo o skutkach niewykonania wezwania Sądu – w zakreślonym terminie, który upłynął [...] marca 2021 r., nie uzupełniła braków formalnych skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jakkolwiek cofnięcie skargi wiąże Sąd i obliguje do umorzenia postępowania, co wynika z treści art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., to jednak w rozpoznawanej sprawie, wobec nieuzupełnienia braków formalnych, skargę należało odrzucić. Dopuszczalność cofnięcia skargi aktualizuje się bowiem dopiero wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona, czyli między innymi uzupełnione zostały jej braki formalne. Stwierdzenie powyższego obligowało Sąd do odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.